Τα λουλούδια στην Εκκλησία


   

 

Άγ. Ελευθέριος και η μήτηρ αυτού Αγ. Ανθία (Ανθή) 15/12

 

 

 

 

 

 

 

Τα άνθη εν τη Εκκλησία 

και τα της Εκκλησίας άνθη


Αγαπητοί αδελφοί βλέπουμε τα λουλούδια να στολίζουν τις εικόνες και τους ιερούς ναούς.
Δεν θα ήταν δυνατόν να μην τα υιοθετήσει η Εκκλησία μας και εν καιρώ να τα εισάγει στους ιερούς ναούς αφου είναι σύμβολα υψηλής θεολογίας. 
Ως στοργική μητέρα όμως δεν έσπευσε να τα υιοθετήσει άμεσα για λόγους συνέσεως. 
Διότι τα λουλούδια έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στους εθνικούς αφου χρησίμευαν ως σύμβολο της ειδωλολατρίας τους και θα ήταν επικίνδυνο λοιπόν για την συνείδηση των Χριστιανών εάν δεν ήταν η Εκκλησία επιφυλακτική.
Δεν ήταν αντίθετη στα άνθη η Εκκλησία αλλά από την στοργική της πρόνοια υπέρ των Χριστιανών θέλησε να προλάβει το ενδεχόμενο σκανδαλισμού. 
Έπραξε τηρώντας στάση αναμονής και περίμενε να κραταιωθεί η πίστη και η Χριστιανική συνείδηση των πιστών ώστε να αρθεί κάθε αφορμή συγχύσεως. Όταν μετά κάποιο διάστημα εξέλιπε ο κίνδυνος αυτός, τότε η Εκκλησία τα προσέλαβε ως διακοσμητικά και προβάλλοντας αυτά ως σύμβολα υψηλής θεολογίας όπως ακριβώς κάνει και ο Χριστός όταν βλέπουμε να ομιλεί για τον Σολομώντα θέλοντας να μας δείξει την Θεία Πρόνοια.
Ο φημισμένος για την σοφία του Σολομών, ήταν μοναδικό παράδειγμα θαυμάσιας δόξας και λαμπρότητας μεταξύ των Ιουδαίων. Η πολυτέλειά του περί την βασιλική του περιβολή και αμφίεση ήταν παροιμιώδης ακόμη και επί αυτών των ημερών του Χριστού. 
Για αυτό θέλοντας ο Κύριος να επαινέσει την ωραιότητα των ανθέων, τα οποία επικαλείται και ως προς απόδειξη της ιδιαίτερης μέριμνας του Θεού, τα συγκρίνει με τον Σολομώντα και τι λέει; λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.
Πόσες φορές πράγματι βρισκόμενοι και εμείς στην εξοχή δεν θαυμάσαμε την ομορφιά, την ποικιλία των χρωμάτων, την λεπτότητα, το άρωμα και το σχήμα των λουλουδιών; 
Άνθη μυρίπνοα αποκαλούμε τους Αγίους μας.  Άνθη προσφέρουμε σε ένα προσφιλές μας πρόσωπο. Αυτό έπραξε και ο Θεός προς εμάς ως αγαπημένα του παιδιά, μας έδωσε την όμορφη φύση και μας πρόσφερε τα άνθη. 
Όπως έδωσε τα πολύτιμα μέταλλα που υπάρχουν στην Γη για να δείξει τον άπειρο πλούτο που θα υπάρξει στους Ουρανούς.  Όπως έφτιαξε τον Ήλιο όχι μόνο για να μας φωτίζει αλλά και για να μας δείξει το άπειρο φως του, το οποίο θα λάμψει περισσότερο από τον Ήλιο κατά την ημέρα της Β' Παρουσίας και θα μας φωτίζει στην Άνω Ιερουσαλήμ.
Παρόμοια ο αγαθός Θεός, σκόρπισε τα θαυμάσια αυτά δημιουργήματά του, τα άνθη, άφθονα και με μεγάλη ποικιλία στους αγρούς. 
Μας τα προσέφερε επειδή είμαστε τα αγαπημένα του παιδιά, αφενός για να εκδηλώσει την άπειρη του αγάπη σε εμάς, αφ' ετέρου δε για να μας δώσει με αυτά μαθήματα πολύ ωφέλημα. Ταυτόχρονα μας έδωσε και ένα μέσο εκδηλώσεως των λεπτότερων και ευλαβικότερων συναισθημάτων μας. 
Τα άνθη λοιπόν αποκαλύπτουν την ιδιαίτερη αγάπη του Θεού προς εμάς τους ανθρώπους. Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;  Ο Χριστός τα προβάλλει προς τους μαθητές του ως μέσο αποδείξεως της Θείας Πρόνοιας και η ρητορική αυτή ερώτηση περιλαμβάνει και την απάντηση κατά τρόπο κατηγορηματικό.
Δεν είναι μόνον παράδειγμα της Θείας Πρόνοιας τα άνθη αλλά μας θυμίζουν και την γρήγορη πάροδο του ανθρωπίνου βίου, ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ· ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει.  Τα άνθη συμβολίζουν κατά την Γραφή και την ματαιότητα των ανθρωπίνων πραγμάτων, γιατί παρ' όλη την αρωματώδη ομορφιά και την σεμνή μεγαλοπρέπεια, τα λουλούδια είναι εφήμερα, είναι ημερόβια δηλαδή βραχύβια, και σήμερα υπάρχουν αλλά αὔριον είναι εἰς κλίβανον βαλλόμενα.
Παρόμοια είναι και η ανθρώπινη ζωή, σύντομη και επισφαλής, υποκείμενη πολλές φορές σε πρόωρο ή αιφνίδιο μαρασμό και σε πέσιμο των φύλλων, ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ διαβάσαμε.
Κατά τον ίδιο τρόπο παρέρχονται γρήγορα και εξανθούν και τα μεγαλεία, και τα πλούτη, και η ομορφιά, και οι γνώσεις, και η σωματική καλλιέργεια, και όλη η επίγεια μας ύπαρξη, διότι πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος καὶ πᾶσα δόξα αὐτῆς ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη ὁ χόρτος καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν.
Αλλά και όταν η εφήμερη ζωή τελειώσει, όταν το άνθος της ζωής μαραθεί, τα λουλούδια επάνω στα μνημεία των νεκρών μας, μας θυμίζουν την ευλαβή πράξη των Μυροφόρων οι οποίες αρωμάτισαν τον Ιησού με τα πολύτιμα μύρα.
Όλη η φύση θεολογεί, όλα μας διδάσκουν, οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα, και δεν σταματάει εδώ η θεολογία των ανθέων. 
Τα άνθη μπορεί να μαραίνονται, να εξανθούσι, και να πέφτουν τα φύλλα τους κατά το φθινόπωρο, αλλά η νεότητά τους με τα ωραία τους χρώματα και τα αρώματα, ανακαινίζεται την άνοιξη. Πολλές φορές σε εικόνες στον επιτάφιο ή στον Εσταυρωμένο λουλούδια ανθίζουν μετά από καιρό. Τι μας διδάσκει και αυτό; το προσδοκώ ανάσταση νεκρών. Μας δίδαξαν πρώτα τα άνθη ότι οι ημέρες μας στον κόσμο αυτό είναι όπως η ζωή των λουλουδιών, κάθε μας δόξα και μεγαλείο εδώ στην Γη είναι σαν αυτή του εύθραυστου λουλουδιού του χόρτου, τώρα μας διδάσκουν ότι θα αναστηθούμε και στον ουρανό θα είμαστε αιωνόβιοι και οι δίκαιοι θα λάμπουν σαν τον ήλιο, οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν.
Αλλά και στον γάμο βλέπουμε στέφανα με λουλούδια. Τι συμβολίζουν οι στέφανοι των νυμφίων; την ηθική τους νίκη κατά της απαγορευμένης ηδονής, την οποία νίκη βραβεύει η Εκκλησία με την στέψη. Στέφανοι στα κεφάλια των νυμφίων επιτίθενται, παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος, σύμβολον τῆς νίκης, οτὶ ἀήττητοι γενόμενοι, οὕτω προσέρχονται τὴ εὐνὴ ὅτι μὴ κατηγωνίσθησαν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς. 
Η Εκκλησία λοιπόν αποδέχθηκε τα άνθη προς καλλωπισμό των ιερών ναών και επέτρεψε τον συνδυασμό αυτών με τις εκκλησιαστικές πανηγύρεις και με τις σπουδαιότερες περιστάσεις του Χριστιανικού βίου, τόσο τις λυπηρότερες όσο και τις χαρμόσυνες διότι όπως είδαμε αποτελούν πολυσήμαντα εκκλησιαστικά σύμβολα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου