Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα 
του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος

η δημοσίευση θα συμπληρωθεί
Αγαπητοί σε αυτήν την δημοσίευση θα δούμε αυτά τα λόγια του Χριστού διότι πολλοί λένε ότι σε αυτό μας διδάσκει ότι πρέπει να μαθαίνει κάποιος την πίστη και μετά να βαπτίζεται.


Νηστεία Σαρακοστής
Νηστεία Τετάρτη Παρασκευή
ΚΕΦΑΛΑΙΑ
1 Η νηστεία στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, σύντομη παρουσίαση.
2 Είδη νηστείας, τρόπος, εξαιρέσεις και παραλλαγές αυτής.
3 Ο Χριστός διδάσκει αποδέχεται και προλέγει την ορισμένη από την Εκκλησία νηστεία.
4 Διάφορα χωρία που διαστρεβλώνουν οι αιρετικοί
5 Μαρτυρίες των πρώτων Χριστιανών συγγραφέων έως το 450μΧ

Προσφώνηση πάτερ τίτλος πάτερ

πατήρ Ευμένιος Σαριδάκης στην μονή Γρηγορίου

Προσφώνηση πάτερ 
τίτλος πάτερ

Αγαπητοί οι διάφοροι αιρετικοί διαμαρτύρονται όταν χρησιμοποιούμε την προσφώνηση πάτερ για τους κληρικούς λέγοντας ότι δεν πρέπει να ονομάζουμε πατέρα κανένα εκτός από τον Θεό. Έτσι σε αυτήν την ανάρτηση θα δούμε περιληπτικά το θέμα.

Εικόνες




Εικόνες
είναι οι εικόνες είδωλα;
εικόνες ειδωλα

Αγαπητοί σε αυτήν την ανάρτηση θα δούμε το θέμα των εικόνων και το εάν αυτές είναι είδωλα.




Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ 
Λόγος ἀπολογητικὸς πρὸς τοὺς διαβάλλοντας τὰς ἁγίας εἰκόνας. 



18/3/2018 αναστασίου της κλίμακος

Παράκληση στους αγίους που ήταν στρατιωτικοί

Ο γέροντας Παΐσιος θα μας έλεγε ότι σε δύσκολες στιγμές πολέμου οι άγιοι που ήταν στρατιωτικοί θα βοηθήσουν την Ελλάδα διότι είναι οι αρμόδιοι.

Το ελιξήριο της νεότητας





Το ελιξήριο της νεότητας

Αγαπητοί ο κάθε άνθρωπος οποιασδήποτε κοινωνικής ή οικονομικής στάθμης όταν περάσουν κάποια έτη ζωής αρχίζει και αναζητά τρόπους να παραμείνει νέος, εντέλει κάποια στιγμή στην ζωή του θα έρθει απέναντι στο μεγάλο πρόβλημα του ανθρώπου, τον θάνατο.
Αν και μπορεί να είναι καθόλα υγιής η πάροδος των ετών τον κάνουν πολλές φορές να στρέφεται στους τόσους γύρω οι οποίοι διαλαλούν διάφορα προϊόντα που θα τον δείξουν νεώτερο. Αυτή είναι μια λύση που σε καμία περίπτωση βέβαια δεν θα κάνει τον άνθρωπο νέο ξανά αλλά ίσως τον κάνει να δείξει λίγο νεώτερος, πολλές φορές μάλιστα ούτε αυτό δεν προσφέρει αλλά είναι απλά μια ευκαιρία πλουτισμού κάποιων.
Όμως ο άνθρωπος στρεφόμενος σε άνθρωπο για την μακροζωία ή την αθανασία του θα λάβει αυτό που μπορεί να ληφθεί από την φύση του δότη. Δηλαδή από το προσωρινό θα μπορέσει να λάβει το προσωρινό ενώ θα πρέπει να στραφεί στο αιώνιο για να αποκτήσει το αιώνιο. Από το προσωρινό δεν θα αποκτήσει την γνήσια αιωνιότητα αλλά θα του δοθεί απλά ένα υποκατάστατο της. Η αιώνια ζωή και η συνέχεια της ύπαρξης του που θα του προσφερθεί θα είναι κάποια ταινία ή κάποια εικόνα με αυτόν, εν τέλει θα είναι η αιώνια ζωή στην ανάμνηση του δότη της αθανασίας. Αλλά όλα αλλάζουν όταν ο άνθρωπος αποτανθεί στο αιώνιο για να του δοθεί το αιώνιο. Εκεί δεν υπάρχει το υποκατάστατο αλλά το γνήσιο, εκεί ο άνθρωπος δεν ζει διαμέσου της ανάμνησης αιώνια αλλά ζει ο ίδιος αιώνια. Βεβαίως θα αναρωτηθεί κάποιος για την ύπαρξη του Θεού, όμως είναι τόσες οι διαβεβαιώσεις και δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας.
Ο Θεός πάντοτε σε όλες τις εποχές μας δίνει τα εχέγγυα ότι υπάρχει. Στις ημέρες μας έχουμε τις εμφανίσεις των Αγίων Ραφαήλ Νικολάου Ειρήνης του Αγίου Εφραίμ οι οποίοι με τόσα θαύματα έχουν λάμψει στις ημέρες μας και υπάρχουν τόσες μαρτυρίες επώνυμα καταγεγραμμένες με διάφορα περιστατικά. Ο αριθμός των θαυμασίων που επιτελεί ο Θεός διαμέσω των αγίων είναι μεγάλος και μας δίνει ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη Θεού. Βεβαίως αυτά αποτελούν προσωπικές εμπειρίες τέτοιου είδους που δεν μεταβιβάζονται, αφήνουν το περιθώριο της αμφιβολίας.
Αλλά όμως επιπλέον των σημείων αυτών έχουμε τους γνωστούς Αγίους γέροντες που γνωρίσαμε στις ημέρες μας, τον Άγιο Παΐσιο, τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Ιάκωβο, τον γέροντα Εφραίμ, τον γέροντα Ευμένιο. Αυτοί παρουσίαζαν τα γνωστά υπερφυσικά χαρίσματα τα οποία δεν είναι όπως μια προσωπική εμπειρία κάποιου άλλου την οποία ο ίδιος μας μεταφέρει αλλά μπορούσαμε και προσωπικά να το διαπιστώσουμε. Ο αυτόπτης των γερόντων δεν θα μας πει κάποιο ανεπανάληπτο και προσωπικό περιστατικό αλλά θα μας πει "έλα και δες" το οποίο είπε ο Φίλιππος στον Ναθαναήλ. Αυτά τα χαρίσματα με τους χιλιάδες αυτόπτες μας δίδουν όχι απλά ένδειξη αλλά διαβεβαίωση της ύπαρξης Θεού.
Οι γέροντες ήταν κάτι που ο κάθε ένας μπορούσε να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, υπήρχαν για και δρούσαν για πολλά χρόνια ενώ δεν πήγαν 100 και διαπίστωσαν οι 2 αλλά έχουμε χιλιάδες αυτόπτες. Όλα αυτά συνιστούν ισχυρές διαβεβαιώσεις υπάρξεως Θεού.
Έχουμε λοιπόν διαβεβαίωση διαμέσω των θαυμάτων αλλά και των φωτισμένων οι οποίοι σε κάθε εποχή μας διαβεβαιώνουν ότι πραγματικά υπάρχει ο Θεός ο οποίος δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα και ομοίωση. Όμως εφόσον ο άνθρωπος έχει φτιαχτεί κατ' εικόνα Θεού είναι και αυτός κατά ένα τρόπο άχρονος. Είναι άχρονος υπό την έννοια ότι ναι μεν έχει κάποια χρονική αρχή αλλά δεν θα έχει ποτέ τέλος.
Μπορεί λοιπόν μεν ο άνθρωπος να λαμβάνει επί Γης κάποιο μέρος χρόνου αλλά άπαξ και γεννηθεί δεν πεθαίνει ποτέ, είμαστε ήδη αθάνατοι.
Αυτό δεν είναι ευχή και κατάρα αλλά είναι μόνο ευχή και δώρο ανεκτίμητο.
Ο άνθρωπος λοιπόν είναι αιώνιος και ένα μέρος της αιωνιότητας θα το περάσει στην Γη. Στην επίγεια ζωή θα διανύσει ένα ορισμένο κομμάτι χρόνου, το οποίο για άλλους είναι μικρό και για άλλους είναι μεγάλο. Αυτό δεν είναι ορισμένο υποχρεωτικά από τον Θεό αλλά και από εμάς. Ο Θεός θέλει να ζήσει ο άνθρωπος όχι μόνο αιώνια αλλά και επί γης θέλει να ζήσει πολλά χρόνια, αυτό το αποδεικνύει το γεγονός ότι επιτέλεσε αναστάσεις και ιάσεις ασθενειών καθώς ήταν στην γη. 
Πρέπει όμως να έχουμε πάντοτε την ματιά μας στο αιώνιο και όχι στο εφήμερο, αυτό κάνει και ο Θεός, έτσι καμιά φορά το εφήμερο είναι κατάλληλο να είναι μικρής διάρκειας ώστε να κερδηθεί το αιώνιο. Άλλες φορές βέβαια ενώ ο Θεός θέλει ο ίδιος ο άνθρωπος δεν θέλει και έτσι έχουμε να ζει επί Γης λίγο. Εάν επί παραδείγματι κάποιος κάνει καταχρήσεις, έχει κάποια κακή συνήθεια, ζει επικίνδυνα, είναι απρόσεκτος, τότε αν και ο Θεός θέλει να ζήσει περισσότερο δυστυχώς ο ίδιος με τις πράξεις του ζει λιγότερο. Αλλά πάλι και σε αυτήν την περίπτωση ο Θεός οδηγεί έτσι τα πράγματα ώστε εάν θέλει ο άνθρωπος να κερδίσει το αιώνιο στο μικρό διάστημα που θα είναι στην Γη.
Οπότε ο άνθρωπος που δημιούργησε ο Θεός ξεκινάει την ύπαρξή του με ένα κομμάτι του χρόνου που θα το διανύσει επάνω στην Γη. Γεννιέται μεγαλώνει σε ηλικία και εν τέλει γερνάει, αλλά αυτό δεν είναι κάτι το σημαντικό αφού δεν πεθαίνει ποτέ, η πραγματικότητα είναι ότι το σώμα του γερνάει. Όμως αυτό που είναι σημαντικότερο υπάρχουν φορές που δεν το λαμβάνουμε υπόψιν και γίνεται εστίαση στο σώμα. Έτσι ο άνθρωπος βλέπει ότι είναι μεγάλος ενώ ταυτόχρονα με αυτό μπορεί να βλέπει τον διπλανό του ο οποίος είναι νέος.
Αλλά για σκεφτείτε και θα διαπιστώσετε ότι αυτό γίνεται επειδή εστιάζουμε στο σήμερα, εστιάζουμε στο εφήμερο. Εξάλλου ο διπλανός του που τώρα είναι νέος θα λάβει ένα κομμάτι χρόνου επί Γης όπως εκείνος. Ο νέος του σήμερα δεν θα ζήσει 200 ή 500 χρόνια αλλά περίπου όσα και εκείνος, οπότε πόση σημασία έχει το ότι σήμερα είναι μεγάλος;
Μάλλον καμία. Η διαφορά δεν είναι στο ότι αυτός έχει ζήσει 100 χρόνια και ο νέος θα ζήσει έως τα 300 αλλά στο ότι σήμερα είναι μεγάλος αυτός και σήμερα ο άλλος είναι μικρός.
Εφόσον όμως και οι δύο θα λάβουν περίπου τον ίδιο χρόνο αυτό που μετράει στην πραγματικότητα δεν είναι το τώρα αλλά το τι. Εάν ο μεγάλος έχει αγωνιστεί τον καλόν αγώνα τότε μάλλον ο νέος πρέπει να μακαρίζει τον μεγάλο και όχι το αντίθετο. Εάν όμως για εμάς μετράει το τώρα, το σήμερα, τότε απλά έχουμε την ματιά στο εφήμερο και όσο και να ζήσουμε δεν είναι άξιο λόγου και παρατήρησης, μάλλον το αντίθετο γιατί εάν είναι πολύ τότε είναι κρίσης άξιο.
Αν έχουμε δύο ανθρώπους που έλαβαν το ίδιο κομμάτι γης είτε αυτό είναι σήμερα είτε ήταν πριν από 5 αιώνες θα εστιάζαμε σε κάτι διαφορετικό από το εάν αυτό εκμεταλλεύθηκε σωστά; Εάν ο ένας το άφησε χέρσο και ο άλλος το καλλιέργησε είναι η διαφορά.
Μπορεί ο ένας να το είχε 100 χρόνια χέρσο και ο άλλος μόνο 2 χρόνια αλλά καλλιεργημένο, ο πρώτος είναι άξιος κρίσης.
Δηλαδή το θέμα δεν είναι το πόσος χρόνος αλλά είναι το πως σπαταλήθηκε ο χρόνος.
Αυτό το κομμάτι χρόνου επί Γης που έχουμε στην διάθεση μας πρέπει να το αξιοποιήσουμε καταλλήλως ώστε να προοδεύσουμε πνευματικά και ταυτόχρονα να φανούμε ωφέλιμοι στους συνανθρώπους μας. Το σκεπτικό του σήμερα, του εφήμερου, βρίσκεται και πίσω από το όταν προσπαθεί κάποιος να παραμείνει νέος με διάφορα ανθρώπινα μέσα.
Εάν ο νους του ήταν στο αιώνιο θα εμπιστευόταν τον Θεό για την νεανική του εμφάνιση και την μακροζωία του. Ο Θεός του προσφέρει ζωή για πάντα και αιώνια νεότητα οπότε θα ήταν παράλογο κάποιος ενώ του δίδουν νερό για να ξεδιψάσει αυτός να επιθυμεί άμμο.
Εάν επιθυμεί την άμμο τότε δεν είναι σώφρων, εάν δεν είναι σώφρων τότε στρέφεται σε ανθρώπους για την όψη και την μακροζωία του. Προσπαθεί να ζήσει παραπάνω με διάφορα προϊόντα και μεθόδους ανθρώπινες και το κάνει διότι έχει την ματιά στην ύλη και σκέπτεται το σήμερα, το εφήμερο. Στρέφεται στους τόσους γύρω μας οι οποίοι διαλαλούν διάφορα προϊόντα που θα μας κάνουν νεώτερους, προϊόντα τα οποία θα μας αφαιρέσουν χρόνια. Λίγοι από εμάς κοιτάμε κάτι που θα μας προσθέσει χρόνια, είναι η αφαίρεση του χρόνου που μετράει. Συνήθως το να προστεθούν χρόνια στην ζωή κάνει αναφορά σε αρρώστους, προσθέτει χρόνια το φάρμακο στον ασθενή. Όμως εάν κάποιος μπορούσε να σου προσθέσει 1000 χρόνια ζωής στα 80 θα φαινόσουν νήπιο, δηλαδή ακόμη και το ίδιο το σκεπτικό της αφαίρεσης χρόνων από αυτά τα εκατομμύρια προϊόντα μας δείχνει ότι γίνεται μια προσπάθεια να καθυστερήσει το αναπόφευκτο.
Το εκάστοτε προϊόν το οποίο υπόσχεται ότι θα μας αφαιρέσει χρόνια πάντοτε πλαισιώνεται και από έρευνες, αυτές δείχνουν ότι το 80 ή το 90% που το δοκίμασαν απέκτησαν νεανικό δέρμα και όψη.
Αυτό το ποσοστό, που δεν αποκλείεται να είναι και πλαστό διότι στον βωμό του χρήματος θυσιάζονται όλα από διάφορους, δεν πλησιάζει καν το ποσοστό αλλά ούτε και το αποτέλεσμα που μας προσφέρει ο Θεός. Αλλά θα πεις ότι ο άνθρωπος δεν θέλει να πεθάνει ίσως για αυτό το κάνει. Ναι αλήθεια είναι ότι δεν θέλει γιατί τον έπλασε ο Θεός και τον προόριζε για αθάνατο, δεν ήταν στην φύση του ο θάνατος και είναι ξένος στην εικόνα Θεού. Έτσι ο άνθρωπος έχει ένα έμφυτο αίσθημα το οποίο τον οδηγεί στο να ποθεί την ζωή και να αποστρέφεται τον θάνατο, οπότε δεν είναι λάθος να αποζητούμε την αιώνια νεότητα και ζωή. Το θέμα είναι σε ποιόν θα στραφούμε για να το καταφέρουμε αυτό. Τα ανθρώπινα μέσα ως τέτοια αν και φαινομενικά ίσως σε δείξουν νεότερο για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα ποτέ δεν θα σε κάνουν να αποφύγεις τον θάνατο, όμως τα Θεϊκά μέσα σίγουρα θα σε οδηγήσουν στην αιώνια ζωή και νεότητα. Ο κάθε ένας είναι αίτιος της απόφασης του αιώνιου θανάτου του ή της αιώνιας ζωής του, έτσι με την απόφαση να ακολουθηθεί ο δρόμος του Θεού αυτός ο έμφυτος πόθος για ζωή οδηγείται στις σωστές ράγες οι οποίες στον τερματισμό θα παρέχουν την αιώνια ζωή, ενώ με την λάθος πορεία εκτροχιάζεται και οι ράγες οδηγούν στον θάνατο.
Ο σώφρων θα αφεθεί στα χέρια του Θεού που είναι σίγουρα και εγγυημένα ότι μπορούν να του δώσουν την μακροζωία και δεν θα εναποθέσει την ελπίδα του σε υλικά προϊόντα ώστε να μακρύνει τον βίο του. Και ποιο είναι αυτό το ελιξήριο της νεότητας που θα μας δώσει την αιώνια νιότη και ζωή; Μα είναι η συμμετοχή στα μυστήρια, είναι η Θεία Κοινωνία. Με αυτή το 100% είδε αποτέλεσμα ενώ δεν αφαιρέθηκαν απλά χρόνια από την ηλικία αλλά προστέθηκαν άπειρα χρόνια στην ζωή. Ο Θεός σαν στοργικός πατέρας έδωσε στο παιδί του το φάρμακο της αθανασίας το αντίδοτον του μη αποθανείν και είναι στο χέρι μας να το λάβουμε. Είναι γεγονός αγαπητοί, το μυστικό της αιώνιας νεότητας δεν είναι κρυμμένο σε κάποια απόμακρη σπηλιά και αδύνατον να το βρεις, αλλά είναι δίπλα μας και ευπρόσιτο. Το μυστικό της αιώνιας νιότης δεν είναι για κάποιον που μπορεί να διαθέσει ένα μυθικό ποσό για να το αποκτήσει, αλλά είναι δωρεάν.
Όμως η ματιά μας προς τον Θεό πρέπει να είναι αυτή του υιού, δεν πρέπει να τον θεωρούμε σαν μια εταιρεία παροχής προϊόντων μακροζωίας. Αν το κάνουμε αυτό έχουμε κίνδυνο να συμβεί το εξής, παρότι αυτός προσφέρει σε εμάς και τους δικούς μας το ανεκτίμητο εμείς να το απορρίψουμε.
Στην ζωή μας όπως είναι γνωστό θα έχουμε ωραίες αλλά και άσχημες στιγμές, θα έχουμε χαρά αλλά και θλίψη. Στην χαρά όπως είναι φυσικό όλα είναι ωραία αλλά στα δύσκολα λογικό είναι να υπάρχει η θλίψη. Πολλές φορές συμβαίνει να αρρωστήσει ή να αναχωρήσει κάποιος και βεβαίως οι δικοί του έχουν μεγάλη θλίψη, κάποιες φορές έχουμε και την κατηγορία εναντίων του Θεού, ο Θεός κάθεται στο ειδώλιο του κατηγορούμενου.
Είναι όμως πουθενά γραμμένο ή ειπωμένο από τον Θεό ότι αυτός που τον πιστεύει ότι θα έχει ανοσία σε ασθένειες, ότι θα περνάει ζωή χαρισάμενη, ότι ο πόνος δεν θα τον αγγίξει ποτέ, ότι θα είναι οι φυσικοί νόμοι σε αυτόν ανίσχυροι;
Όχι πουθενά δεν μας υποσχέθηκε κάτι τέτοιο ο Θεός, μάλιστα μας λέει ότι αυτός που αγαπάει παιδεύει. Είναι λάθος να βλέπουμε τον Θεό σαν ένα μπάτλερ ο οποίος θα κάνει πράξη τις επιθυμίες μας και να τον θεωρούμε σαν ένα ασφαλιστικό γραφείο που θα μας παρέχει ασφαλιστική προστασία πυρός και ατυχημάτων. Ας θυμηθούμε το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Χριστός δεν ήταν κάποιος ηλικιωμένος όταν τον σταύρωσαν.
Νέος 33 ετών σταυρώθηκε. Η Παναγία η μητέρα του είδε το νέο της παιδί να πεθαίνει με το φρικτό βασανιστήριο του σταυρού που μάλιστα το κρατούσαν μόνο για ειδικές περιπτώσεις, για μεγάλους εγκληματίες και ας πούμε για άτομα με χαμηλή κοινωνική στάθμη, ο Ρωμαίος πολίτης απαγορευόταν να σταυρωθεί. Και δεν είμαι μόνο αυτό, ο Χριστός επιτέλεσε πάρα πολλά θαύματα ανακούφισε τον ανθρώπινο πόνο και όμως τον σταύρωσαν.
Οτιδήποτε και εάν έλεγε κάποιος εφόσον ανακούφιζε τον ανθρώπινο πόνο σε τέτοιο μέγεθος θα έπρεπε να αφεθεί στην ησυχία του, πολλώ δε μάλλον ο Χριστός ο οποίος έλεγε το λογικό και το σωστό. Δηλαδή όχι μόνο πέθανε νέος αλλά τα τόσα καλά που έκανε δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψιν. Φανταστείτε λοιπόν κάποιον ο οποίος είναι άξιος μεγάλης τιμής και αντί για την λαμβάνει να πεθαίνει με αυτόν τον τρόπο. Βλέπουμε λοιπόν ότι και ο ίδιος ο Θεός, που εμείς ίσως μεμφόμαστε ή του απευθύνουμε ένα γιατί παύλα κατηγορώ, έπαθε και υπέφερε. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ο Θεός όχι μόνο έχει κάποιο σχέδιο, αφού είναι ο ιθύνων νους της Δημιουργίας, μα και ο ίδιος πέρασε πολύ περισσότερα από αυτά που θα περάσουν κάποιοι άνθρωποι. Παρόλα αυτά υπάρχουν στιγμές που εμείς δεν λαμβάνουμε υπόψιν κανένα από τα δύο και σε μια μεγάλη θλίψη όχι μόνο δεν εμπιστευόμαστε τον Θεό αλλά καταφερόμαστε και εναντίων του. Όταν θέλεις να κάνεις κάτι καλό ο Θεός ευδοκεί και γίνεται.
Εάν επί παραδείγματι θέλεις να γίνεις γονέας ο Θεός ευδοκεί στην θέλησή σου και γεννιέται μια νέα ύπαρξη, μήπως δεν ευχαριστιέται στο να ζήσει το παιδί; Μήπως στο έδωσε για να πεθάνει; Δεν θέλει όπως και εσύ να ζήσει;
Ευδόκησε στο να υπάρξει άρα ευδοκεί και στο να ζήσει. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος πρέπει να φέρνει τον Θεό μπροστά του όχι μόνο στον θάνατο αλλά και στην ζωή και έπειτα να βάζει τον Θεό όχι μόνο πίσω από την ζωή αλλά πίσω και από τον θάνατο.
Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος πρέπει να θυμάται τον Θεό σε όλες τις στιγμές και στις καλές αλλά και στις κακές και να τον βλέπει πίσω κάθε γεγονός χαράς ή λυπηρό.
Να τον βλέπει ως τον αγαθό και κατ' επέκταση αυτόν που όχι μόνο έχει σχέδιο αλλά και έχει σχέδιο σωτήριο. Ο Θεός είναι αγάπη και δεν θέλει το κακό του ανθρώπου, βεβαίως εμείς τώρα δεν μπορούμε να καταλάβουμε κάποια γεγονότα αλλά όταν θα φτάσει η πορεία στο τέλος τότε είναι που ο Θεός δικαιώνεται. Και για τον Θεό, όπως και για τον κάθε σώφρονα, δεν παίζει σημασία το εφήμερο αλλά το αιώνιο, έτσι μπορεί να μην καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα που γίνονται αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να ολιγοπιστούμε.
Να έχουμε θάρρος και εμπιστοσύνη στον Θεό.
Ας φανταστούμε κάποιον ο οποίος ερχόταν από το μέλλον και τον βλέπαμε μπροστά μας να κάνει κάτι παράλογο όπως θα αρχικά μας φαινόταν. Οπωσδήποτε θα γελούσαμε ή θα λέγαμε ότι δεν είναι καλά και αυτή η γνώμη θα μας φαινόταν ότι είναι η σωστή και μάλιστα ότι δεν χωράει περαιτέρω συζητήσεις για την ορθότητά της, αλλά όμως δεν θα περνούσε πολύ ώρα μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς είχαμε άδικο και αυτός δίκαιο.
Ο Θεός λοιπόν που όχι μόνο γνωρίζει το μέλλον αλλά και δρα προς το συμφέρον του ανθρώπου είναι αυτός που ορισμένες φορές θα μας φανεί ότι ενεργεί παράλογα ή και αντίθετα με αυτό που νομίζουμε σωστό αλλά όμως στο τέλος αυτός είναι που θα δικαιωθεί. Ο άνθρωπος πρέπει να έχει διαφορετική οπτική και αντιμετώπιση των θλίψεων, να βλέπει πίσω από αυτές τον Θεό ο οποίος είναι αγάπη.
Το εφήμερο δεν έχει κάποια σημασία διότι συνεχώς ο χρόνος θα κυλάει και το σύγχρονο θα γίνεται παλαιό, το παρόν θα γίνεται παρελθόν.
Ο άνθρωπος ως αθάνατος θα είναι παρόν το κάθε τι της ανθρωπότητας και ας μην είναι στην Γη. Το ότι δεν μπορεί να επικοινωνήσει φανερά με τον συνάνθρωπο ή συγγενή του που έχει πια φύγει από την ζωή είναι κάτι το μικρό μπροστά στο γεγονός ότι τώρα αυτός μπορεί να τον βοηθήσει σε πολλές περιστάσεις με τρόπο που δεν θα μπορούσε εάν ήταν επί γης.
Ακόμη και οι φωτισμένοι γέροντες όταν ήταν επάνω στην Γη είχαν ορισμένους περιορισμούς που δεν έχουν στον ουρανό. Ο ζωντανός στην πλειοψηφία των περιπτώσεων θα πει κάποιον παρηγορητικό λόγο σε αυτόν που αγαπάει και θα τελειώσει εκεί αυτό που μπορεί αλλά εάν είναι με τον Χριστό τότε θα μπορέσει να κάνει απείρως περισσότερα.
Θα σκεφτεί κάποιος όμως, άραγε αυτοί που είναι στον ουρανό μας βλέπουν; Μας ακούν; Μπορούν να παρέμβουν; Μα αγαπητοί όταν οι άνθρωποι είναι στην Γη επάνω πάνε όπου θέλουν, όταν θα βρεθούν στον ουρανό δεν θα πηγαίνουν όπου θέλουν και θα είναι κλεισμένοι σαν σε κάποια ουράνια φυλακή; Στην Γη πήγαιναν όπου ήθελαν ακόμη και εάν ήταν πονηροί ή κακοί ή άσπλαχνοι μήπως τώρα στον ουρανό όπου είναι η κατοικία των αγαθών θα είναι φυλακισμένοι; Άραγε είναι ο Θείος νους ανοητότερος του ανθρωπίνου και φυλακίζει τους αγαθούς; Άραγε η δικαιοσύνη του Θεού έγινε χειρότερη της ανθρώπινης και φυλακίζει τους άξιους για τιμή; Φυσικά και όχι. Βεβαίως λοιπόν και οι εν Χριστώ κεκοιμημένοι μπορούν να βρίσκονται στην Γη και να βοηθούν.
Χαίρονται όταν προοδεύουμε πνευματικά και λυπούνται όταν γογγύζουμε.
Η ζωή μας επί γης είναι σύντομη και κάποτε όλοι θα πεθάνουμε αλλά όμως στον ουρανό θα είμαστε αιώνια μαζί με όλους τους πιστούς Χριστιανούς αλλά και τον ίδιο τον Χριστό.
Βλέπετε λοιπόν ότι εάν εμείς δεν λάβουμε υπόψιν όλα αυτά μόνοι μας επιφέρουμε στον εαυτό μας το αδιανόητο; Μόνοι μας πετάμε πέρα όχι μόνο το αντίδοτο κατά του θανάτου, αλλά και μόνοι μας αποκλειόμαστε από την κοινωνία με τους δικούς μας.
Και ενώ τους αναζητούμε και επιθυμούσαμε να είμαστε μαζί τους σε αυτήν την λίγη ζωή οι ίδιοι απομακρυνόμαστε και μένουμε χώρια αιώνια.
Για αυτό πρέπει να έχουμε αδιαλείπτως θάρρος και εμπιστοσύνη στον Θεό ο οποίος πάντοτε ενεργεί προς όφελος του ανθρώπου. Δεν γίνεται ούτε και είναι πρέπον να τον θεωρούμε σαν έναν υπηρέτη ή ασφαλιστή. Εάν είμαστε άρρωστοι ας ενεργούμε κατάλληλα και ας έχουμε θάρρος και πίστη, εάν έχουμε κάποια θλίψη το ίδιο, σε όλες τις δύσκολες περιστάσεις ας μην σταματούμε τον καλό αγώνα.
Είναι φορές που ο Διάβολος μας βάζει ιδέες ή δια μέσω άλλων τις εκφέρει λέγοντας τώρα θυμήθηκες τον Χριστό, ή καημένε έχεις τόσα κάνει που δεν έχεις σωτηρία, και αυτού του σκεπτικού τα πονηρά και δόλια.
Όμως μην μας παρασύρουν αυτά, ας θυμόμαστε πάντοτε ότι δεν μας βλέπει ο Χριστός σαν υπαλλήλους αλλά σαν παιδιά. Ο αφέντης εάν εσύ δούλεψες μια μέρα αλλά δέκα όχι δεν σε θέλει, αλλά ο πατέρας δεν δίνει σημασία σε αυτό, επιθυμεί την επιστροφή του παιδιού.
Και σαν παιδιά του ο Θεός ποθεί να μας χαρίσει την αθανασία όχι επειδή του δουλέψαμε καλά αλλά από αγάπη.
Αγαπητοί ο άνθρωπος θα έχει δυσκολίες και θλίψεις, μην ξεχνάμε ότι και ο ίδιος ο Χριστός δεν είχε ζωή χαρισάμενη, αλλά να σκεφτόμαστε ότι  σημασία έχει το αιώνιο και όχι το εφήμερο. Για αυτό εάν έχουμε χρόνο ας προσπαθούμε να προοδεύουμε πνευματικά, να έχουμε συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας μας, να έχουμε ωφέλιμη δραστηριότητα στους γύρω μας. Εάν ο χρόνος που έχουμε είναι πολύς ή λίγος δεν παίζει κανένα ρόλο, ο Χριστός είναι πατέρας όπως είπαμε και έτσι πρέπει να τον βλέπουμε. Και ο πατέρας πρέπει να κατανοούμε ότι δεν κοιτάζει την ποσότητα όπως ο εργοδότης αλλά την θέληση την προαίρεση και την μετάνοια, ας έχουμε λοιπόν θάρρος και εμπιστοσύνη στον Θεό.





Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης





Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης


Αγαπητοί στην σημερινή δημοσίευση θα πούμε ορισμένα περιληπτικά για τον γέροντα Ευμένιο Σαριδάκη. Ο γέροντας Ευμένιος, κατά κόσμον Κωσταντίνος Σαριδάκης, γεννήθηκε την πρωτοχρονιά του έτους 1931 στο χωριό Εθιά του νομού Ηρακλείου Κρήτης, είναι ένα χωριό ορεινό το οποίο βρίσκεται στα Αστερούσια όρη την νοτιότερη οροσειρά της Ελλάδας.

Θεμελιώδη γνωρίσματα της Ορθοδοξίας



Θεμελιώδη γνωρίσματα της Ορθοδοξίας

π. Δανιήλ: Πολλές φορές έχουμε παρουσιάσει από την εκπομπή αυτή διάφορες αιρέσεις, η κάθε μια αίρεση έχει το πρόσωπό της, την φυσιογνωμία της. Ο Προτεσταντικός κόσμος έχει την δική του φυσιογνωμία, η Ρωμαιοκαθολική "εκκλησία" πάλι έχει το δικό της πρόσωπο, σήμερα θα γνωρίσουμε τι είναι η Ορθοδοξία και ποια είναι τα βασικά γνωρίσματα της.

 
Ειρηναίος  130 - 202
Αποστολική Διαδοχή
Αποστασία Εκκλησίας

Αγαπητοί σε αυτήν την ανάρτηση θα δούμε το θέμα της Αποστολικής Διαδοχής.


Γνωριμία με τους μάρτυρες του Ιεχωβά μέρος 2ον
Η ομιλία εκφωνήθηκε στο Βαθύ Σάμου

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται ότι ο κόσμος θα παρέλει και ότι καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ επίσης αρνούνται και την κόλαση οπότε καταστρέφεται η ιδιότητα του Θεού ως δικαίου.

Σήμερα του αποστόλου Ανδρέα
Ὡς τῶν Ἀποστόλων Πρωτόκλητος καὶ τοῦ κορυφαίου αὐτάδελφος, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων Ἀνδρέα ἱκέτευε, εἰρήνην τῇ Οἰκουμένη δωρήσασθαι καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος

Πεντηκοστιανοί 
αίρεση 
εφημερίδα Χριστιανισμός
Η Σκοπιά των Πεντηκοστιανών

Οι Ορθόδοξοι προσευχήθηκαν για τον "αδελφό Λούη" στον Θεό ώστε να τον φωτίσει και να μετανοήσει. Ζήτησαν κάτι συγκεκριμένο πριν τον θάνατο του το οποίο θα λειτουργούσε ταυτόχρονα και ως εχέγγυο στους υπόλοιπους για να μετανοήσουν και αυτοί. Λίγο πριν αποβιώσει ήρθε απάντηση ήταν όμως κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ζητήθηκε. Η απάντηση ανάμεσα σε άλλα έλεγε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν μπορούσε, δεν ήθελε να μετανοήσει και κατακρίθηκε. 
Πολύ φοβερό αυτό, φοβερότατο.  Λίγες ώρες πόνος είναι αφόρητος φανταστείτε η αιώνια οδύνη της κολάσεως. Ο Χριστός που έδειξε τα ακριβή τεύχη της Σκοπιάς και του Χριστιανισμού είναι το εχέγγυο προς τα μέλη ώστε να φύγουν από την αίρεση. 
Η ομάδα αντέγραψε άρθρα από την Σκοπιά, μιμήθηκε το modus operandi της εταιρείας, έλεγε χονδροειδή ψέματα που ως τέτοια είχαν στόχο τους "μικρούς", ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ Έγιναν αυτοί που σκανδαλίζουν τους μικρούς.
Όταν τίποτα δεν θα γινόταν εάν μετρούσαν τι είχαν και τι έχασαν θα ήταν στο κέρδος.
Έγιναν οικειοθελώς οι αντίπαλοι στους γνήσιους προφήτες, την στιγμή που δρούσαν οι γνήσιοι προφήτες Παΐσιος Πορφύριος Ιάκωβος αυτοί αντέγραφαν προφήτες έτερου πνεύματος. Πολλά περιέχει η απάντηση ορισμένα θα γίνουν φανερά διαβάζοντας την ανάρτηση. Ως στοργικός πατήρ ο Χριστός έχει και μήνυμα για τους υιούς φωτός.
Δείχνει ότι χωρίς αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε ουδέν και ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί πάντοτε διότι σε τίποτα δεν μας χρειάζεται.

ὃς δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης .... πλὴν οὐαὶ τῶν ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.
Ομιλεί ο Χριστός και λέει: Όποιος σκανδαλίσει και παρασύρει ένα από τους μικρούς και απλοϊκούς που πιστεύουν σε εμένα είναι προτιμότερο για αυτόν να κρεμαστεί στο λαιμό του μυλόπετρα από εκείνες που βρίσκονται στον μύλο και τις γυρίζει το γαϊδούρι και μετά να πέσει στην ανοικτή θάλασσα .... αλίμονο στον άνθρωπο εκείνο δια του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.


Αγαπητοί χαίρεται, η σημερινή μας δημοσίευση τιτλοφορείται, η Σκοπιά της Πεντηκοστής. Οι Νεοπεντηκοστιανοί εξέδωσαν το 1986 μια εφημερίδα με το όνομα Χριστιανισμός, σε αυτήν θα κάνουμε μια αναδρομή σε λίγα πρώτα έτη.

Το σημείο του Υιού του ανθρώπου





Το σημείο του Υιού του ανθρώπου


καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ

Αγαπητοί, η Αγία Γραφή αναφέρει ότι πριν τον ερχομό του Χριστού ξανά στην Γη θα εμφανιστεί το σημείο του. Έχουν ειπωθεί αρκετά για το ποιο θα είναι αυτό το σημείο.

Γιαχβέ Ιησούς Θεότητα Ιησού




Γιαχβέ Ιησούς Θεότητα Ιησού

Γιαχβέ Σαβαώθ 
Ζαχαρίας κεφάλαιον δεύτερον


Σήμερα έχουμε Ζαχαρίας κεφάλαιο δεύτερον. Μαζί μας είναι ο κύριος Δημήτρης ο οποίος ασχολείται με διάφορα τεχνικά μηχανολογικά των μηχανών στα καράβια ωστόσο όμως ασχολείται και με την Αγία Γραφή και τις αιρέσεις μαζί λοιπόν με τον κύριο Δημήτρη τον οποίο καλωσορίζουμε

23/10/2017 Ιακώβου Αδελφοθέου
  1. Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει
  2. Ο Άγιος περιμένει έως και 40 χρόνια
  3. Μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι
  4. Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα 
  5. Εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια 
  6. Αμαρτία εξομολογημένη ουκ έστι αμαρτία 
 Αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία
 εξομολόγηση

Αγαπητοί στην σημερινή δημοσίευση θα δούμε το γνωστό ρητό αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία. Καταρχήν πρέπει να ειπωθεί ότι το ρητό αυτό εκτός από ύφος έχει και Βιβλικό σκεπτικό, ως γνωστόν στα λόγια Χριστού και αποστόλων γίνεται λόγος για εξομολόγηση και άφεση, παρόλα αυτά όμως δεν το συναντούμε αυτούσιο πουθενά στην Αγία Γραφή.

Ανάσταση νεκρών



Ιάκωβος του Αλφαίου, εις εκ των δώδεκα
εορτάζει σήμερα 9/10/2017

 Ανάσταση νεκρών

αφθαρτοποίηση σωμάτων ανάσταση νεκρών


Αγαπητοί, το θέμα της ανάστασης νεκρών διαστρεβλώνεται από τους διάφορους αιρετικούς. Ενώ τα διάφορα εσχατολογικά χωρία που μας παραδίδουν οι Απόστολοι παρουσιάζουν κομμάτια της ίδιας ημέρας οι αιρετικοί τα διασπούν και έτσι καταλήγουν στις αστήρικτες θεωρίες τους για το πότε θα αναστηθούν οι νεκροί για αρπαγή πριν τον Αντίχριστο και για πολλές αναστάσεις, απόψεις οι οποίες δεν υποστηρίζονται από την Βίβλο.

Αχιτόφελ




Αχιτόφελ
πατρός Δανιήλ Γούβαλη

Στην ζωή του προφήτη και βασιλιά Δαβίδ συναντούμε ώρες και ημέρες μεγάλης δόξας, καθώς και υπερβολικών θλίψεων. Ένα από τα πιο οδυνηρά γεγονότα που αντιμετώπισε ήταν η αιφνίδια επανάσταση του γιου του Αβεσσαλώμ.

Άγιο Μύρο Χρίσμα



Εφημ. "Χριστιανισμός". Ψέμματα της ΕΑΕΠ

  Άγιο Μύρο 

Χρίσμα

Αγαπητοί στην σημερινή ανάρτηση θα δούμε πολύ σύντομα το έλαιο του Χρίσματος το οποίο όχι μόνο δεν είναι νεωτερισμός ή εφεύρεση αλλά είναι παραδεδομένο από τους Αποστόλους ενώ προφητεύεται στην Παλαιά Διαθήκη.
Εφημερίδα "Χριστιανισμός". Όργανο της ομάδος
 "Ελευθέρα Αποστολική εκκλησία Πεντηκοστής"



Η καταγωγή του Αντίχριστου
Θα είναι ο Αντίχριστος Έλληνας;
ομιλία πατρός Δανιήλ
Απόσπασμα ομιλίας η οποία εκφωνήθηκε στα Νέα Παλάτια Ωρωπού το 2002

Πλανεμένες διδασκαλίες έχουν οι Πεντηκοστιανοί στα λεγόμενα εσχατολογικά θέματα εμείς σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων πιστεύουμε τα εξής





Πεντηκοστιανοί αίρεση
όψιμη βροχή
Χαρίσματα Αγίου Πνεύματος

ομιλία πατρός Δανιήλ
Απόσπασμα ομιλίας η οποία εκφωνήθηκε στα Νέα Παλάτια Ωρωπού το 2002

....... επαναλαμβάνουμε, Ιωάννης ιδ 16 ἵνα μένῃ μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα, αιωνίως, παντοτινά, συνεχώς θα παραμένει στην Εκκλησία, όπως ακριβώς το πιστεύουμε εμείς,

Βάπτισμα αναγέννηση



Εορτάζει σήμερα 23/8/2017
Βάπτισμα αναγέννηση
Η αναγέννηση εξ ύδατος και Πνεύματος

Το μυστήριο του Βαπτίσματος

Αγαπητοί σε αυτήν την ανάρτηση θα δούμε το βάπτισμα διότι υπάρχει μια πληθώρα κακόδοξων θεωριών τις οποίες οι διάφοροι αιρετικοί διαδίδουν. Εξ αρχής του Χριστιανισμού το βάπτισμα κατέστη στόχος αιρετικών και γνωστικών έτσι βλέπουμε τον Ειρηναίο να μας λέει ότι αυτοί που επιτίθενται στο βάπτισμα είναι εκ του πονηρού ορμώμενοι.

Πεντηκοστιανοί και αναγέννηση


20/7/2017


Πεντηκοστιανοί και αναγέννηση


Οι Πεντηκοστιανοί και η ψευτο-αναγέννηση

- Οι Πεντηκοστιανοί και γενικότερα οι Προτεστάντες κάθε αποχρώσεως μιλούν πολύ για την αναγέννηση.


γέροντας Δανιήλ Γούβαλης
1949 - 11/7/2009 

11/7/2017
Αγίου Νεκταρίου εκ Βρυούλων 
Ανάμνηση Θαύματος της Αγίας Ευφημίας
 
Άγιε άγγελε ο εφεστως
σχόλια στην ευχή προς τον άγγελο








7/7/17

Ασματική ακολουθία Αγίου Νεκταρίου εκ Βρυούλων



ΜΗΝΙ ΙΟΥΛΙΩ ΙΑ'

Μνήμη του Αγίου ενδόξου Οσιομάρτυρος Νεκταρίου του εκ Βρυούλλων, 
του ασκήσαντος εν τη ιερά Σκήτη της Θεοπρομήτορος αγίας Άννης.


29/6/2017 Πέτρου και Παύλου

Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται 
ο δε απιστήσας κατακριθήσεται

Νηπιοβαπτισμός

Το χωρίο αυτό οι αιρετικοί το προτάσσουν ώστε να στηρίξουν την αντίθεσή τους στον νηπιοβαπτισμό, θα το εξετάσουμε ώστε να δούμε εάν τους προσφέρει υποστήριξη.




Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν
Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμού 
ουκ εστί μου άξιος

τι σημαίνουν αυτά τα λόγια του Χριστού

Αρκετός λόγος έχει γίνει για αυτήν την φράση του Ιησού η οποία

Λειψανα Αγιων, Ιερα λειψανα






 Τα λείψανα των Αγίων

Ιερα λειψανα


Αφορμή για την σημερινή μας δημοσίευση είναι το λείψανο της Αγίας Ελένης που ήλθε από την Ιταλία και έγινε αιτία οι διάφοροι νεοφανείς αιρετικοί


 12/5/2017 Αγίου Επιφανίου, Οσίου Θεοδώρου εν Κυθήροις ασκήσαντα

Αιρέσεις και οικογενειακά προβλήματα
πατρός Δανιήλ Γούβαλη

Τμήμα ομιλίας περί αιρέσεων και οικογενειακών προβλημάτων. Θα γίνει φανερό, ότι οι αιρέσεις δημιουργούν προβλήματα οξύτατης μορφής μέσα στις Χριστιανικές οικογένειες.


Κυρίλλου και Μεθοδίου 11/5/2017
Πεντηκοστιανοί αίρεση
Μαρτυρία πρώην Πεντηκοστιανού
ο κόσμος των Πεντηκοστιανών
Οι αφ' εαυτού λαλούντες

Γιόγκα





Γιόγκα


Η γιόγκα πλασάρεται στην Δύση παραπλανητικά ως μια γυμναστική για ευεξία, ως μια πρακτική για να διατηρηθεί η καλή φυσική κατάσταση, ως ένας τρόπος για να φύγει το άγχος, μια οδός για να έχουμε πνευματική ανάταση



9/4/2017 Κυριακή Βαΐων

Περί του Τιμίου Σταυρού

Προτυπώσεις του Σταυρού στην Παλαιά Διαθήκη
Σταυρός όχι πάσσαλος

Το κατεξοχήν σύμβολο της Εκκλησίας είναι ο Σταυρός του Κυρίου. Οι διάφοροι αιρετικοί είτε δεν του δίνουν ιδιαίτερη σημασία είτε τον απορρίπτουν εντελώς, είναι οι εχθροί του Σταυρού,

Ο Σαούλ ο Σαμουήλ και η νεκρομάντισσα



7/4/2017

Ο Σαούλ η μάντισσα και ο Σαμουήλ
Εμφανίστηκε στον Σαούλ ο προφήτης Σαμουήλ;
και απεκρίνατο αυτώ Σαμουήλ ο προφήτης

Ο προφήτης που δεν ήταν προφήτης
Αγαπητοί σε αυτήν την δημοσίευση θα δούμε εν συντομία ένα περιστατικό με τον Σαούλ

29/3/2017 Μεγάλου Κανόνος


Πεντηκοστιανοί και μτ Ιεχωβά
Κοινός ο πατέρας, για αυτό παρατηρούμε κοινά σημεία και στα τέκνα του

Πεντηκοστιανοί αίρεση απωλείας








Πεντηκοστιανοί αίρεση 

Αίρεση απωλείας

πατρός Δανιήλ

Οι Πεντηκοστιανοί διαδίδουν την αρπαγή πριν τον Αντίχριστο και λένε ότι ο Χριστός θα έρθει να τους αρπάξει με νεφέλες και για 7 χρόνια θα μένουν στο μεσουράνημα. 
Αλλά η Γραφή έχει την λέξη πάντοτε. Α' Θεσσ. δ17 ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα

Απολλώνιο Φως




19/3/2017

Απολλώνιο φως

γέροντος Δανιήλ Γούβαλη

Ένας Γάλλος διανοούμενος καθηγητής της Ελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης έγραψε: δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως άνθρωποι που ανήκαν σε φυλή με μυαλό και ευθηνία παραλογίζονταν όταν μιλούσαν για τους Θεούς.  

Διόνυσος - Νεοπαγανισμός





17/3/17

Διόνυσος - Νεοπαγανισμός

πατρός Δανιήλ Γούβαλη



Θυμίαμα και θυμιατό, το διδάσκει η Γραφή;



Αγαπητοί σε αυτήν την δημοσίευση θα δούμε εν συντομία το θυμίαμα και το θυμιατό. 




13/3/2017

 Κοσμάς Αιτωλός, ο διάβολος οι γυναίκες και το σταυροδρόμι

Άβιβου Αφρικανός μάρτυρας - Λέανδρου Άγιος εκ Ισπανίας - Μάριου Αγίου Επισκόπου
Πούπλιου Ιερομάρτυρα επισκόπου Αθηνών - Πούπλιου μάρτυρα - Τερέντιου μάρτυρα - Χριστίνας μάρτυρος εν Περσία.

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς



12/3/2017 Γρηγορίου Παλαμά

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Διάκριση ουσίας και ενεργείας στον Θεό

πατρός Δανιήλ Γούβαλη

Τα τρία αξιώματα του Χριστού




Αγίου Ευγενίου του Ιερομάρτυρος 7/3/2017
ου γαρ ο θελω τουτο πρασσω, αλλ' ο μισω τουτο ποιω
Δεν κάνω αυτό που θέλω, αλλά αυτό που μισώ
Κάνω αυτό που δεν θέλω 

1/3/2017 Αγίας Ευδοκίας Οσιομάρτυρος, Αγίου Παρασκευά Νεομάρτυρος, Αγίου Χαρισίου του Μάρτυρος

Κανών ευχαριστήριος προς 

την υπεραγίαν Θεοτόκον

Ποιήμα μοναχού Γερασίμου Μικραγιαννανίτου ου η ακροστιχίς: 
Ευχαριστών σοι Παρθένε άδω, Γερασίμου.

Παρελθέτω το ποτήριον τούτο


28/2/2017 Οσίων Κύρας και Μαράνας

 Παρελθέτω το ποτήριον τούτο
απελθέτω το ποτήριον τούτο

Ιερά μονή Τιμίου Σταυρού Βωσάκου





Ιερά μονή Τιμίου Σταυρού Βωσάκου


Ένα μικρό γραφικό μοναστήρι που βρίσκεται στην Κρήτη.

Φωτογραφικό οδοιπορικό στην μονή Βωσάκου.


Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια


13/2/2017
Ακύλλα και Πρισκίλλης


Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια

Χιλιετής Βασιλεία


10/2/2017 Αγίου Χαραλάμπους

Χιλιετής Βασιλεία Χιλιασμος

Αγαπητοί στην σημερινή ανάρτηση θα δούμε εν συντομία το θέμα Χιλιετής βασιλεία.
Ο Χριστός με την σταυρική του θυσία καταργεί τον Διάβολο και ελευθερώνει τον άνθρωπο η θεωρία όμως της Χιλιετούς λέει ότι ο διάβολος δένεται για 1000 χρόνια και ο Χριστός βασιλεύει. Βεβαίως είναι άμεσα φανερό ότι είναι περιττό ένα τρίτο δέσιμο του Διαβόλου αφού όχι μόνο δεν προσφέρει κάτι αλλά καταργεί την Σταυρική θυσία και τον Χριστό ως βασιλιά. Η Γραφή είναι ξεκάθαρη και μας λέει ότι ο Χριστός είναι βασιλιάς ήδη και δεν περιμένει στο μέλλον να βασιλεύσει.
εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ὑμῶν ἔσονται εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ· ἐπὰν δὲ ὁ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει, ἐφ᾿ ᾗ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν. Λουκ. 11,19-22
Δηλαδή, εάν δε εγώ με την συνεργασία του Βεελζεβούλ διώχνω τα δαιμόνια, τα πνευματικά σας τέκνα που εξορκίζουν τα δαιμόνια, με την δύναμη ποιανού τα βγάζουν; Για αυτό εκείνοι που δεν τους κατηγορείτε για αυτό το έργο τους θα είναι δικαστές σας και θα σας καταδικάσουν για την διπροσωπία σας. Εάν όμως εγώ με δάκτυλο και δύναμη Θεού διώχνω τα δαιμόνια αυτό αποδεικνύει ότι έφθασε επάνω σας η βασιλεία του Θεού. 
Όταν ο ισχυρός εξοπλισμένος τέλεια φυλάσσει την αυλή του, μένουν ασφαλισμένα και ήσυχα τα υπάρχοντά του. Όταν όμως έλθει εναντίον του ο ισχυρός και τον νικήσει του παίρνει τα όπλα στα οποία είχε στηρίξει την πεποίθησή του και διαμοιράζει σαν λάφυρα τα υπάρχοντά του. Δηλαδή ο Χριστός ξεκάθαρα μας λέει ότι έρχεται και ως δυνατότερος νικάει και λαφυραγωγεί τον διάβολο.
Το ίδιο βλέπουμε και στην παράλληλη περικοπή από τον Ματθαίο
καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβαλοῦσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν; καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει. Ματθ. 12,27-29
Εάν εγώ βγάζω τα δαιμόνια με την βοήθεια του Βεελζεβούλ όπως εσείς λέτε, τα πνευματικά σας τέκνα με την δύναμη τίνος τα βγάζουν; Γιατί δεν τους κατηγορείτε; Για αυτό εκείνοι θα σας καταδικάσουν για την μοχθηρία σας και την υποκρισία σας. Εάν όμως εγώ διώχνω τα δαιμόνια με την δύναμη του Πνεύματος του Θεού, αυτό αποδεικνύει ότι έφθασε σε εσάς η βασιλεία του Θεού. Πως μπορεί κάποιος να εισέλθει στο σπίτι του ισχυρού και να αρπάξει τα υπάρχοντά του, εάν πρώτα δεν δέσει τον ισχυρό;
Ο Χριστός ξανά μας δίνει μιας εικόνα στην οποία βλέπουμε έναν ισχυρό ο οποίος έχει όπλα και κρατεί αιχμαλώτους, όμως άλλος ισχυρότερος τον νικάει και αφού τον δέσει μπαίνει στο σπίτι του και αρπάζει αυτούς που κρατούσε αιχμαλώτους, δηλαδή εδώ τους ανθρώπους.
Ξεκάθαρα βλέπουμε ότι ο Χριστός κατανικάει και δένει τον διάβολο, ερημώνει την βασιλεία του αρπάζοντας αυτούς που κρατεί αιχμαλώτους και όλο αυτό αποδεικνύει στους Φαρισαίους ότι έφτασε η βασιλεία του Θεού, άρα ο Χριστός είναι ήδη βασιλιάς.
Ας περάσουμε σε άλλο χωρίο
ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ᾿ ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας. Εβρ. 2,14-15
Δηλαδή, επειδή τα παιδιά του Θεού έχουν πάρει όλα την ασθενή και φθαρτή ανθρώπινη φύση για αυτό και ο Χριστός κατά παρόμοιο τρόπο πήρε σάρκα και αίμα, χωρίς όμως καμία αμαρτία. Έγινε άνθρωπος για να εξουδετερώσει με τον θάνατό του και να καταργήσει τον διάβολο και να απαλλάξει αυτούς οι οποίοι ένεκα του φόβου του θανάτου κυριαρχούνται καθ' όλον το διάστημα της ζωής τους από την καταθλιπτική δουλεία της αγωνίας και του τρόμου απέναντι στον θάνατο.
Είναι ξανά εμφανές ότι τώρα βασιλεύει ο Χριστός έτσι ο Διάβολος απογυμνώνεται εντελώς από την εξουσία του.
Στον Ιωάννη βλέπουμε την ίδια διδαχή περί κατάργησης της βασιλείας τους Διαβόλου. Νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω· Ιω. 12,31
Τώρα κρίνεται ο κόσμος, τώρα ο άρχοντας του κόσμου θα κρημνιστεί από την εξουσία του και θα ριχτεί έξω. Και αργότερα στον Ιωάννη ξανά βλέπουμε ότι ο Διάβολος έχει κριθεί και φυσικά έχει καταδικαστεί χάνοντας την εξουσία του, περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται Ιω. 16,11.
Έχουμε τις φράσεις: ἐκβληθήσεται ἔξω·-- κέκριται -- καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ᾿ ἔστι τὸν διάβολον -- δήσῃ τὸν ἰσχυρόν -- νικήσῃ αὐτόν.
Δηλαδή βλέπουμε τον Διάβολο να νικιέται, να δένεται, να καταργείται, να ρίχνεται έξω.
Άρα ο Χριστός είναι βασιλιάς και έχει εξουσία επάνω στα πάντα καθώς μας λέγει ο ίδιος καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς Ματθ. 28,1 δεν κάθεται αδρανής ώστε σε κάποια μελλοντική στιγμή να βασιλεύσει αρχίζοντας τότε το σωτήριο έργο του.
Όχι μόνο είναι βασιλιάς αλλά η Γραφή μας τον παρουσιάζει ως βασιλιά βασιλέων.
Καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων. Αποκ. 19,16. Αυτό είναι περιφραστικός υπερθετικός και σημαίνει υπέρτατος άρχοντας, βασιλιάς υπεράνω όλων. Σε άλλο σημείο της Γραφής βλέπουμε ότι οι μάγοι ρωτάνε που είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων; ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; 
Και ενώ οι Μάγοι τον αποκαλούν βασιλιά οι διάφοροι αιρετικοί του αφαιρούν τον τίτλο και τον βάζουν να περιμένει ώστε να λάβει την βασιλεία αργότερα. 
Άλλο στοιχείο που μας δείχνει ότι η Χιλιετής είναι φανταστικό δημιούργημα είναι ότι στα εσχατολογικά διαγράμματα που βλέπουμε στην Καινή Διαθήκη απουσιάζει παντελώς η Χιλιετής Βασιλεία. Η Β' Παρουσία παρουσιάζεται ως το τέλος της ανθρώπινης ιστορίας και η αρχή μιας αιώνιας βασιλείας των πιστών που θα είναι πάντοτε σὺν Κυρίῳ στον ουρανό ενώ στην αντίπερα μεριά, αιώνιου αυτοπροορισμού μακράν του Θεού των αρνητών.
Λανθάνει γὰρ αὐτοὺς τοῦτο θέλοντας ὅτι οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι καὶ γῆ ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ, δι᾿ ὧν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθεὶς ἀπώλετο· οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρὶ τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία οὐ βραδύνει ὁ Κύριος τῆς ἐπαγγελίας, ὥς τινες βραδυτῆτα ἡγοῦνται, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μὴ βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι.Ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται. Β' Πέτρου 3,5-10
Την ημέρα του Κυρίου οι σημερινοί ουρανοί και Γη θα εξαφανιστούν με βοή θα αναφλεγούν και οι ουρανοί και η γη θα κατακαούν. Η μεγάλη ημέρα του Θεού κατά την οποία οι ουρανοί φλεγόμενοι θα διαλυθούν και τα στοιχεία του σύμπαντος θα λιώσουν και καινούργια Γη και ουρανοί θα υπάρξουν.
Το διάγραμμα είναι, ημέρα Κυρίου σε άγνωστη ημερομηνία, σε αυτήν ο ουρανός και η Γη καταστρέφονται, κρίση, νέα Γη και ουρανοί. Περνάμε στο διάγραμμα του Ματθαίου
Καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστὸς ἢ ὧδε, μὴ πιστεύσητε· ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. ᾿Ιδοὺ προείρηκα ὑμῖν ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε, ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε· ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί. Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν. Ματθαίος 24, 22-31
Μεγάλη θλίψη, ο ήλιος σβήνει, το σύμπαν σείεται, τα αστέρια πέφτουν, σημείο του Σταυρού στον ουρανό, άγγελοι συνάγουν τους εκλεκτούς, αυτοί είναι πάντα με τον Χριστό.
Το εσχατολογικό διάγραμμα τελειώνει κατά τον ίδιο τρόπο και στον ευαγγελιστή Λουκά, 
καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλῃ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.  Στον Παύλο διαβάζουμε για ανάσταση νεκρών, αρπαγή ζωντανών πιστών και μετά είναι το τέλος ανθρώπινης ιστορίας, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.
Είναι φανερό ότι δεν μπορεί να παραλείπεται ένα τέτοιο μέγιστο γεγονός αν υπήρχε. Αφενός διότι θα είναι αιτία μεγάλης ελπίδας και χαράς για τους Χριστιανούς και αφετέρου διότι τα εσχατολογικά διαγράμματα που δίδει ο Χριστός και οι Απόστολοι είναι πλήρη.
Επόμενο στοιχείο που κάνει απαγορευτική την ύπαρξη Χιλιετούς είναι ότι εφόσον ένας και μόνο άνθρωπος αναστηθεί ή λάβει άφθαρτο σώμα έχουμε άμεσα την νίκη κατά του θανάτου και εκπληρώνεται το λεχθέν της Γραφής ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν, τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος· κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος - και - ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος·.
Άρα υπάρχει τέλος της ανθρώπινης ιστορίας και δεν έχουμε θνητούς οι οποίοι μπαίνουν σε Χιλιετή βασιλεία ζουν κάνουν παιδιά, πεθαίνουν.
Θα σκεφτεί ίσως κάποιος ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί ή ότι θα έχουμε αναστάσεις σε διάφορες φάσεις και έτσι όταν αναστηθεί ο τελευταίος τότε έχουμε την νίκη κατά του θανάτου. Αυτό όμως αποκλείεται κατηγορηματικά από την Γραφή. 
Ο Παύλος λέει ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο, όταν αυτό το φθαρτό ενδυθεί την αθανασία τότε θα έχει εκπληρωθεί ο λόγος που λέει νικήθηκε ο θάνατος. Καταρχήν όταν μιλάει ο Παύλος ο Χριστός έχει ήδη αναστηθεί, άρα φανερά εξαιρεί τον Χριστό. Έτσι έχουμε από την μια τον Χριστό και από την άλλη όλους τους ανθρώπους. 
Δεύτερον η λέξη τοῦτο δεν εννοείται ως το δικό του σώμα αλλά όλων. Εάν λοιπόν τούτο δηλαδή το σώμα του αποστόλου Παύλου του ενός ή του άλλου Χριστιανού ενδυθεί την αφθαρσία τότε κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος. Η φράση κατεπόθη εἰς νῖκος, σημαίνει νικήθηκε εντελώς εξαφανίστηκε, δεν υπάρχει πια. Άρα έχουμε και εδώ την Γραφή να μας λέει για τον θάνατο ότι καταργείται εντελώς με την ανάσταση ενός και μόνο σώματος το οποίο γεγονός μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει τμηματική ανάσταση και άνθρωποι που ανασταίνονται για να μπουν στην Χιλιετή.
Όλοι θα αναστηθούν την ίδια εποχή και η μόνη διαφορά θα είναι ότι η ανάσταση θα αρχίσει από τους πιστούς διότι με αυτόν τον τρόπο ο Χριστός τιμάει τους δικούς του, όπως τιμητική είναι και η αρπαγή που θα γίνει σε ορισμένους από τους ζώντες. Την στιγμή που θα τελειώνει η ανθρώπινη ιστορία αυτοί οι πιστοί οι οποίοι είναι εν ζωή στην Γη θα αρπαχτούν από αγγέλους και θα συναντήσουν τον Χριστό. Επειδή δεν υπάρχει τμηματική ανάσταση για αυτό αναλήφθηκε ο Ενώχ και ο Ηλίας και είναι με το φθαρτό σώμα τους στον ουρανό. Θα έρθουν την εποχή του Αντιχρίστου θα κηρύξουν και θα τους σκοτώσει ο αντίχριστος.
Ας δούμε τώρα το χωρίο της Αποκαλύψεως 20,4-5.
Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθησαν ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ κρῖμα ἐδόθη αὐτοῖς, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον οὔτε τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ Χριστοῦ χίλια ἔτη· καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἕως τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη.
Η φράση είδα τις ψυχές των πεπελεκισμένων μας δίδει άμεσα την σκέψη ότι αυτή η βασιλεία είναι πνευματική. Η λέξη ψυχή στην Γραφή έχει διάφορες έννοιες μέσα σε αυτήν είναι η έννοια άτομο, μέσα στο καράβι ήταν 20 ψυχές λέει ο Απόστολος, εδώ όμως έχουμε ξεκάθαρα την έννοια ψυχής ώς την αθάνατη πνευματική ύπαρξη. 
Η φράση είδα τας ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων ... καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ Χριστοῦ χίλια ἔτη· εάν την μεταφράσουμε "είδα τα σώματα και αναστήθηκαν" είναι αντίθετη με το σκεπτικό της φράσης και την έννοια που δίνει στο ψυχή.
Αν εκλάβουμε την ανάσταση του χωρίου αυτού ως ότι ομιλεί για σωματική ανάσταση θα πρέπει να δεχθούμε ότι θα υπάρξει θάνατος και μετά την ανάσταση στους λοιπούς των νεκρών. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι αυτούς ή κάποιους από αυτούς που δεν είχαν πάρει μέρος στην πρώτη σωματική ανάσταση θα έχει εξουσία δεύτερος θάνατος με οποιαδήποτε έννοια, είτε πνευματικός είτε σωματικός θάνατος, δηλαδή πολλοί ή λίγοι θα ξαναπεθάνουν. Αυτό όμως είναι ενάντια στην Χριστιανική διδασκαλία, μια μόνο αφθαρτοποίηση θα γίνει στον κάθε ένα και δεν θα μπορεί να πεθάνει ξανά, δεν θα υπάρξει ξανά σωματικός θάνατος για τον αναστημένο.
Επιπλέον από τα παραπάνω οι προϋποθέσεις της αδυναμίας του δευτέρου θανάτου επάνω σε κάποιον ισχύουν γενικώς για όλους τους αγίους αφού σε όλους δεν έχει εξουσία ο δεύτερος θάνατος. Άρα η φράση "ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν", δεν γίνεται να είναι ενός είδους διαπίστωση ένας πλεονασμός, μια απλή παρατήρηση του πασίγνωστου, αφού ούτως ή άλλως ισχύει για όλους τους Αγίους. Έτσι αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η φράση "ἐπὶ τούτων" δεν ομιλεί μόνο για τους συγκεκριμένους αγίους αλλά ομιλεί για όλους τους αγίους.
Μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσι μετ᾿ αὐτοῦ χίλια ἔτη. Ο άγιος έχει πάρει μέρος στην ανάσταση την πρώτη, δηλαδή την πνευματική ανάσταση, όταν πίστεψε στον Χριστό. Αυτή η ανάσταση τον έκανε και άγιο και αθάνατο έτσι ο δεύτερος θάνατος, το αιώνιο πυρ, δεν έχει εξουσία επάνω του. Το χωρίο ερμηνεύεται ως εξής: Μακάριος είναι αυτός που πίστεψε στον Χριστό και έτσι αναστήθηκε, αυτός μπορεί μεν να πεθάνει αλλά ο πνευματικός θάνατος δεν έχει εξουσία επάνω του, δεν θα πάει στην κόλαση, αλλά θα βασιλεύει με τον Χριστό και εδώ διότι οι Χριστιανοί απολαμβάνουν εν τινι μέτρω τις επαγγελίες από τώρα αλλά θα βασιλεύει και όταν πεθάνει διότι θα είναι με τον Χριστό.
Παρατηρήστε ότι αυτή η ερμηνεία έρχεται σε πλήρη αρμονία αφενός με την κατάργηση του θανάτου η οποία δεν γίνεται τμηματικά αλλά στο τέλος της ανθρώπινης ιστορίας και αφετέρου με την έννοια δεύτερος θάνατος που δίδει η Αποκάλυψη αμέσως μετά, 8 στίχους πιο κάτω. Καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός· οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν. Ο δεύτερος θάνατος είναι αυτός, το ρίξιμο μέσα στην λίμνη του πυρός.
Όμως αυτό συμπαρασύρει και την προηγούμενη ανάσταση του στίχου Αποκ. 20,5 "αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη" στο να εννοεί όχι ανάσταση σωματική αλλά την ανάσταση που έγινε όταν πίστεψαν στον Χριστό, καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἕως τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη.
Δηλαδή δεν υπάρχει τμηματική ανάσταση αλλά όλοι μαζί οι νεκροί θα αναστηθούν και τότε θα καταργηθεί ο θάνατος. Αυτό μας βεβαιώνει και το περιστατικό της Μάρθας όταν αυτή μιλάει για τον Λάζαρο με τον Χριστό.
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου λέγει αὐτῷ Μάρθα· οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή
Η Μάρθα μιλάει ξεκάθαρα για ανάσταση νεκρών στο σύνολο τους και ότι αυτή η ανάσταση θα λάβει χώρα την τελευταία ημέρα της ανθρώπινης ιστορίας. Ο Χριστός αποδέχεται αυτό το λεχθέν της Μάρθας ότι θα αναστηθεί ο Λάζαρος την τελευταία ημέρα μαζί με όλους τους νεκρούς λέγοντας της κατ ουσίαν ναι μεν θα γίνει αυτό που λες αλλά ότι εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή , δηλαδή ότι έχει την δύναμη να δίδει ζωή και θα τον αναστήσει και τώρα.

Η ιδέα της Χιλιετούς Βασιλείας δημιουργεί πολλαπλά παράδοξα και απαράδεκτα, έτσι είναι φανερό ότι είναι αιρετική διδαχή. Τα παράδοξα είναι πολλά και ανάλογα με την εκάστοτε έκδοση της Χιλιετούς.
Ιδού μερικά.

➤ Ο Χριστός λέει ψέμματα. Στην Χιλιετή ο Χριστός έρχεται και ιδρύει μια υλιστική μοναρχία η οποία ουσιαστικά καταργεί τα λεχθέντα της πρώτης παρουσίας τα οποία έλεγαν για πνευματική βασιλεία που "δεν είναι εκ του κόσμου τούτου". Έτσι ο Χριστός γίνεται ο Μεσσίας που ήθελαν οι Ιουδαίοι αλλά σε άλλο χρόνο. Αλλά οπουδήποτε έχει αναφερθεί βασίλειο του Θεού στην Γραφή αυτό είναι πνευματικό. Οπότε η Χιλιετής έρχεται σε ευθεία αντίθεση όχι μόνο με την γενική ιδέα της Βασιλείας του Θεού που υπάρχει στην Γραφή αλλά σε ευθεία αντιπαράθεση και με τα ίδια τα λόγια του Χριστού περί αυτής στον Πιλάτο.
ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς ᾿Ιουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν. Δηλαδή, αποκρίθηκε ο Ιησούς στον Πιλάτο, η βασιλεία μου δεν είναι από τον κόσμο αυτό, αν ήταν από τον κόσμο αυτό οι ακόλουθοι μου θα αγωνίζονταν να μην παραδοθώ στους Ιουδαίους, τώρα όμως δεν συμβαίνει αυτό και άρα η βασιλεία μου δεν είναι κοσμική. Ο Χριστός δηλαδή είπε στον Πιλάτο ότι το βασίλειο του δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.
Εάν ο Χριστός έχει και επίγειο βασίλειο είπε μισή αλήθεια, δηλαδή ψέμματα, αφού εν τέλει το βασίλειο του θα είναι και εκ του κόσμου τούτου ασχέτως εάν έλθει αργότερα.
Ίσως κάποιος σκεφτεί ότι λέει νῦν και αυτό σημαίνει ότι αργότερα θα υπάρξει, αλλά όταν ο Χριστός λέει νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν δεν εννοεί ότι τώρα δεν είναι επίγεια όμως κάποτε μετά θα είναι. Το νυν είναι βεβαιωτικό και δεν έχει καμία σημασία χρονική και το βλέπουμε αυτό σε διάφορα σημεία στον ευαγγελιστή Ιωάννη.
Ιωάννης 8,40 λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· εἰ τέκνα τοῦ ᾿Αβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ ᾿Αβραὰμ ἐποιεῖτε νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ Θεοῦ· τοῦτο ᾿Αβραὰμ οὐκ ἐποίησεν. Αν ήσασταν παιδιά του Αβραάμ θα κάνατε αυτά που έκανε ο Αβραάμ, αλλά τώρα ζητάτε να με σκοτώσετε, εμένα ένα άνθρωπο που έχω ακούσει την αλήθεια που σας είπα από τον Θεό, ο Αβραάμ δεν το έκανε αυτό.
Ιωάννης 15,22 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει. Αν ήσασταν τυφλοί δεν θα είχατε αμαρτία, τώρα όμως λέτε, βλέπουμε, η αμαρτία σας λοιπόν μένει.
Ιωάννης 15, 24, εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν. Αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα μιλήσει δεν θα είχαν αμαρτία, τώρα όμως πρόφαση δεν έχουν για την αμαρτία τους.
Ο Χριστός στον Πιλάτο λέει, αν ήμουν επίγειος βασιλιάς οι οπαδοί μου θα αγωνίζονταν για εμένα, τώρα όμως δεν συμβαίνει αυτό, άρα δεν είμαι επίγειος βασιλιάς. Και ούτε πρόκειται να είναι ειδάλλως ο Χριστός είπε μισή αλήθεια ολόκληρο ψέμα.

Η Σταυρική θυσία δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος σωτηρίας. Ο διάβολος πλανούσε και πλανά τα έθνη, πλάνησε και τον Ισραήλ. Εφόσον η αιτία της πλάνης και απιστίας των ανθρώπων δεν είναι η μη οικειοθελής αποδοχή του Χριστού αλλά η ελευθερία κινήσεων του Σατάν τότε δεν είναι ούτε αρκετή ούτε προσιτή η σταυρική θυσία και το δέσιμο Σατάν που προήλθε από αυτήν. Ποιος ο λόγος λοιπόν να κηρυχθεί ο σταυρωμένος Χριστός στα έθνη; 
Καθίσταται αναποτελεσματικός ο τρόπος σωτηρίας δια Σταυρού και οικειοποιήσεως της θυσίας από τον θέλοντα αφού αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να σώσει ο Χριστός όσο πιο πολλούς μπορεί. Αν πρέπει να γίνει έτσι αργότερα τότε στην πραγματικότητα αυτό που σώζει τα έθνη και τους περισσότερους είναι το απόλυτο δέσιμο του Σατάν και όχι η σταυρική θυσία.
Αυτή θα μπορούσαμε να την δεχθούμε ότι είναι σωτήρια και προσιτή αλλά σε λίγους. 
Για τους πολλούς χρειάζεται δέσιμο του Σατάν, οπότε τι φταίνε αν δεν πίστεψαν κάποιοι; Ήρθε με λάθος τρόπο η πρόταση για σωτηρία. Έτσι στην θεωρία της Χιλιετούς έχουμε το δέσιμο Σατάν να ισοδυναμεί ή καλύτερα να υπερβαίνει την σταυρική θυσία.
Σημειωτέον ότι έχουμε έρθει σε αυτή την φάση του σχεδίου σωτηρίας αφού περάσαμε από τον λόγο, (εποχή Ευαγγελισμού), στο σημείο (Αντίχριστος), έπειτα στο μεγαλύτερο σημείο, (εμφάνιση προφητών, ανάσταση τους), στην γνώση (εμφάνιση Χριστού) αλλά όμως τελικά για την σωτηρία χρειάζεται το δέσιμο Σατάν. Εάν χρειάζεται και νέο δέσιμο Σατάν για να εκλείψει η κακία τότε όχι μόνο υποβιβάζουμε την Σταυρική θυσία αλλά δεχόμαστε ότι ο Θεός φταίει που θα καταδικαστούν άνθρωποι διότι ο σατανάς έχει καταλυτική επίδραση στην ανθρώπινη ύπαρξη και η σωτηρία που θα έπρεπε να προσφέρει ο Θεός είναι όχι σταύρωση και οικειοποίηση της θυσίας από τον θέλοντα, αλλά δέσιμο του Σατανά.

Στην Χιλιετή ο Χριστός γίνεται Αντίχριστος. Ο Σατανάς δένεται, αλλά το οριστικό και απόλυτο δέσιμο δεν μπορεί παρά να έγινε με την σταύρωση. Με νέο δέσιμο έχουμε απαράδεκτη κατάσταση διότι τώρα, μετά την Σταυρική θυσία, όποιος θέλει δέχεται τον Χριστό και ο διάβολος δεν έχει εξουσία επάνω του. Όποιος δεν θέλει παραμένει οικειοθελώς υπό την επήρεια του Σατάν. 
Μετά τον Αντίχριστο αυτή η κατάσταση έχει έρθει ένα βήμα παραπέρα, έχει ήδη υπάρξει παιδαγωγική τιμωρία αλλά και πατρική παράκληση. Μάλιστα έχει αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ύπαρξη Θεού πριν εμφανιστεί ο Χριστός για δεύτερη φορά, πόσο μάλλον όταν έρχεται για να κυβερνήσει στην Γη και είναι ορατός. Έχουμε την άρνηση του Χριστού εν γνώση, δείγμα έσχατης αμετανοησίας και πωρώσεως.
Έτσι όσοι ήταν επί Γης έχουν οικειοθελώς πιστέψει ή απορρίψει τον Χριστό.
Είναι περιττό ένα νέο δέσιμο αφού το μόνο που κάνει είναι να μετατρέπει τον Χριστό σε κάποιον που θέλει οπωσδήποτε να τον πιστέψουν, ακόμη και με το ζόρι. 
Δηλαδή ο Χριστός γίνεται... Αντίχριστος και με ράβδο σιδηρά προσπαθεί να τον αποδεχθούν οι άπιστοι με το ζόρι.  

➤ Ο Χριστός Θεός βρέφος. Από ανθρώπους που δεν θα είναι Χριστιανοί η Γραφή μας διδάσκει ότι δεν θα υπάρξει αντίσταση στον Αντίχριστο και αυτό είναι πολύ λογικό αφού έχουν αρχηγό της αρεσκείας τους. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ πόλεμον ποιῆσαι μετὰ τῶν ἁγίων καὶ νικῆσαι αὐτούς,
καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ λαὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος καὶ προσκυνήσουσιν αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Αποκάλυψη 13,7-9
καὶ ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσωσι τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. Αποκάλυψη 13,12
καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν Αποκάλυψη 13,16.
Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν, οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ.
καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς.
ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς ἔδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσι. Αποκάλυψη 14,12. καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν. Αποκάλυψη 16,11.
Σύμφωνα με την Γραφή οι επί Γης άνθρωποι τον καιρό του Αντίχριστου χωρίζονται σε 2 κατηγορίες η πρώτη είναι οι "άγιοι" και η δεύτερη κατηγορία είναι όλοι οι λοιποί. Αυτοί οι δεύτεροι αναφέρονται ως πάντες, πάσα φυλή και λαός, μικροί μεγάλοι πλούσιοι φτωχοί. Δηλαδή η αποστασία και η αθεΐα θα έχει φτάσει στον μέγιστο βαθμό, φυσικά αυτός είναι και ο λόγος που θα έλθει ο αντίχριστος. Έτσι εφόσον η απιστία έχει φτάσει στο ζενίθ όσοι δεν συγκαταλέγονται στους αγίους θα λάβουν οικειοθελώς το χάραγμα και θα προσκυνήσουν τον Αντίχριστο. Φαίνεται καθαρά ότι οι μη πιστοί είναι εντελώς πωρωμένοι και δεν μετανοούν παρά τις σφοδρές Θεϊκές παιδαγωγίες.  Οι απειθείς μασούσαν τις γλώσσες από τις παιδαγωγίες Κυρίου αλλά συνέχεια βλασφημούν (Αποκ.16:9,11,21). 
Εάν έχουμε κάποια συνέχεια με Χιλιετή Βασιλεία στην οποία θα λάβουν μέρος οι λύσεις για να πιστέψουν οι άνθρωποι είναι δύο, παιδαγωγία και λόγος. 
Η παιδαγωγία όμως είναι αναποτελεσματική όπως ήδη φάνηκε.  
Ο Χριστός εάν επιμένει να μιλάει σε απειθείς οι οποίοι ήδη ξέρουν για αυτόν και τον έχουν απορρίψει επανειλημμένως θα πρέπει να τους καταστρέψει την προσωπικότητα. Το να προσπαθήσει ο Χριστός να τους κάνει Χριστιανούς χρησιμοποιώντας μάλιστα και απόλυτο δέσιμο Σατάν σημαίνει απεμπόληση του ὅστις θέλει και καταστροφή της βουλήσεώς τους.
Από την άλλη όμως πλευρά αναποτελεσματικός αποδείχτηκε και ο λόγος ο οποίος δεν είναι τώρα πια σε επίπεδο πίστης αλλά γνώσης. 
Εάν ο Χριστός έφτιαχνε μια Χιλιετή όχι μόνο καταργεί ότι έχει πει αλλά και αντιστρέφει οτιδήποτε είπε εξ αρχής της Δημιουργίας. Και εδώ ο αντικείμενος (αντίθετος) ξεμπροστιάζεται ότι η Χιλιετής είναι πλάνη του, αφού δική του υπογραφή είναι το να εμφανίζει τον Χριστό να λέει τα αντίθετα από ότι πριν. Και δεν σταματάει εδώ το πράγμα, ο Χριστός αφού θα έχει δημιουργήσει ένα τέλειο βασίλειο για να πιστέψει κάποιος, με αυτόν ορατό και τον Σατανά δεμένο, εν τέλει τον.... λύνει για να επαναφέρει σε κακή βούληση ορισμένους ώστε να γίνει ο πόλεμος Γώγ - Μαγώγ. Με αυτό οι οπαδοί της Χιλιετούς μετατρέπουν τον Χριστό σε κουκλοπαίκτη που δημιουργεί ανόητες καταστάσεις. Έτσι όλη Δημιουργία έχει την αρχή της στον εγωισμό και στο καπρίτσιο του Θεού. Το Θεϊκό βρέφος το οποίο βλέπουμε στην φάτνη μετατρέπεται σε Θεό βρέφος. Θεό με μυαλό μωρού.

Ο Χριστός είναι άδικος στους δικούς του. Στην Χιλιετή έχουμε καταστάσεις άγνωστες στην ουσία του Χριστιανισμού. Οι πιστοί που βάσταξαν το μένος του Αντιχρίστου και δεν δολοφονήθηκαν, που βάσταξαν την θλίψη που ποτέ δεν υπήρξε πριν και δεν θα υπάρξει ξανά, που αναφέρονται ως εκλεκτοί στην Αποκάλυψη, θα είναι με φθαρτά σώματα και αδικημένοι ενώ οι αναστημένοι ή αυτοί που έχουν αρπαχτεί στον ουρανό και κατέβηκαν πάλι στην Γη (ανάλογα με τι λέει η κάθε θεωρία) θα είναι με άφθαρτα σώματα και ευνοημένοι.
Όμως ο Χριστός πάντοτε φέρεται με ισονομία σε όλους τους δικούς του.

Γελοία δημιουργία. Στην Χιλιετή θα υπάρχει εξωφρενική σύνθεση ανθρώπινου πληθυσμού διότι θα συνυπάρχουν άνθρωποι αθάνατοι και θνητοί. Ο Χριστός θα είναι στην Γη βασιλιάς ενώ θα πλαισιώνεται από κάποιους με άφθαρτα σώματα που δεν θα έχουν ανάγκη τροφής και όχι μόνο. Οι αναστημένοι θα μπορούν να περνάνε μέσα από τοίχους, να πετάνε, να πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο με καταπληκτική ταχύτητα, με λίγα λόγια θα έχουν τις ίδιες ακριβώς ιδιότητες που βλέπουμε στον αναστημένο Χριστό ο οποίος μπήκε κεκλεισμένων των θυρών στο σπίτι που ήταν οι Απόστολοι.
Δηλαδή θα έχουμε πραγματικότητα τους.... Χ-ΜΕΝ και τον Καθηγητή Χ.
Τους Χ(ριστιανούς)-ΜΕΝ(ανθρώπους) και τον Καθηγητή Χ(ριστό).
Αυτοί θα βασιλεύουν επάνω σε θνητούς και θα προσπαθούν να πιστέψουν οι άλλοι με το ζόρι. Προφανώς με την βοήθεια των υπερδυνάμεων των Χ-ΜΕΝ.
Φυσικά είναι περιττό να πούμε ότι τέτοιες καταστάσεις είναι εντελώς κωμικές.