Εορτάζει στις 8 Αυγούστου

Ο Άγιος Μύρων, ο οποίος καταγόταν από την Κρήτη, γεννήθηκε κατά το 250 μ.Χ. όταν Αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο αιμοσταγής Δεκιος, από μικρός διακρινόταν για τη ζήλο του και την βαθιά πίστη του στον Θεό. Οι γονείς του ήταν πολύ ευσεβείς και αγωνίζονταν στα δύσκολα χρόνια των διωγμών. Από την παιδική του ηλικία γινόταν αντιληπτό ότι η θα εξελιχθεί σε φρόνιμος και συνετός άνδρας αφού απέφευγε τις παιδικές επιπολαιότητες και έδειχνε μεγάλη υπακοή στους γονείς του οι οποίοι τον ανέθρεψαν σύμφωνα με την Χριστιανική αγωγή. Όταν έφθασε σε κατάλληλη ηλικία οι γονείς του τον προέτρεψαν να παντρευτεί. Ο νεαρός Μύρων κάνοντας υπακοή νυμφεύθηκε, και εργαζόταν σκληρά στα χωράφια για βγάλει τα προς το ζην. Από τα αγαθά που του έδινε ο Κύριος τα περισσότερα τα διέθετε για ελεημοσύνη.
Ο Άγιος ήταν πολύ ελεήμονας, κάποτε μοίρασε σχεδόν όλα τα σταφύλια των αμπελιών του στους φτωχούς, η μητέρα του τότε παραπονέθηκε ότι με τα λιγοστά που απέμειναν δεν θα έβγαζαν ούτε λίγο κρασί για να πουλήσουν.
Ο Άγιος Μύρων τότε πήγε στο αμπέλι και μάζεψε τα ελάχιστα σταφύλια που απέμειναν τα έριξε στο πατητήρι σταυρώνοντας τα, και ώ του θαύματος, από αυτά τα λιγοστά σταφύλια ο μούστος έτρεχε άφθονος και δεν σταμάτησε παρά μόνο όταν είχαν γεμίσει όλα τα δοχεία του σπιτιού!
Κατά τον καιρό του θέρους διανυκτέρευε στο αλώνι, όμως κατά την διάρκεια της νύχτας δέχθηκε την επίσκεψη κλεπτών. Άρχισαν λοιπόν οι κλέπτες να σηκώνουν τα τσουβάλια με το σιτάρι χωρίς να έχουν αντιληφθεί την παρουσία του αγίου, όμως αυτός βλέποντας τους, αντί να τους καταδιώξει, τους βοήθησε να πάρουν το σιτάρι συμβουλεύοντας τους ταυτόχρονα να σταματήσουν να κλέβουν και μην πουν πουθενά το γεγονός.
Ύστερα από λίγο καιρό η γυναίκα του Αγίου άφησε την μάταιη αυτή ζωή και ο Μύρων αφιερώθηκε απερίσπαστος στην τήρηση του θειου θελήματος.
Μετά από λίγο καιρό ο Άγιος χειροτονήθηκε ιερέας, οι μεγάλες του αρετές και η άμεμπτη ζωή του τον έκαναν πολύ γνωστό έτσι λαός και κλήρος του πρότειναν να γίνει Επίσκοπος Κρήτης, προς στιγμήν ο Μύρων δίστασε αλλά μετά από τα θερμά παρακάλια των συντοπιτών του απεφάσισε να δεχθεί.
Σαν επίσκοπος κάποτε περιόδευε φθάνοντας όμως μπροστά στον ποταμό Τρίτων είδε ότι η διάβαση ήταν αδύνατη λόγω πλημμύρας, τότε παίρνοντας την ράβδο του χτύπησε τα νερά και αμέσως ο ποταμός σταμάτησε την ροή του! Όταν ο Άγιος έφθασε στη εκκλησία έστειλε με άνθρωπο την ράβδο και χτύπησε τα νερά ξανά και μόνο τότε επανήλθε η φυσική ροή του ποταμού.
Αναρίθμητα είναι τα θαύματα του Αγίου ο οποίος σε καιρούς χαλεπούς για το γένος αλλά και στις μέρες μας δεν σταματά να θαυματουργεί.
Επί τουρκοκρατίας οι Οθωμανοί αποφάσισαν να κάνουν τον ναό αποθήκη για να βάλουν μέσα τα πυρομαχικά τους, έβαλαν λοιπόν μέσα στον ναό τα εφόδια και μεγάλη φρουρά απέξω να τα φυλάει. Την νύχτα όμως ακούστηκε φοβερή βοή και βροντές και όταν οι κάτοικοι πήγαν να δουν τι συμβαίνει είδαν έντρομους τους Τούρκους να φεύγουν τρέχοντας και να λένε ότι ένας γέροντας με λευκή γενειάδα και χρυσά ενδύματα τους έδιωχνε! Την άλλη μέρα έβγαλαν αμέσως τα εφόδια και έδωσαν πίσω τον ναό.
Κατά την διάρκεια της Κατοχής ο επικεφαλής της φρουράς της κωμοπόλεως που βρίσκεται ο ναός του Άγιου είδε στο όνειρο του έναν γέροντα που του έλεγε ότι εάν δεν πειράξει τους κατοίκους θα τον βοηθήσει να επιστρέψει σώος στην Γερμανία. Ο αξιωματικός τότε ξύπνησε και άρχισε να αναρωτιέται ποιος να ήταν άραγε αυτός ο χρυσοντυμενος γέροντας που του είπε αυτά τα λόγια. Η απορία του λύθηκε όταν μετά από μέρες μπήκε στον ναό και με κατάπληξη αναγνώρισε στην εικόνα του Αγιου τον γέροντα που είχε ονειρευτεί. Από τότε δεν πείραξε κανένα και πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία.
Κατά την αποχώρηση των Γερμανών από την Κρήτη το 1944, άρματα έφθασαν στην πόλη και ο επικεφαλής διέταξε να βομβαρδίσουν την πόλη ώστε οι κάτοικοι να φοβηθούν και οι Γερμανοί να αποχωρήσουν με την ησυχία τους, όμως ενώ ο καιρός ήταν καλός μόλις ετοιμάστηκαν να ρίξουν τις πρώτες βολές ξαφνικά ένα σύννεφο σκέπασε την πόλη! έτσι δεν υπήρχε καθαρός στόχος και οι βολές δεν προξένησαν σοβαρή ζημιά. Το γεγονός διηγήθηκε ο ίδιος ο Γερμανός επικεφαλής.
Αναρίθμητα πραγματικά είναι τα θαύματα του Αγίου Μύρωνα και στις μέρες μας,
Κατά την διάρκεια έργων στο αγίασμα του Αγίου καταπλακώθηκε από χώματα κάποιος που δούλευε εκεί και ο οποίος έμεινε εκεί 1 ώρα και 15΄. Όταν τελικά κατάφεραν να τον απεγκλωβίσουν ο γιατρός διαπίστωσε ότι δεν έδειχνε σημεία ζωής. Τότε έφεραν αγίασμα και το έριξαν στο πρόσωπο του ανθρώπου, εκείνος αμέσως κίνησε το κεφάλι του, στο νοσοκομείο που μεταφέρθηκε οι εξετάσεις έδειξαν ότι δεν είχε το παραμικρό. Τα θαύματα είναι πάμπολλα και πριν λίγες ημέρες ένα νέο θαύμα του Αγίου που έχει να κάνει με θεραπεία παιδιού δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα.
Εκατοντάδες πιστοί βλέπουν τον Άγιο κατ όναρ να τους προτρέπει να έρθουν σε αυτόν για να βρουν την θεραπεία τους. Ο τάφος του Άγιου εκπέμπει πολλές φορές θαυμαστή ευωδιά, και μπροστά του τυφλοί είδαν, ανάπηροι περπάτησαν και κάθε ασθένεια παύθηκε.
"Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού"


Παράκληση του Αγίου 
Εορτάζει στις 8 Αυγούστου

Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου

Ευλογήσαντος του ιερέως το Κύριε εισάκουσον..
Θεός Κύριος…
Και τα κάτωθι τροπάρια.

Ως Ιεράρχης του Χριστού θεοφόρος, και ευσπλαχνίας ανεξάντλητον ρείθρον, και αυτουργός θαυμάτων Μύρων Όσιε, πάσης ημάς λύτρωσε, συμφοράς και ανάγκης, οια συμπαθέστατος, τη θερμή σου πρεσβεία, τους τω σεπτώ σου σπεύδοντας ναό, και εξαιτούντας την χάριν σου Άγιε.

Δόξα. Το αυτό. Και νυν Θεοτοκίον.

Ου σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι· ειμή γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων; τις δε διεφύλαξεν, έως νυν ελευθέρους; ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου· σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.

Ο Ν΄ Ψαλμός και ο κανών του Αγίου, φέρων ακροστιχίδα «ΣΩΖΕ Ω ΜΥΡΩΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΙΜΩΝΤΑΣ. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ.»

Ωδη α΄. Ηχος πλ. δ'. Υγράν διοδευσας.

Συνών των Αγγέλων ταις στρατιαίς, απαύστως δυσώπει, Πάτερ Μύρων θαυματουργέ, Πάσης ημάς ρύεσθαι ανάγκης, τους τη σεπτή σου πρεσβεία προστρέχοντας.

Ως έχων ακένωτον θησαυρόν, Πάτερ ευσπλαχνίας, ευσπλαγχνισθητι εφ΄ ημιν, και δεξαι ημών τας ικεσίας, και τας αιτήσεις ημών Μύρων πλήρωσον.

Ζωήν ειρηναιαν και ευσταθή, και απηλλαγμενην, πάσης βλάβης και συμφοράς, ημάς καταξίωσον ανύειν, τους σε προστάτην θερμόν Πάτερ εχοντας.

Θεοτοκιον

Εκ σου ανατεταλκεν εν σαρκί, δι΄ έλεος μέγα, καταυγαζων πάσαν την γην, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ου ταις ακτισι καμέ Κόρη λάμπρυνον.

Ωδη γ΄. Ουρανίας αψίδος.

Ως ωκτείρησας πάλαι, ως συμπαθής Όσιε, τους χειρί δολία τον σίτον, τον σον αρπάζοντας, ούτως οικτειρησον, και πάσης ρύου ανάγκης, Μύρων τους προστρέχοντας, τη προστασία σου.

Μύρον πάντοτε βλύζει, ως αληθώς αύλον, της παρά Θεού σοι δοθείσης, πλουσίας χάριτος, η ση αγία εικών, και των παθών το δυσώδες, διαλύει Άγιε, εκ των τιμώντων σε.

Υπέρ πάντων δυσώπει, τον αγαθόν Κύριον, Μύρων των πιστών προσιόντων, τω θείω τάφω σου, ως αν ρυσθείημεν, επιφορών πολύτροπων, και πάσης κακώσεως τη αντιλήψει σου.

Θεοτοκιον.

Ρωμιν διδου και χάριν, κατά παθών Άχραντε, τοις ειλικρινως ανυμνουσι, τα μεγαλεία σου, και πάσαν συντριψον, την καθ΄ ημών κινουμενην, του Βελιαρ δυναμιν, καθικετεύομεν.

Διάσωσον, θαυματουργέ Ιεράρχα Μύρων θεόφρον, πάσης βλάβης και χαλεπών περιστάσεων, τους εξαιτούντας την θείαν σου προστασίαν.

Eπίβλεψον, εν ευμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, επί τήν εμήν χαλεπήν τού σώματος κάκωσιν, καί ίασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Αίτησις και το Κάθισμα.
Ήχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Προστάτης ημών και μέγα καταφύγιον, και πρέσβυς θερμός, προς τον Σωτήρα Κύριον, συ ει Μύρων μακάριε· δια τούτο πίστει βοωμεν σοι· Μη διαλείπεις αει δυσωπείν, διδόναι ημίν πταισμάτων άφεσιν

Ωδή δ΄. Εισακήκοα Κύριε.

Ως θερμόν αντιλήπτορα, και προς τον Θεόν μεσίτην σε έχοντες, Πάτερ Μύρων ιερώτατε, τη σεπτή σου σκέπη πίστει σπεύδομεν.

Νοσημάτων και θλίψεων, και πολυειδών εν βίω στενώσεων, Πάτερ Μύρων απολύτρωσαι, τους τω σω ναώ πιστώς προστρέχοντας.

Τη πολλή συμπαθεία σου, συμπαθώς επίνευσον ταις δεήσεσι, Πάτερ Μύρων συμπαθέστατε, των ειλικρινώς υμνολογούντων σε.

Θεοτοκιον.

Ο Θεός εκ σου τίκτεται, και δι΄ ευσπλαχνίας σώζει τον άνθρωπον ον ικέτευε δεόμεθα, σώσαι Θεοτόκε του υμνούντας σε.

Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς.

Ύψιστον Θεόν τον λαμπρώς σε θαυμαστώσαντα, Πάτερ Μύρων καθικέτευε αεί, των πταισμάτων ημίν δούναι την συγχώρησιν.

Σκέπη ασφαλής, τη τιμώση σε πατρίδι σου, έσο Μύρων χορηγών αυτή αεί, της θερμής σου προστασίας τα δωρήματα.

Σώματος δεινάς, ασθενείας Πάτερ ίασαι, και ψυχών την αθυμίαν την πικράν, αφ΄ ημών τη ση πρεσβεία διασκέδασον.

Θεοτοκίον.

Έχεις οικτηρμούς, αμετρήτους Μητροπάρθενε, οια Μήτηρ του οικτίρμονος Θεού· όθεν οίκτηρον καμέ τον απολλύμενον.

Ωδή στ΄. Την δέησιν εκχεώ.

Το ρείθρον, του ποταμού παραδόξως, αναστείλας ακωλύτως διήλθες, θαυματουργέ αξιάγαστε Μύρων· όθεν ημάς αποντίστως διέρχεσθαι, κυβέρνησον ως συμπαθής, πολυφρόντιδος βίου την θάλασσαν.

Ισχύι, των πρεσβειών σου παμμάκαρ, ενεκρώθει ο ολέθριον δράκων, ο απειλών συμφοράν τη ση ποίμνη· αλλά και νυν τη δοθείση σοι χάριτι, τον εφορμώντα καθ΄ ημών, απονέκρωσον βύθιον δράκοντα.

Μεγίστων, ως αυτουργός θαυμασίων, τη σην χάριν την σωτήριον δίδου, τοις ευλαβώς τω αγιώ ναώ σου, και τω σω τάφω προστρέχουσιν Άγιε, και νοσημάτων και παθών, αβλαβείς ημάς Μύρων διάσωζε.

Θεοτοκίον.

Ως Μήτηρ, του ελεήμονος Λόγου, Παντευλόγητε Παρθένε Μαρία προς σωτηρίας κυβέρνησον τρίβους, τους εν οδοίς αμαρτίας υπάρχοντας, και δίδου άπασιν ημίν, αφορμάς αληθούς μεταγνώσεως.


Διάσωσον, θαυματουργέ Ιεράρχα Μύρων θεόφρον, πάσης βλάβης και χαλεπών περιστάσεων, τους εξαιτούντας την θείαν σου προστασίαν.

Άχραντε, η διά λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως επ' εσχάτων, των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αίτησις και το Κοντάκιον
Ήχος β΄. Τοις των αιμάτων σου.

Τη προς Θεόν Ιεράρχα πρεσβεία σου, την σην πατρίδα απαυστως διάσωζε, και πάσι πιστοίς δίδου πάντοτε, πάσης ανάγκης και θλίψεως λύτρωσιν, ω Μύρων Κρητών εγκαλλώπισμα.

Προκείμενον.

Οι ιερείς σου Κύριε ενδύσονται δικαιοσύνην, και οι Όσιοί σου αγαλλιάσονται.
Στιχ. Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του οσίου αυτού.

Ευαγγέλιον.
Εκ του κατά Ιωάννην. (ι΄9-16)
ΕΙπεν ο Κύριος ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν, καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.

Δόξα. Ταις του Ιεράρχου….
Και νυν. Ταις της Θεοτόκου…

Προσόμοιον.
Ήχος πλ. β΄. Όλην αποθέμενοι.

Στιχ. Ελεήμων, ελεησόν με ο Θεός.....

Χάρις πλουσιόδωρος, παρά Θεού σοι εδόθη, Μύρων παμμακάριστε, του τελείν θαυμάσια, τοις προστρέχουσι· διό νυν Άγιε, ως Χριστού θεράπων, και προστάτης ημών μέγιστος, πάσης κακώσεως, και επηρειών του αλάστορος, και πάσης ρύου θλίψεως, και ασθενημάτων εκάστοτε, τους τη ση πρεσβεία, προσπίπτοντας θεόφρον ευλαβώς, και των πταισμάτων συγχώρησιν, αίτει ημιν πάντοτε.

Σώσον ο Θεός τον λαόν σου…
Ωδή ζ΄. Οι εκ της Ιουδαίας.

Νάμα άυλον θείον, εκ πηγών σωτηρίου ταις ικεσίαις σου, επόμβισον και σβέσον, παθών ημών την φλόγα, και κίνδυνων τον καύσωνα, Μύρων θεράπων Χριστού, ημών ο αντιλήπτωρ.

Τον ναόν σου τον θείον, νοητόν ως λιμένα, Πάτερ κατέχοντες, προστρέχομεν εν τούτω, εν ζάλαις ταις του βίου, και ταχέως λυτρούμεθα, τρικυμιών χαλεπών, τη ση πρεσβεία Μύρων.

Ασθενούσιν την ρώσιν, και τοις πασχουσι Πάτερ, ταχείαν ίασιν, και τοις υπό πνευμάτων, δεινών συνεχόμενους, την εκλύτρωσιν βράβευσον, ως του Θεού μιμητής θαυματοφόρε Μύρων.

Θεοτοκίον.

Σαρκωθείς απορρήτως, εξ αγνών σου αιμάτων, ο Υπερούσιος, εθέωσε την φύσιν, ημών δι΄ ευσπλαχνίαν, Θεοτόκε Πανύμνητε· ον εκδυσώπει αει, τυχείν με σωτηρίας.

Ωδή ζ΄. Τον Βασιλέα.

Γαλήνη δίδου, και ευπραγίαν εν βιω, Μύρων Άγιε τοις πίστοι προσιούσι, τω σεπτώ σου τάφω, και σε υμνολογούσιν.

Έχει σε Πάτερ, καταφυγή εν ανάγκαις, η τιμώσα σε πατρίς σου Ιεράρχα· όθεν και προστρέχει τω θείω σου τεμένει.

Ράβδω αγία, της προστασίας σου Πάτερ, και νυν ίθυνον ως πάλαι εις λειμώνας, θειων ενταλμάτων, την λογικήν σου ποίμνην.

Θεοτοκίον.

Αγιωτέρα, των ουρανίων Αγγέλων Αειπάρθενε Αγνή Θεοκυήτορ, εναγούς κακίας, απάλλαξον τον νουν μου.


Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Στεφάνω αφθαρσίας, Πάτερ διαπρέπων, πάσης φθοράς και παθων απολύτρωσαι, τους τω αγιώ σου τάφω, Μύρων προσπίπτοντας.

Ισχύν ημίν παράσχου, κατά του Βελίαρ, και δυσπραγίας απάσης και θλίψεως, ατρώτους φύλαττε Πάτερ, ημάς δεόμεθα.

Μυρίπνοον ως ρόδον, ημίν φερονύμως, ευωδιάζει την χάριν του Πνεύματος, η ση εικών και ο τάφος σου Μύρων Όσιε.

Θεοτοκίον.

Υμνώ ευσήμω γλώσση, τη περί εμέ σου, εν πάση ώρα Παρθένε αντίληψιν· ότι αεί βοηθείς με, και διασώζεις με.

Το Άξιον Εστί και τα Μεγαλυνάρια.

Χαίροις ο της Κρήτης θείος πυρσός, Μύρων θεοφόρε, Ποιμενάρχης τε ο κλεινός· χαίροις των θαυμάτων, ακένωτος χειμάρρους, ο πάσιν αναβλύζων, χάριν και έλεος.

Βίον τον ενάρετον εκ παιδός, Πάτερ αγαπήσας, σκεύος ώφθης των αρετών, και ιεροσύνης, χρισθείς τω θείω μύρω, Αρχιερεύς εδείχθης, Χριστού θεόληπτος.

Χάριν ουρανόθεν παρά Θεού, πλουσίαν εδέξω, ώσπερ πράος και ταπεινός· όθεν εδοξάσθεις, εν θαύμασι ποικίλοις, ω Μύρων Ιεράρχα, αξιοθαύμαστε.

Χαίροις του ελέους ο θησαυρός, και της συμπαθείας, ρείθρον θείον και δαψιλές· χαίροις θειε Μύρων, Κρητών το μέγα κλέος, και πάσης Εκκλησίας, το αγαλλίαμα.

Τους τω σω αγίω Πάτερ ναώ, πιστώς προσιόντας, πάσης λύτρωσαι απειλής, και επερχόμενων, κινδύνων τε και πόνων, ατρώτους διατήρει, Μύρων μακάριε.

Ωσπερ ελεημων και συμπαθης, ευμενως προσδεχου, τας δεησεις ημων αει, Μυρω Ιεραρχα, και πληρου τας αιτησεις, των επικαλουμενων, την σην βοηθειαν.

Πάσαι τών Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες, μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις τό σωθήναι ημάς.

Το Τρισάγιον, τα συνήθη τροπάρια. Εκτενής παρά του ιερέως και Απόλυσις.

Ηχος β΄. Οτε εκ του ξυλου.

Μύρων Ιεραρχα θαυμαστέ, μύστα του Χριστού θεοφόρε, θαυμάτων θεια πηγή, νόσων και κακώσεων, και χαλεπών οδυνών, πειρασμών και στενώσεων, και εκ πάσης άλλης, βλάβης ρύου πάντοτε, ημάς δεόμεθα, θείες προς Θεόν σου πρεσβείες, τους εν αδιστάκτω καρδία, τη σεπτή σου σκέπη καταφεύγοντας.

Τήν πάσαν ελπίδα μου εις σέ ανατίθημι, Μήτερ τού Θεού, φύλαξόν με υπό τήν σκέπην σου.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καί λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης καί θλίψεως.

Δι΄ευχων…

Δίστιχον.
Μύρισον Μυρων οσμαίς των σων χαρίτων.
Γεράσιμον σπεύδοντα τη αρωγή σου.


Απολυτικιον.
Προστάτης και πρόμαχος του σου ποιμνίου σοφέ και τοίχος και καύχημα της νήσου Κρήτης σαφώς εδείχθης θεόληπτε, εύφρανας Ορθοδόξων τας χορίας τρισμάκαρ, έπλησας Κρήτη των πολλων σου θαυματων. Διο υπερ ημων τω Χριστω Μυρων ικετευε.


  1. Παράκληση ευχαριστήρια στην Παναγία
  2. Παράκληση στην Παναγία για κάθε ασθένεια - Αγίου Ιωάννου επισκόπου Ευχαΐτων
  3. Παράκληση στην Παναγία για όσους ασθενούν - Μητροφάνους Επισκόπου Σμύρνης
  4. Παράκληση στους οσίους Παρθένιο και Ευμένιο 
  5. Τα 24 μεγαλυνάρια του Αγίου Νεκταρίου
  6. Παράκληση στην Παναγία για κάθε θλίψη - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου
  7. Παράκληση στην Παναγία για νοσούντες - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου
  8. Προσευχή νυκτερινή στον Κύριο 
  9. Παράκληση στην Μεταμόρφωση του Κυρίου - Ιακώβου μοναχού
  10. Παράκληση αγίου Μύρωνος - Γερασίμου μοναχού Μικραγιαννανίτου

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου