Οι μεσιτείες των Αγίων





























Ξιφήρης ίσταμαι και φύλαξ, υμών δε φίλος πέφυκα, είσελθε χαίρων. 
Ή δε εχθρός και βάσκανος και γέμων δόλου, πόρω άπεχε της πύλης ταύτης.


14-9-2016 Τιμίου Σταυρού


μεσιτειες των Αγίων
πρεσβείες των Αγίων
μεσιτειες αγιων πρεσβειες αγιων

Οι αιρετικοί είναι σαρκολάτρες και διώχνουν το Άγιο Πνεύμα από τους Αγίους. Ο δε διάβολος διαμέσου των αιρετικών αφού τους έχει αφαιρέσει το Άγιο Πνεύμα βάζει τους αγίους στον Άδη !!

Αγαπητοί, στην σημερινή δημοσίευση θα δούμε το θέμα της μεσιτείας των Αγίων. 
Θα παρουσιάσουμε το θέμα ώστε να καταισχυνθούν οι θέσεις των αιρετικών που δεν αποδέχονται τις μεσιτείες των Αγίων και όχι μόνο ξεριζώνουν από αυτούς την μεγίστη των αρετών την αγάπη αλλά αφαιρούν από αυτούς το Άγιο Πνεύμα και τους κλείνουν στον Άδη
Θα παρουσιαστεί το θέμα κλιμακωτά και θα γίνει φανερή η αλογία των αιρετικών και η εναντίωση τους στον Θεό. Είθε ο πατήρ Δανιήλ μαζί με όλους τους αγίους να πρεσβεύουν υπέρ ημών προς τον Κύριο ώστε να δίδει σε όλους μας φώτιση και να μας οδηγεί στον αγώνα μας. 

Ο Χριστός διδάσκει τους μεσίτες προς αυτόν. Οι μεσιτείες τους έχουν μεγάλη ισχύ και η εναντίωση σε αυτούς είναι εναντίωση στον ίδιο τον Κύριο.

Ο ίδιος ο Χριστός μας διδάσκει την μεσιτεία των αγίων, αυτός είναι ο διδάσκαλος της μεσιτείας των αγίων και όποιος στρέφεται ενάντια σε αυτήν, στην πραγματικότητα στρέφεται εναντίων του Χριστού.
Είναι πασιφανές σε όλη την Βίβλο ότι ο Κύριος δέχεται και αποζητά την μεσιτεία των αγίων, ήδη από την Γέννεση βλέπουμε τον διάλογο του Αβραάμ με τον Θεό για την πόλη των Σοδόμων όπου ο Θεός επανειλημμένα δέχεται τις αιτήσεις του Αβραάμ και συνεχίζει να τον ακούει αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν ούτε δέκα δίκαιοι στα Σόδομα. 
Στο βιβλίο του Ιώβ βλέπουμε τον Θεό να λέει στους τρεις φίλους του Ιώβ, τον Βαλδάδ, τον Σωφάρ και τον Ελιφάζ, νῦν δὲ λάβετε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς καὶ πορεύθητε πρὸς τὸν θεράποντά μου Ἰώβ, καὶ ποιήσει κάρπωσιν ὑπὲρ ὑμῶν. Ἰὼβ δὲ ὁ θεράπων μου εὔξεται περὶ ὑμῶν, ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον αὐτοῦ λήψομαι· εἰ μὴ γὰρ δι᾿ αὐτόν, ἀπώλεσα ἂν ὑμᾶς·. Δηλαδή πάρτε τώρα επτά μοσχάρια και επτά κριούς και πηγαίνετε στον δούλο μου τον Ιώβ και αυτός θα προσευχηθεί για εσάς και εγώ θα λάβω υπόψη την προσευχή του και θα σας συγχωρήσω, αν δεν ήταν για χάρη του θα σας κατέστρεφα γιατί δεν έτσι όπως μιλήσαμε δεν είπατε την αλήθεια. Ο Θεός φυσικά και θα συγχωρούσε και χωρίς τον Ιώβ αλλά είπε ότι συγχώρησε την αμαρτία τους για χάρη του Ιώβ ώστε να μας διδάξει. Και εδώ έχουμε ξανά την διδασκαλία των μεσιτών από τον ίδιο τον Κύριο. Στο Δευτερονόμιο βλέπουμε τον Κύριο να λέει στον Μωυσή το εκπληκτικό "έασόν με" δηλαδή άφησε με. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με λέγων· λελάληκα πρός σε ἅπαξ καὶ δὶς λέγων· ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι· καὶ νῦν ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο. Δευτ. 9:13,14 . Δηλαδή, είπε ο Κύριος προς εμένα, σου έχω μιλήσει και μία και δύο φορές και σου είπα, είδα και παρακολούθησα τον λαό αυτό και ιδού ότι ο λαός αυτός είναι σκληρός και ανυπότακτος. Και τώρα άφησέ με να τους εξολοθρεύσω και να εξαλείψω το όνομα αυτών από την υφήλιο και αναδείξω εσένα λαόν μεγάλο και ισχυρό πολύ περισσότερο από αυτόν. Είναι φανερό ότι δεν κρατούσε ο Μωυσής τον παντοδύναμο Θεό ώστε αυτός να του ζητάει την άδεια για να τον αφήσει. Αντιθέτως ο Θεός λέει αυτό όλο στον Μωυσή ώστε να συγχωρήσει δια μέσου της μεσιτείας του και να μας διδάξει. Ο Μωυσής επιδεικνύει την μέγιστη των αρετών, την αγάπη, η οποία αυτή είναι η όλη κινητήριος δύναμη και αιτία των μεσιτειών των Αγίων. Λέει καὶ νῦν εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ἄφες· εἰ δὲ μή, ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου, ἧς ἔγραψας. Δηλαδή συγχώρησε την αμαρτία τους ειδάλλως και εμένα μαζί εξάλειψε με από το βιβλίο σου. Είναι η μέγιστη των αρετών η αγάπη που αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους η αιτία των λόγων αυτών, η ίδια απεριόριστη και γνήσια αγάπη είναι η αιτία και των παρόμοιων λόγων του αποστόλου Παύλου, ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου. Και αυτά τα λόγια είναι απόρροια του εμοί το ζην Χριστός, η ίδια αγάπη που έχει ο Χριστός και το παράδειγμα του να γίνει λύτρο αντί πολλών είναι η αιτία των λόγων Μωυσή και Παύλου αλλά και η αιτία των πρεσβειών όλων των Αγίων οι οποίοι μεσιτεύουν για εμάς.
Περνάμε τώρα στον Ιερεμία εκεί διαβάζουμε, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου, οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς·, δηλαδή, εάν σταθούν προσευχόμενοι μπροστά μου ο Μωυσής και ο Ηλίας η ψυχή μου δεν θα στραφεί ευνοϊκή προς αυτούς. Εφόσον οι εν τω ουρανώ κοιμόνταν ή οι μεσιτείες των Αγίων δεν είναι δεκτές από τον Θεό αυτό δεν θα λεγόταν αφού δεν θα υπήρχε λόγος, είναι δε μια άστοχη παρομοίωση αφού εδώ παρουσιάζονται δύο σωματικώς νεκροί. Όταν λέγονται αυτά ο Μωυσής και ο Ηλίας έχουν πεθάνει και σίγουρα ο Θεός δεν υποβιβάζει τον Ιερεμία.
Ως γνωστόν ο Ιερεμίας δεν ήταν ο οποιοσδήποτε πιστός, δεν ήταν καν ένας καλός πιστός ή ένας από τους "μικρούς" ποροφήτες, είναι ο μέγας Ιερεμίας και τώρα είναι στην ίδια θέση που ήταν τότε ο Σαμουήλ ή ο Μωυσής.
Όλο αυτό εαν δεν υπήρχαν ο Μωυσής και ο Σαμούηλ να προσεύχονται θα ήταν ένα άστοχο παράδειγμα που αφενός θα υποβίβαζε τον Ιερεμία αφετέρου θα εμφάνιζε δύο να προσεύχονται για κάτι που
Ας δούμε τώρα την διδαχή Κυρίου περί μεσιτών στην Καινή Διαθήκη. 
Ο απόστολος Ιάκωβος όταν μας λέγει περί του μυστηρίου του ευχελαίου αναφέρει προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτὸν και εννοεί ότι οι πρεσβύτεροι θα προσευχηθούν για τον ασθενή. Αυτό είναι μεσιτεία εφόσον οι πρεσβύτεροι προσεύχονται για κάποιον άλλον, μάλιστα αυτή η προσευχή συγχωρεί αμαρτίες, κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ, δηλαδή έχουμε εδώ από τον απόστολο εκτός άλλων και την ξεκάθαρη διδασκαλία της μεσιτείας.
Στο περιστατικό του Ανανία με τον Παύλο έχουμε την περίτρανη διδαχή των μεσιτών από τον ίδιο τον Χριστό. Ο Χριστός βάζει τον ένα απέναντι από τον άλλο να συνομιλούν, αυτά που λένε και κάνουν τα υπαγορεύει ο Χριστός. Έχουμε μία διδακτική σκηνή που ο σκοπός της είναι να μας διδάξει την μεσιτεία των αγίων και η οποία αν δεν έχουμε σχετικούς μεσίτες είναι εντελώς αχρείαστη. Ενώ μιλάει ο Χριστός στον Παύλο, σταματάει και του λέει ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι τί σε δεῖ ποιεῖν. Δηλαδή σήκω επάνω πήγαινε στην πόλη και εκεί θα σου ανακοινωθεί τι πρέπει να κάνεις. 
Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἐν ὁράματι· Ἀνανία ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, Κύριε· Υπήρχε στην Δαμασκό ένας μαθητής που ονομαζόταν Ανανίας και ο Χριστός του είπε, Ανανία, σήκω και πήγαινε στην οδό που λέγεται Ευθεία και ζήτησε στο σπίτι του Ιούδα κάποιον που τον λένε Σαύλο από την Ταρσό. Γιατί να, αυτήν την στιγμή προσεύχεται και ζητάει την βοήθεια μου. Παρατηρήστε τα εξής, ότι δεν είναι κάποιος απόστολος ή διάκονος ο Ανανίας αλλά είναι ένας εντελώς απλός πιστός. Ότι όχι μόνο δεν γνωρίζει το περιστατικό αλλά δεν γνωρίζει τον τότε Σαύλο ούτε καν εξ όψεως. Δηλαδή ο Χριστός πληροφορεί έναν "τυχαίο" πιστό για πράγματα που εάν αποδεχθούμε την γνώμη των αιρετικών είναι εντελώς αχρείαστα. Τον Ανανία δεν τον χρειαζόταν ο Χριστός σε τίποτα αλλά παραδόξως όχι μόνο του λέει να πάει, αλλά του αποκαλύπτει ότι εκείνη την ώρα ο Παύλος προσεύχεται προς αυτόν.
Καὶ εἶδεν ἐν ὁράματι ἄνδρα ὀνόματι Ἀνανίαν εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ χεῖρα, ὅπως ἀναβλέψῃΔηλαδή, ο Παύλος είδε και αυτός σε όραμα έναν άνθρωπο με το όνομα Ανανίας ο οποίος μπήκε στο σπίτι και επέθεσε το χέρι του επάνω του ώστε να ξαναδεί. Ο Παύλος προσεύχεται στον Χριστό για θεραπεία και ο Χριστός ως απάντηση του δείχνει μια μελλοντική σκηνή. Τον Ανανία, του αποκαλύπτει και το όνομα, να επιθέτει τα χέρια και να τον θεραπεύει.
ἀπεκρίθη δὲ Ἀνανίας· Κύριε, ἀκήκοα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ ἐποίησε τοῖς ἁγίοις σου ἐν Ἱερουσαλήμ· Ο Ανανίας λέει στον Χριστό, έχω ακούσει πολλά για αυτόν, έχει κυνηγήσει πολύ τους Χριστιανούς. Δηλαδή δεν είχε δει ποτέ του τον Παύλο, του ήταν εντελώς άγνωστος, ακουστά τον είχε ότι κυνηγούσε με θέρμη τους Χριστιανούς.
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος· πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς μοί ἐστιν οὗτος τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων υἱῶν τε Ἰσραήλ· ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν. Ο Χριστός του λέει μην φοβάσαι, πήγαινε, τον έχω εκλέξει για να κηρύξει και εγώ θα του υποδείξω από τώρα όσα πρέπει να πάθει για το όνομα μου. Ο Χριστός ενώ μιλούσε αυτοπροσώπως στον Παύλο έχει σταματήσει και έρχεται κατ' εντολή του ένας εντελώς άγνωστος και αχρείαστος ο οποίος ενεργεί σαν μεσίτης του. 
Αυτός ο τρίτος όχι μόνο μεταφέρει τα λόγια του Χριστού στον Παύλο αλλά θα ενεργήσει για να ξαναδεί παρά το ότι ο Παύλος προσεύχεται στον Χριστό. Ενώ την στιγμή που θα επιθέσει τα χέρια του ο μεσίτης Ανανίας θα θεραπευθεί από τον Χριστό ο Παύλος. Ας θυμηθούμε ότι στο όραμα ο Χριστός που θα τον θεραπεύσει δείχνει στον Παύλο να τον θεραπεύει ο Ανανίας.
Ἀπῆλθε δὲ Ἀνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπε· Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ Κύριος ἀπέσταλκέ με, Ἰησοῦς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς Πνεύματος Ἁγίου. Πήγε ο Ανανίας εκεί που του είπε ο Χριστός και μπήκε στο σπίτι. Έθεσε τα χέρια του επάνω στον Σαούλ και του είπε, αδελφέ, ο Κύριος ο οποίος σου παρουσιάστηκε στον δρόμο, με έστειλε να αποκτήσεις πάλι το φως σου και να γεμίσεις Πνεύμα Άγιο.
Καὶ εὐθέως ἀπέπεσον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεὶ λεπίδες, ἀνέβλεψέ τε, καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη, καὶ λαβὼν τροφὴν ἐνίσχυσεν. Και μόλις ο Ανανίας έθεσε το χέρι του στον Παύλο έπεσαν από τα μάτια του σαν λέπια και απέκτησε το φως του σηκώθηκε και βαπτίσθηκε και κατόπιν έφαγε τροφή και απέκτησε πάλι τις δυνάμεις του.
Εδώ πρέπει να πέσουν τα λέπια από τα μάτια των αιρετικών και να δουν την εντελώς εξόφθαλμη διδαχή της μεσιτείας των Αγίων από τον ίδιο τον μόνο μεσίτη.
Ο Χριστός δίδει εντολή αλλά και όλες τις πληροφορίες και βάζει τον ένα απέναντι από τον άλλο, ενώ ότι λέει ο Ανανίας το λέει ο Χριστός και ότι κάνει ο Ανανίας για την θεραπεία το κάνει ο Χριστός. Αν δεν ξέραμε ότι ο Κύριος μας διδάσκει εμφατικότατα την μεσιτεία των αγίων θα λέγαμε ότι εδώ έχουμε μία εντελώς αχρείαστη θεατρική σκηνή όπου ο Χριστός θέτει τον έναν απέναντι στον άλλον και από ψηλά σαν υποβολέας τους κατευθύνει στο τι θα πουν και τι θα κάνουν! Κερασάκι στην τούρτα όταν ο Ανανίας βάζει τα χέρια επάνω στον Παύλο με εντολή Χριστού και ο Χριστός εκείνη την στιγμή κάνει τον Παύλο και βλέπει ξανά.  
Ο εκλεκτός Χριστού Παύλος και ο εκλεκτός Χριστού Ανανίας τώρα δεν κοιμούνται, οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων, ούτε είναι απομονωμένοι στον ουρανό χωρίς να ξέρουν τι γίνεται στην γη, ούτε φυσικά δεν ενδιαφέρονται τώρα πια για την σωτηρία των αδελφών τους ώστε εφόσον ξέρουν να κάθονται αδρανείς. Ακόμη και ο πλούσιος της παραβολής ζήτησε κάτι για την σωτηρία των αδελφών του. Κατά κάποιο τρόπο ο Θεός ακόμη και του πλουσίου την αίτηση ικανοποίησε, ανέστησε Λάζαρο, αλλά όπως είχε πει ο Αβραάμ δεν πίστεψαν. Πόσο μάλλον εάν είναι εκλεκτός Θεού κάποιος που αιτείται, τότε φυσικά θα ζητούσε ορθά και αυτό που θα ζητούσε και θα γινόταν και θα είχε αποτέλεσμα.
Ο Χριστός στο περιστατικό του Ανανία έβαλε σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό του αν και αυτός τα έκανε όλα, όπως τον εαυτό του έβαλε δεύτερο και στο θυσιαστήριο, ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου
Ο Χριστός κάνει τον Ανανία μεσίτη μεταξύ αυτού και Παύλου, αυτός είναι ο διδάσκαλος της μεσιτείας λοιπόν. Ο μόνος μεσίτης διδάσκει την μεσιτεία.

Εις μεσίτης 
Η μεσιτεία των Αγίων είναι εξαρτώμενη από την μεσιτεία Χριστού

Ο Χριστός είναι ο μεσίτης με την απόλυτη έννοια, όπως είναι ο Άγιος με την απόλυτη έννοια, όπως είναι ο διδάσκαλος με την απόλυτη έννοια και λοιπά. Είναι ο μεσίτης μεταξύ Θεού Πατρός και ανθρώπων αλλά όπως είδαμε ο ίδιος δίδαξε ότι υπάρχουν και οι σχετικοί μεσίτες, για αυτό εξάλλου βλέπουμε και ανθρώπους στην Γραφή να προσεύχονται και να μεσιτεύουν υπέρ άλλων, υπέρ βασιλέων και πάντων των εν υπεροχή όντων. Οι διάφοροι αιρετικοί κατηγορούν ότι δεν αποδεχόμαστε την μεσιτεία του Χριστού αλλά έχουμε τους Αγίους ή την Παναγία για μεσίτες ή λένε ότι υποβιβάζουμε τον Χριστό. Αυτό όμως είναι όχι μόνο μια πονηρή ψευτοκατηγορία αλλά και μια μεγάλη ανοησία. Η μεσιτεία των Αγίων όπως είδαμε ξεκάθαρα είναι εξαρτώμενη από αυτήν του μόνου μεσίτη, διότι είναι μεταξύ ανθρώπων και Χριστού. Άγιοι -> Θεάνθρωπος -> Θεός Πατήρ. Εάν δεν υπήρχε η μεσιτεία του Θεανθρώπου, δεν θα μπορούσε να υπάρξει και η μεσιτεία των Αγίων. Η γραμμή μεταξύ Θεού και ανθρώπων που είχε διαρραγεί με την πτώση αποκαταστάθηκε, έτσι η μεσιτεία των Αγίων είναι εξαρτώμενη από αυτήν του Χριστού. Δεν είναι ανάγκη να παρατεθούν χωρία στα οποία βλέπουμε ο Παύλος να ζητάει τις προσευχές και των υπόλοιπων μελών της Εκκλησίας εφόσον η μεσιτεία με την σχετική έννοια είναι πασιφανής διότι η Γραφή διδάσκει να προσευχόμαστε υπέρ τρίτων ακόμη και αυτών που μας διώκουν. Ο προσευχόμενος υπέρ άλλου είναι μεσίτης εφόσον προσεύχεται σε δεύτερο άτομο υπέρ τρίτου ατόμου. 
Παρόλο όμως που υπάρχει η μεσιτεία με την σχετική έννοια, η Εκκλησία σπανίως λέγει στους ύμνους για μεσιτεία Αγίων ή μεσιτεία της Παναγίας για τον λόγο ότι και την λέξη ακόμη την φυλάσσει για τον Χριστό. Λέμε επί παραδείγματι ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς και πολύ σπανίως ομιλεί η Εκκλησία για μεσιτεία.  Τις ελάχιστες φορές που το κάνει γίνεται πασιφανές από την ίδια την Εκκλησία στο ίδιο σημείο ότι μιλάει για μεσιτεία με την σχετική έννοια, μεσιτεία ανθρώπου στον Χριστό. Λέμε καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν, μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων, παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει. Ποιος είναι ο Θεός που θα ελέγξει τις πράξεις; Φυσικά ο Χριστός,  διότι ἔστησεν ἡμέραν ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, έχουμε στον ύμνο δηλαδή ξεκάθαρα την σχετική μεσιτεία στον απόλυτο μεσίτη. Και ενώ γίνεται αυτό, δηλαδή η Εκκλησία φυλάει ακόμη και την λέξη μεσίτης ενώ υπάρχει με την σχετική έννοια, οι αιρετικοί λένε ότι καταργούμε τον μόνο μεσίτη ! Γίνεται εντελώς εμφανές ότι η κατηγορία των αιρετικών σε αυτό το θέμα είναι μια μεγάλη συκοφαντία.

Οι άγιοι έχουν πληροφόρηση από το Άγιο Πνεύμα στην γη,
φυσικά αυτή συνεχίζεται και στον ουρανό

Είδαμε το περιστατικό του Ανανία με την υπερφυσική πληροφόρηση, ας δούμε ότι αυτή η πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος υπήρχε πάντοτε. Αυτή φυσικά δεν είναι χάριν εντυπωσιασμού αλλά για ψυχωφελή σκοπό και για την σωτηρία ψυχών. Έτσι επειδή ο Θεός όρισε να βοηθάει ο ένας τον άλλον στον δρόμο προς την σωτηρία, όχι μόνο θα πληροφορεί όταν οι εν τω ουρανώ προσεύχονται για εμάς αλλά και μόνος του θα πληροφορεί, όπως έγινε στον Ανανία ή στον Μωυσή, ώστε έπειτα να γίνει απαρχή μεσιτείας η προσευχή.
Στην Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε καὶ αὐτὸς εἰσῆλθε καὶ παρεστήκει πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἑλισαιέ· πόθεν, Γιεζί; καὶ εἶπε Γιεζί· οὐ πεπόρευται ὁ δοῦλός σου ἔνθα καὶ ἔνθα καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἑλισαιέ· οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σοῦ, ὅτε ἐπέστεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς συναντήν σοι; καὶ νῦν ἔλαβες τὸ ἀργύριον, καὶ νῦν ἔλαβες τὰ ἱμάτια καὶ ἐλαιῶνας καὶ ἀμπελῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας· Δ Βασ. 5,25-26.           
Δηλαδή, κατόπιν ο Γιεζί ο υπηρέτης του προφήτης Ελισαίου μπήκε στο σπίτι που ήταν ο Ελισαίος.  
Ο Ελισαίος τον ρώτησε, από που έρχεσαι; Ο Γιεζί απάντησε ο δούλος σου εδώ είναι, δεν πήγε εδώ και εκεί. Είπε τότε προς αυτόν ο Ελισαίος, νομίζεις ότι το μάτι της ψυχής μου δεν σε παρακολούθησε όταν ο Νεεμάν επέστρεψε από το άρμα του για να σε συναντήσει; Πήρες λοιπόν τις δύο στολές, πήρες και το αργύριο, ώστε με τα χρήματα αυτά να αγοράσεις ελαιώνες, αμπελώνες, πρόβατα, βόδια, δούλους και δούλες. 
Ο προφήτης γνωρίζει με πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος την πονηριά του Γιεζί.
Ο Ελισαίος είχε θεραπεύσει από λέπρα τον Νεεμάν ο οποίος ήταν Σύριος αξιωματούχος, από ευγνωμοσύνη ο Νεεμάν προσέφερε χρήματα στον Ελισαίο αλλά ο προφήτης αρνήθηκε. Ο Γιεζί όμως πήγε λίγο αργότερα και είπε στον Νεεμάν ότι ο προφήτης τελικά ήθελε κάποια χρήματα, για να γίνει πιο πιστευτός είπε ότι δεν τα ήθελε ο προφήτης για τον εαυτό του αλλά για να βοηθήσει δύο νέους.
Η πραγματικότητα όμως ήταν ότι ο πονηρός Γιεζί ήθελε τα λεφτά για τον εαυτό του. Ο Νεεμάν του έδωσε τα διπλά από ότι ζήτησε αλλά όπως είδαμε ο προφήτης δια Αγίου Πνεύματος γνωρίζει όλα όσα έγιναν, ακόμη και τις κρυφές σκέψεις του Γιεζί και το τι ήθελε να αγοράσει με τα λεφτά. Ακτημοσύνη, θαυματουργικό, διορατικό χάρισμα, με τους γνωστούς γέροντες των ημερών μας κατά νου καταλαβαίνεται που είναι η αλήθεια και που  έχουν συνέχεια οι προφήτες.
Περνάμε τώρα στην Καινή Διαθήκη.
ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ· τὸ γὰρ Πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. Α' Κορινθ. 2,10
Δηλαδή, εκείνα που έχει ετοιμάσει ο Θεός από καταβολής κόσμου για αυτούς που τον αγαπούν είναι τέτοια, τα οποία μάτι δεν είδε ποτέ και αυτί δεν έχει ακούσει και ανθρώπινος νους δεν έχει φαντασθεί. Σε εμάς όμως φανέρωσε αυτά ο Θεός με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Διότι το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει τα πάντα, ερευνά και αυτά τα άπειρα βάθη του Θεού και είναι σε θέση να μεταδώσει, όσον χωράει στην ανθρώπινη διάνοια, τα μεγαλεία του Θεού. Ξανά εδώ έχουμε πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος.
ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος η πληροφόρηση για τα μέλλοντα αγαθά, εξυπακούει πληροφόρηση και για πράγματα που θα οδηγήσουν σε αυτά, γιατί η μια πληροφόρηση έχει σκοπό την ενίσχυση, ενώ η άλλη την απόκτηση αυτών, φυσικά ανώτερο είναι το δεύτερο.
Ο απόστολος Πέτρος, λέει Ἁνανία, διατί ἐπλήρωσεν ὁ σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ψεύσασθαί σε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ νοσφίσασθαι ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου; Εξ Αγίου Πνεύματος ο Πέτρος πληροφορείται για το ψέμα του Ανανία.
Ξανά ο Πέτρος λέγει δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ' ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει, εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι. Δηλαδή ο Πέτρος έχει πληροφορία εκ Χριστού ότι πρόκειται να πεθάνει και τους λέει, μην αποθαρρύνεστε, σας υπόσχομαι ότι θα φροντίζω και μετά τον θάνατό μου να σας υπενθυμίζω ότι μέχρι τώρα σας έχω διδάξει. 
Οι επιστολές Α' και Β' Πέτρου διαβάζονται σε λίγα λεπτά. Θα ήταν παράδοξο να λέει ότι θα φροντίσω να γράψω πολλές φορές αυτά τα λίγα και να τα στείλω στις Εκκλησίες. Εδώ λέει και από εκεί θα φροντίζω να τα θυμάστε, και εκεί ψηλά παραμένω απόστολος και φροντίζω το ποίμνιο.
Λίγο παρακάτω στην ίδια επιστολή διαβάζουμε, οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτὲ προφητεία, ἀλλ᾿ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι. Β' Πετρ. 1,21
Φερόμενοι, δηλαδή οδηγούμενοι, από το Άγιο Πνεύμα. 
Αυτοί όλοι οι άνθρωποι είχαν κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και γνώριζαν γεγονότα χωρίς να τα έχουν δει ή να τα έχουν μάθει από κάποιους άλλους. 
Όλοι οι Άγιοι μετέχουν στο ίδιο Άγιο Πνεύμα όπως λέγει ο απόστολος εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ, εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης, εἴ τις κοινωνία Πνεύματος, εἴ τις σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί, είναι σαν μια ψυχή και μια καρδιά και επιζητούν το συμφέρον των άλλων μὴ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστος σκοπεῖτε, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑτέρων ἕκαστος, επιζητούν το συμφέρον ως προς την σωτηρία της ψυχής. Μόλις λοιπόν πάνε στον ουρανό αρχίζουν άραγε και επιδιώκουν το ατομικό τους συμφέρον και κάθονται αδρανείς απολαμβάνοντας τον Παράδεισο; Όχι και εκεί επιζητούν το συμφέρον των αδελφών και εκεί έχον την αγάπη προς τους άλλους όπως είχε και έχει ο Χριστός. Δεν βλέπεις λοιπόν ότι αρνούμενος ότι οι εν τω ουρανώ βοηθούν αφαιρείς από αυτούς εκτός από το Άγιο Πνεύμα και την αγάπη; 
Εάν ο Κύριος από αγάπη προς το πλάσμα του έλαβε δούλου μορφή, άραγε οι άγιοι θα κάθονται στην μακαριότητά τους τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν; Δεν θα μετέχουν στον αγώνα εφόσον αυτός μαίνεται ακόμη;
Στην Γη παρότι βλέπουν δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι μπορούν και γνωρίζουν γεγονότα, όταν τελειώσουν τον καλό αγώνα και έχουν πια οριστική κοινωνία, πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα, δεν θα γνωρίζουν γεγονότα τα οποία γίνονται επί γης; 
Στον ουρανό που έχουν μεγαλύτερη κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και οι άγιοι πορεύονται συνέχεια προς τον Θεό, δεν θα έχουμε γνώση γεγονότων ώστε να έχουμε και ψυχωφελές αποτέλεσμα; 
Βεβαίως ναι, ὅταν δὲ ἔλθη τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.
Οι Χριστιανοί ἐπαγγελίας ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης. Δηλαδή εδώ ο απόστολος λέει, η ζωή της αγιότητας είναι ωφέλιμη σε όλα και στο σώμα και στο πνεύμα όχι όπως την γυμναστική που είναι μόνο ωφέλιμη στο σώμα διότι υπόσχεται και προσφέρει αγαθά όχι μόνο στην μέλλουσα αλλά και στην αιώνια ζωή. Τώρα η πνευματική υπόσχεση είναι η ίδια με την μέλλουσα μόνο που τότε θα είναι "πρόσωπον προς πρόσωπον" ενώ τώρα είναι "δι εσόπτρου εν αινίγματι". 
Επαγγελίες ότι ο άνθρωπος θα γίνει κοινωνός θείας φύσεως, μέγιστα ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως, από τώρα ο ευσεβής Χριστιανός είναι υιός Θεού είναι υιός της αναστάσεως είναι ισάγγελος, ζει την αιωνιότητα. Τώρα βοηθάει με φυσική παρέμβαση, με προσευχή προς τον Θεό, με το να μιλάει για τον Χριστό στους αδελφούς, από τον ουρανό βοηθάει ξανά με ουράνια παρέμβαση, με προσευχή προς τον Θεό, με θαυματουργία η οποία μιλάει για τον Θεό στους αδελφούς. Κοινωνός Θείας φύσεως είναι και στον ουρανό, έτσι το Άγιο Πνεύμα τον οδηγεί αφού δεν θα σταματήσουμε ποτέ να προχωράμε προς τον Θεό αλλά και τον πληροφορεί. Και από τον ουρανό συνεχίζει να είναι μέλος του σώματος Χριστού, συνεχίζει να είναι Χριστοποιημένος και να ενδιαφέρεται για τους επί γης και να τους βοηθάει.
Τα δε λείψανα των αγίων που μένουν στην Γη έχουν και αυτά την χάρη του Αγίου Πνεύματος, για αυτό πολλές φορές εκπέμπουν άρρητη ευωδία και μοσχοβολούν και θαυματουργούν. Για αυτό το λείψανο του προφήτη Ελισαίου ανέστησε νεκρό, βλέπε Δ Βασιλειών ιγ,21. Στον Άγιο η άκτιστος χάρη δεν βρίσκεται μόνο στην ψυχή αλλά και στο λείψανο, έτσι προσκυνώντας ένα άγιο λείψανο έρχεσαι σε επαφή με την ενέργεια και την δύναμη του Θεού και επειδή η ενέργεια του Θεού χωρίζεται αχωρίστως από τον Θεό έρχεσαι σε πραγματική θεοκοινωνία. 

Οι άγιοι εν τω ουρανώ οι οποίοι γνωρίζουν τα επί γης
προσεύχονται και πρεσβεύουν για εμάς

Στην Γραφή μαρτυρία δέησης κεκοιμημένου προς τον Θεό υπάρχει στο Β' Μακ. 15,12 το οποίο αν και ονομάζεται απόκρυφο από μερικούς εν τούτοις βρίσκεται μέσα στην μετάφραση των Ο'. Την ἦν δὲ ἡ τούτου θεωρία τοιάδε· Ὀνίαν τὸν γενόμενον ἀρχιερέα ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθόν, αἰδήμονα μὲν τὴν ἀπάντησιν, πρᾷον δὲ τὸν τρόπον καὶ λαλιὰν προϊέμενον πρεπόντως καὶ ἐκ παιδὸς ἐκμεμελητηκότα πάντα τὰ τῆς ἀρετῆς οἰκεῖα, τοῦτον τὰς χεῖρας προτείναντα κατεύχεσθαι τῷ παντὶ τῶν Ἰουδαίων συστήματι. Εδώ στον Ιούδα Μακκαβαίο εμφανίζονται ο Ονίας ο οποίος ήταν αρχιερέας και κεκοιμημένος, τον είχαν φονεύσει, και ο προφήτης Ιερεμίας. Ο Ονίας εμφανίζεται με υψωμένα χέρια να προσεύχεται για τους Ιουδαίους και έπειτα να λέει για τον Ιερεμία ότι είναι πολύ φιλάδελφος, ότι δηλαδή πολύ αγαπά τα αδέλφια του, και προσεύχεται και για τον λαό αλλά και για την Ιερουσαλήμ. Βλέπουμε ξανά αυτό που έχουμε ήδη πει ότι η αιτία των προσευχών είναι η αγάπη.
Στο Αποκάλυψη 6,9-10 διαβάζουμε Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον· καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ὁ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς; καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐῤῥέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον μικρόν, ἕως πληρώσωσι καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ μέλλοντες ἀποκτέννεσθαι ὡς καὶ αὐτοί.
Οι ομιλώντες στο χωρίο αυτό γνωρίζουν τι γίνεται επί γης και από τον μεγάλο διωγμό και την αγωνία για τους αδελφούς ζητούν από τον Κύριο να επέμβει και να σταματήσει την δίωξη της Εκκλησίας. Δεν φωνάζουν στον Κύριο για εκδίκηση γιατί πρώτον αυτό δεν συνάδει με το Χριστιανικό σκεπτικό και επιπλέον είναι αυθάδεια προς τον Θεό. 
Η γνώση της συνεχιζόμενης άγριας δίωξης των εν τη Γη από τους οπαδούς του Αντιχρίστου και τον ίδιο είναι η αιτία της φωνής μεγάλης και όχι φυσικά εφόσον δεν γνωρίζουν αιτία είναι η μεγάλη θέληση τους, φωνή μεγάλη, η μεγάλη δίψα τους για εκδίκηση. Ο Κύριος επάνω στον σταυρό είπε άφες αυτοίς φυσικά για να είναι αυτοί μαζί με τον αρνίον που σφάχτηκε χωρίς να μιλάει θα κάνουν και θα λένε το ίδιο, δηλαδή θα λένε άφες αυτοίς και όχι χτύπησε αυτοίς. Γνωρίζουν λοιπόν και η φωνή μεγάλη είναι η αγανάκτηση τους, άρα έχουν γνώση επίγειων γεγονότων και πονάνε για τους αδελφούς τους και ζητούν την γρήγορη επέμβαση του Κυρίου.   
Οι αιρετικοί ισχυρίζονται ότι ο Κύριος τους λέει να αναπαυθούν, δηλαδή υποστηρίζουν ότι τους λέει να ξεκουραστούν και έτσι προφανώς η λευκή ρόμπα που τους δόθηκε είναι για την άνεση τους στον ύπνο. Αυτά φυσικά είναι ανοησίες και μόνο σε κωμική θέση φέρνουν τους αιρετικούς αυτές οι απόπειρες απόδρασης από τα δύσκολα που τους βάζει η Γραφή. 
Αυτό διότι αφενός το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, δηλαδή οι εν τω ουρανώ γνωρίζουν και πρεσβεύουν και αφετέρου αυτοί θα αναπαυθούν για το συγκεκριμένο αίτημα και όχι θα πέσουν στο εξής σε λήθη, για το συγκεκριμένο αίτημα το οποίο μάλιστα λαμβάνει απάντηση είναι αυτή η φράση. Η απάντηση είναι περιμένετε λίγο ακόμη, μάλιστα η στην πράξη απάντηση που τους δίδεται πριν την λεκτική, ο λευκός χιτώνας, είναι διότι ο Χριστός τους ακούει και τους λέει δεν αργώ, θα επέμβω σύντομα. Λευκό χιτώνα θα φορέσουν οι νικητές άρα εφόσον τους δίδεται σημαίνει ότι ο Χριστός τους ακούει και τους απαντά, δεν αργώ.
Ο Χριστός με έργα απαντά στο αίτημα τους, έτσι γίνεται και όταν έχουν κάποιο άλλο αίτημα, ο Χριστός αμέσως με έργα απαντάει στο αίτημά τους.
Αποκάλυψη 5,8 καὶ ὅτε ἔλαβε τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·    
Οι 24 πρεσβύτεροι υμνούν το αρνίον ο κάθε ένας έχει κιθάρα για να ψάλει ύμνους και δοξολογίες και κρατάει φιάλες χρυσές γεμάτα από θυμίαμα τα οποία είναι οι προσευχές των αγίων. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι οι προσευχές μεταφέρονται από τους 24 πρεσβύτερους στον Θεό. Φυσικά ο Θεός γνωρίζει τις προσευχές που μεταφέρουν οι πρεσβύτεροι πριν καν τις εκφέρουν οι ίδιοι οι Άγιοι και ξανά εδώ έχουμε να διδάσκει ο Χριστός τους μεσίτες εν τω ουρανώ, οι οποίοι δεν κρατούν τις προσευχές τους μόνο, ούτε τις προσευχές μερικών αγίων, αλλά των αγίων. Κρατούν κιθάρα και τις προσευχές των αγίων, η κιθάρα σημαίνει ότι υμνούν και προσεύχονται οι ίδιοι, αλλά είναι και μεσίτες προς τον Θεό. Είναι ακριβώς ότι γίνεται με τις προσευχές των εν τη γη, δηλαδή έχουν δοξολογία αλλά και μεσιτεία υπέρ των άλλων μελών του σώματος Χριστού. Γιατί είναι χρυσές οι φιάλες με τις προσευχές; Διότι συμβολίζουν την ελεημοσύνη, παρουσιάζονται ως θυμίαμα οι προσευχές γιατί είναι αποτέλεσμα της φλόγας της αγάπης η οποία καίει στις καρδιές τους.  
Για αυτό είναι και ευωδιαστό θυμίαμα προς τον Θεό ο οποίος είναι αγάπη και ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν.
Αυτός που τους έχει τοποθετήσει σε αυτήν την θέση είναι φυσικά ο Χριστός και άρα δεν σημαίνει ότι απεκδύεται την μεσιτεία του όταν αυτοί προσφέρουν τις προσευχές. Ούτε εφόσον αυτοί φέρνουν τις προσευχές σημαίνει ότι λαμβάνουν εκείνοι την τιμή αντί του Θεού όπως λένε οι αιρετικοί όταν ακούν ότι ζητούμε την μεσιτεία των αγίων. Η δόξα ανήκει στον Θεό αλλά υπάρχουν οι σχετικοί μεσίτες, οι πρεσβύτεροι που φέρνουν τις προσευχές των αγίων λένε ότι ή δόξα ανήκει στον Θεό, καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων .... τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Στο Αποκάλυψη 12,10 καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαν· ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός, αυτοί είναι άνθρωποι και όχι άγγελοι, μαθαίνουν δε εξ Αγίου Πνεύματος. Είναι άνθρωποι διότι ποτέ δεν θα έλεγαν οι εν των ουρανώ, ο κατήγορος μας, νικήσαμε και τέτοια διότι αυτό είναι εγωιστικό. Αυτοί νίκησαν, για να είναι εκεί που είναι έχουν νικήσει, οι άλλοι δίνουν αγώνα για νίκη, αυτούς κατηγορεί ο Αντίχριστος και για αυτούς αγωνιούν ώστε να σωθούν. Αυτό το χωρίο μας δείχνει τον άρρηκτο σύνδεσμο μεταξύ ουρανού και γης, ο οποίος είναι βασισμένος στην αγάπη αυτή είναι που κινεί το ενδιαφέρον και την βοήθεια προς σωτηρία.
Το ότι οι εν τω ουρανώ πληροφορούνται εξ Αγίου Πνεύματος και έχουν αγάπη προς τους αγωνιζόμενους και άρα ενδιαφέρονται για αυτούς το βλέπουμε καθαρά στην χαρά που γίνεται στον ουρανό όταν κάποιος μετανοεί. Για να έχουν χαρά σημαίνει ότι η μετάνοια είναι πραγματική γιατί μπορεί κάποιος να μετανοήσει φαινομενικά και σε μια εβδομάδα ή ένα μήνα να γίνει ίδιος και χειρότερος. Το Άγιο Πνεύμα λοιπόν ενημερώνει τους εν τω ουρανώ ότι αυτή η μετάνοια είναι πραγματική και για αυτό χαίρονται. Για να χαίρονται όμως εκτός του ότι έχουν πληροφόρηση εξ Αγίου Πνεύματος μας δείχνει ότι ενδιαφέρονται για εμάς άρα παρεμβαίνουν υπέρ ημών.
Στην παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου μπορούμε να μάθουμε πολλά για το θέμα μας. Καταρχήν θα κάνουμε μία διευκρίνηση, βλέπουμε να λέει ο Αβραάμ, οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται. Εδώ αυτή η πρόταση κάνει λόγο για το ότι δεν μπορούν να πάνε από την Κόλαση στον Παράδεισο όσοι τους καπνίσει και δεν λέει ότι οι κεκοιμημένοι δεν μπορούν να γνωρίζουν ή να μεσιτεύσουν προς τον Θεό, ούτε μας λέει ότι δεν μπορούν να μάθουν οι πέραν του τάφου γεγονότα.
Ομιλεί αποκλειστικά και μόνο για την θέληση τους, να πάνε από την κόλαση στον παράδεισο, και για τους αγίους ότι δεν μπορούν, όχι φυσικά να πάνε στην κόλαση, αλλά να βοηθήσουν τους κολασμένους γιατί το χάσμα είναι η αρετή και η κακία
Αυτό το χάσμα δεν υπάρχει μεταξύ των εν ουρανώ και επί γης. Οι επί γης μπορούν να έχουν μετάνοια προτού επέλθει η μερική κρίση και πάει ο πλούσιος στην φλόγα ή  απαιτηθεί η ψυχή του άλλου πλούσιου από αυτόν ή ο Λάζαρος οδηγηθεί από τους αγγέλους στον κόλπο Αβραάμ.
Στην παραβολή αυτή διαβάζουμε, εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· δηλαδή, θυμήσου παιδί μου ότι απόλαυσες τα αγαθά σου στη ζωή σου, και ο Λάζαρος ομοίως τα κακά. Επίσης ο Αβραάμ λέει  ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν δηλαδή έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες. Είναι πασίγνωστο ότι ο Μωυσής και ειδικά οι προφήτες είναι πολύ μεταγενέστεροι του Αβραάμ. Εδώ βλέπουμε ο Αβραάμ να γνωρίζει τα επίγεια γεγονότα, επίσης με το θυμήσου ότι απόλαυσες τα αγαθά σου στην ζωή σου φαίνεται να γνωρίζει με μεγάλη λεπτομέρεια και όχι επιφανειακά την ζωή του πλουσίου και του Λαζάρου σε σημείο το οποίο να του λέει αυτό το θυμήσου.
Ο πλούσιος απόλαυσε αυτά που νόμιζε αγαθά και ο Λάζαρος απόλαυσε τα κακά που νόμιζε ο πλούσιος κακά, αφού δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνεις την αρρώστια τον πόνο και την πείνα. Ο πλούσιος θεωρούσε ότι η ζωή είναι να έχουμε την υγεία μας για να φάγωμεν πίωμεν και να ξεχνάμε τους άλλους, ενώ θεωρούσε ότι το να είσαι φτωχός είναι άσχημο γιατί δεν μπορείς να ζεις άσωτα. Αν δε είσαι και φτωχός και άρρωστος, ε τότε είναι κάτι το πολύ χειρότερο. Εδώ φαίνεται μια βαθιά γνώση η οποία είναι απόδειξη ότι οι πληροφορίες προέρχονται εξ Αγίου Πνεύματος. Το ίδιο είδαμε και στον Ελισαίο, βαθιά γνώση, γνωρίζει όχι μόνο τις πράξεις αλλά και το τι επακριβώς ήθελε να κάνει τα λεφτά ο Γιεζί.
Ο πλούσιος είχε κάποιο αίτημα αλλά δυστυχώς κουβαλάει την επίγεια προετοιμασία στον άλλο κόσμο και προσβάλλει τον Αβραάμ αλλά και τον ίδιο τον Θεό. Όμως ο Αβραάμ έχει αγάπη και φέρεται αν να είναι παιδί του και ακούει αρχικώς αλλά και συνεχίζει να του απαντά στα αιτήματα του. Ο πλούσιος όχι μόνο δεν ήταν ποτέ παιδί του Αβραάμ αφού αγνόησε ότι έλεγε και δίδασκε με το παράδειγμα του, αλλά επιπλέον προσβάλλει και τον Αβραάμ και τον Θεό, διότι είπε να γίνει το δικό του, λέει οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ. Αυτό σημαίνει όχι πάτερ Αβραάμ, ο Θεός δεν γνωρίζει, εγώ ξέρω καλύτερα από τον Θεό που όρισε αυτόν τον τρόπο να αποκαλύψει τον εαυτό του για να πιστέψουν οι άνθρωποι και λέω ότι καλύτερα θα είναι να αναστηθεί νεκρός. Όμως όλα τα μεταχειρίζεται για να σωθούμε ο Κύριος, εν τέλει ανασταίνει Λάζαρο και θα μπορούσαμε να πούμε ότι του πλουσίου η αίτηση έγινε δεκτή αλλά όπως είχε πει ο Αβραάμ έγινε, δεν πίστεψαν.  
Τώρα ο Αβραάμ θα μπορούσε να πει στον πλούσιο, τον έστειλε ο Κύριος τον Λάζαρο και όπως σου είπα έγινε, δεν πίστεψαν. Βλέπουμε ότι ο πλούσιος που είναι στην φλόγα έχει αιτήματα και ενδιαφέρεται για τους εν τη Γη, φυσικά ο άγιος θα έχει και αυτός αιτήματα και θα ενδιαφέρεται για τα αδέλφια του στην Γη.
Όπως ο Αβραάμ έχει αγάπη και ενδιαφέρεται να ακούσει τον πλούσιο που έχει ήδη κριθεί, πόσο μάλλον περισσότερο θα έχει αγάπη για αυτόν που είναι στην γη και αγωνίζεται και έτσι θα τον ακούει όταν ζητάει την βοήθειά του. 
Η φιλανθρωπία και η αγάπη του Αβραάμ είναι πολύ μεγάλη, αν και ποτέ δεν ήταν παιδί του ο πλούσιος, ο Αβραάμ συνεχίζει να μιλάει πατρικά στον πλούσιο, αυτό είναι επειδή τους αγαπά όλους. Του μιλάει με το δικό του πατρικό σκεπτικό ειδάλλως με το σκεπτικό του πλουσίου έπρεπε να του πει "από που και ως που είσαι παιδί μου; Ποτέ δεν άκουσες τι έλεγα" ή "ανοητεύεις, μήπως ξέρεις εσύ καλύτερα από τον Θεό;" και ούτε καν να του είχε μιλήσει εξ αρχής όπως και αυτός δεν είχε πει ούτε καν ένα λόγο παρηγοριάς στον Λάζαρο.
Αυτή λοιπόν η αγάπη και η φιλανθρωπία που είδαμε είναι και η αιτία που ο Αβραάμ, αλλά και όλοι οι άγιοι, ενδιαφέρονται για τους εν τη γη και προσεύχονται και αιτούνται για αυτούς. Μάλιστα οι άγιοι θα έχουν αιτήματα σύμφωνα με την διδασκαλία και άρα αρεστά στον Κύριο. Αν το αίτημα του πλουσίου κατά κάποιο τρόπο το άκουσε ο Αβραάμ πόσο μάλλον τα εντός Χριστιανικού σκεπτικού αιτήματα των αγίων, αυτά και θα ακούγονται αλλά και θα γίνονται δεκτά. Όλα τα ορθά αιτήματα προς σωτηρία ψυχής γίνονται δεκτά. Αυτοί λοιπόν που βρίσκονται στον ουρανό ενδιαφέρονται αλλά και προσεύχονται. Η ίδια η Γραφή είναι αψευδής μάρτυρας ότι οι προσευχές των εν τω ουρανώ αγίων υπάρχουν. 
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει το ενδιαφέρον για τους εν τη Γη αφού αυτοί έχουν νικήσει στον αγώνα. Οι προσευχές των αγίων εν τω ουρανώ έχουν δοξολογία, ικεσίες και αιτήματα, για αυτό ενώνονται με των εν τη γη, ειδάλλως ανόμοια πράγματα δεν ενώνονται. 
Μάλιστα εδώ το αίτημα δεν θα είναι όπως του πλουσίου, από τον αυθεντία-εαυτό του προς τους άλλους, αλλά αποκλειστικά για τους άλλους με πρώτα το θέλημα Κυρίου, και φυσικά θα γίνονται δεκτά. Και πρεσβεύουν λοιπόν και παρεμβαίνουν οι άγιοι γιατί το Άγιο Πνεύμα πληροφορεί αυτούς για τα επίγεια γεγονότα. Φυσικά πληροφορεί ορισμένους, όσους είχαν επί Γης και τώρα έχουν οριστικά πια, κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα. Δυστυχώς το Προτεσταντικό Limbus beatum θέλει όλους τους αγίους ξεκομμένους και παροπλισμένους να μην γνωρίζουν οτιδήποτε.
Αυτοί που είναι στον ουρανό δεν παύουν να είναι μέλη του σώματος του Χριστού αδελφοὶ, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους και να έχουν την αγάπη προς τους αδελφούς οι οποίοι είναι μέλη του σώματος Χριστού εν τη γη. Είναι και αυτοί στον αγώνα, είναι και αυτοί ενεργοί και όχι παροπλισμένοι όπως τους θέλουν οι αιρετικοί.  Οι αιρετικοί λένε ότι αυτοί στον ουρανό ενδιαφέρονται μεν, δεν ακούνε δε. Φυσικά όλα αυτό είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το Άγιο Πνεύμα δεν έχει έρθει ποτέ σε εκείνους που τα υποστηρίζουν αυτά, ειδάλλως θα ήξεραν ότι όταν κάποιος έχει το Άγιο Πνεύμα, όχι μόνο διδάσκει θεόπνευστα αλλά έχει και πληροφορίες που δεν τις άκουσε, ούτε τις είδε ποτέ, όπως ο απόστολος που γνωρίζει για το χωράφι της Σαπφείρας ή ο Πέτρος που γνωρίζει ότι πρόκειται σε λίγο να πεθάνει ή ο Παΐσιος που ήξερε για εσένα πριν σε δει. Αυτοί που έχουν τώρα κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και λαμβάνουν πληροφορίες επί γης, ενώ συνεχίζουν να έχουν το Άγιο Πνεύμα στον ουρανό, για τους αιρετικούς χάνουν την πληροφόρηση, γιατί προφανώς η πληροφόρηση θέλει σαρκικά αυτιά
Το Άγιο Πνεύμα θέλει αυτιά για να πει την πληροφορία. Αυτός ο λόγος είναι η αιτία που εγώ δεν μπορώ να πω στον αδερφό εν Χριστώ, προσευχήσου για εμένα, διότι τώρα που πέθανε προσεύχεται και ενδιαφέρεται μεν για την σωτηρία μου, εφόσον ακόμη και ο πλούσιος είχε αίτημα, αλλά τώρα είναι σαν σε φυλακή και επειδή δεν έχει σαρκικά αυτιά δεν μπορεί να με ακούσει. Προσβολή προς το σώμα Χριστού και εν τέλει προς την κεφαλή όλες αυτές οι θεωρίες των αιρετικών.
Οι Χριστιανοί ισάγγελοι εισί και υιοί εισί του Θεού, της αναστάσεως υιοί όντες, δηλαδή είναι ισάγγελοι, γιοί του Θεού, γιοί της αναστάσεως και αυτά είναι από τώρα. Οι Χριστιανοί έχουν λάβει την υιοθεσία από τώρα, από τώρα λέγουν Πάτερ ημών από τώρα είναι ίσοι με τους αγγέλους. Είναι ίσοι όχι μόνο γιατί ζουν από εδώ τον αγγελικό βίο, χωρίς να διαπράττουν πορνείες, κλοπές, αδικίες, αλλά είναι και ισάγγελοι διότι αναλαμβάνουν και αυτοί το άγιο έργο των αγγέλων γινόμενοι διάκονοι των αδελφών τους, διάκονοι, βοηθοί δηλαδή. Βοηθοί και στην επίγεια ζωή αλλά και στην μετά ζωή. 
Ο απ. Παύλος λέει τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων. Έχουμε νέφος μαρτύρων που μας περιτριγυρίζει, περικείμενον ημίν, γύρω από εμάς τους έχουμε, δεν είναι ψηλά απομονωμένοι ούτε λέει έχοντες εν τη διάνοιά μας το νέφος των μαρτύρων που είναι στα νεκροταφεία, αλλά γύρω μας τους έχουμε. 
Νέφος μαρτύρων αόρατοι προστάτες και βοηθοί όπως στο Δ' Βασ. καὶ διήνοιξε Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε. καὶ ἰδοὺ τὸ ὄρος πλῆρες ἵππων, καὶ ἅρμα πυρὸς περικύκλῳ Ἑλισαιέ. Ο Γιεζί είδε τον στρατό που τους είχε περικυκλώσει και ενώ αυτοί ήταν μόνο δύο άτομα, αυτός και ο Ελισαίος, ο προφήτης του είπε "μην φοβάσαι εμείς είμαστε περισσότεροι". Νέφος γύρω μας αγαπητοί που προστατεύει και βοηθά τους Χριστιανούς όταν βαδίζουν τον δρόμο προς την σωτηρία. Τώρα δεν είναι μόνο οι άγγελοι γύρω από τους Χριστιανούς όπως στον Ελισαίο αλλά και οι ἰσάγγελοι. Οι μτ Ιεχωβά λένε ότι οι πιστοί μετά θάνατον εξαφανίζονται, οι Διαμαρτυρόμενοι εξαφανίζουν και αυτοί τους κεκοιμημένους αγίους, κοινός ο πατέρας για αυτό παρατηρούμε κοινά σημεία και στα τέκνα του.

Περίληψη - επίλογος
 Οι αιρετικοί είναι σαρκολάτρες και διώχνουν το Άγιο Πνεύμα από τους Αγίους
Ο δε διάβολος διαμέσου των αιρετικών αφού τους έχει αφαιρέσει 
το Άγιο Πνεύμα τους βάζει στον Άδη !!

ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος, αυτά που οφθαλμός δεν είδε και αυτί δεν άκουσε ετοίμασε ο Θεός για όσους τον αγαπούν, σε εμάς όμως τα αποκάλυψε ο Θεός με το Άγιο Πνεύμα. Και αν έχουν πληροφόρηση για τα μέλλοντα αγαθά, δεν θα έχουν πληροφόρηση για κάτι που θα οδηγήσει έναν σε αυτά; Γιατί η πληροφόρηση των μελλόντων αγαθών έχει σκοπό την ενίσχυση αλλά η πληροφόρηση για τους αδελφούς σκοπό έχει να τους βοηθήσει να κερδηθούν αυτά. Πες μου λοιπόν, η αγάπη των αδελφών δεν θα αγωνιά και θα προσεύχεται και η αγάπη του Κυρίου δεν θα πληροφορεί και θα δέχεται τις αιτήσεις που μέγιστα θα βοηθήσουν στην μεταστροφή και στην μετάνοια; Αυτή η μετάνοια θα γίνει η αιτία χαράς στον ουρανό. 
Και όταν χαίρει επ' αυτό ο καλός ποιμήν ο Κύριος και οι άγγελοι, μήπως τα μέλη του Χριστού δεν χαίρονται; Μήπως δεν συμμετέχουν στην χαρά οι άγιοι; Μήπως όταν η κεφαλή της εκκλησίας χαίρεται το σώμα παραμένει απαθές διότι είναι σε δεσμά; Όχι αλλά όλοι χαίρονται για τον αμαρτωλό που μετανοεί.  
Λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι
Και δεν είπε όταν έρθει στον Παράδεισο γίνεται η χαρά στον ουρανό αλλά όταν μετανοεί, δηλαδή εκείνη την στιγμή που μετανοεί γίνεται η χαρά. 
Δεν είναι όμως ο άνθρωπος τρεπτός; 
Σήμερα μπορεί να μετανοήσει φαινομενικά αλλά αύριο να γίνει χειρότερος ή να κρεμαστεί όπως έγινε με τον Ιούδα. Μήπως άγγελοι και άγιοι στο ουράνιο στερέωμα θα χαίρονται τώρα και αύριο θα απογοητεύονται και συνέχεια αυτό το κωμικό θα γίνεται μόλις κάποιος φαίνεται ότι μετανοεί; 
Όχι φυσικά αλλά εδώ έχουμε χαρά γιατί αυτή μετάνοια είναι πραγματική και όχι μια προσωρινή απεμπόληση της αμαρτίας διότι το Άγιο Πνεύμα που γνωρίζει όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον είναι αυτό που πληροφορεί. 
Βλέπεις λοιπόν ότι οι εν τω ουρανώ γνωρίζουν εξ Αγίου Πνεύματος; 
Μήπως η αιτία της χαράς δεν είναι η αγάπη προς τους αδελφούς τους; 
Αυτή η αγάπη είναι το κίνητρο των προσευχών των Αγίων για εμάς, έτσι όταν αρνείσαι την πρεσβεία των Αγίων επιτίθεσαι συγκαλυμμένα στον δεσμό που ενώνει τους αδελφούς, την αγάπη. Οι αιρετικοί όμως θέλουν δεσμίους τους εν ουρανώ, τους θέλουν με αλυσίδες, όπως είναι ο πατήρ τους ο Διάβολος που όλους θα ήθελε στην δική του κατάσταση να παρασύρει.   
Ω ταλαίπωρε, αν αυτός που είναι στην φλόγα έχει αιτήματα και ενδιαφέρεται για τους επί Γης, πες μου δεν θα έχει αιτήματα ο άγιος που είναι τύπος του Ποιμένα και ενδιαφέρεται για το απολωλώς;   
Αν ο πατριάρχης έχει αγάπη και ενδιαφέρεται για τον πλούσιο που έχει ήδη κριθεί, και τον ακούει όταν μιλάει, πες μου δεν θα έχει αγάπη για αυτόν που είναι στην γη και αγωνίζεται; ή δεν θα ακούει αυτόν που ζητάει την βοήθειά του;  Πάλι πες μου ποιο αίτημα προς ωφέλεια ψυχής είδες να ζητούν από τον Κύριο και αυτός δεν το άκουσε; 
Και αν γίνεται χαρά όταν μετανοεί ο αμαρτωλός, τότε δεν είναι άξιος τιμής εκείνος που προξένησε την χαρά; Δεν είναι άξιος τιμής ο απόστολος και ο κάθε ένας που διδάσκει με τον λόγο αλλά και το παράδειγμα του την μετάνοια;
Πως λοιπόν οι αιρετικοί λένε ότι δεν πρέπει να τιμούμε τους αγίους;
Ο Κύριος πάλι δεν ήταν που όρισε τους αποστόλους να διαδώσουν τον λόγο του και να γίνουν πρόξενοι της αλλαγής μας; Μήπως τιμώντας αυτούς δεν τιμούμε και τον Κύριο που τους έστειλε; 
Γιατί εάν τιμήσεις τον πρέσβη κάποιου πάντοτε τιμάς ταυτόχρονα και αυτόν που τον απέστειλε. Είδες λοιπόν ότι ποτέ δεν τιμάται ο άγιος μόνος του αλλά πάντοτε μαζί του τιμάται και ο Κύριος ; 
Πως λοιπόν οι αιρετικοί λένε ότι αφαιρούμε την τιμή από τον Χριστό αφού ουδέποτε μπορεί να τιμηθεί μόνος του ο άγιος ; 
Και κοίταξε τώρα πως ο Διάβολος τους κοροϊδεύει και εκτός από το ότι τους βάζει να αφαιρούν τον Κύριο από αυτούς στους οποίους έχει κατοικήσει, τους κάνει επιπλέον και ειδωλολάτρες που προσκυνούν την σάρκα αν και διατείνονται ότι σέβονται τον Χριστό και τους δικούς του. 
Ο απόστολος Παύλος παρακάλεσε τους Χριστιανούς να προσευχηθούν στον Θεό για αυτόν, συναγωνίσασθαι μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν, και εάν τους πεις ότι ζητώ από κάποιον ζωντανό να προσευχηθεί για εμένα καμία αντίρρηση δεν έχουν και δέχονται στον οποιοδήποτε Χριστιανό να πουν "προσευχήσου για εμένα" όταν ζει, αλλά όταν πεθάνει αυτοί λένε ότι δεν μπορώ να το πω, ούτε να ζητήσω την βοήθεια ή την πρεσβεία του γιατί τώρα ο Παύλος ή ο Πέτρος δεν με ακούει και δεν γνωρίζει τι γίνεται στην Γη. 
Και αυτά τα ανόητα τους βάζει ο Διάβολος να λένε κάνοντας τους να προσκυνούν την σάρκα και να διώχνουν το Άγιο Πνεύμα, γιατί τώρα που δεν μπορώ να μιλήσω στους εν ουρανοίς και να ζητήσω την προσευχή τους θα πρέπει να βρω κάποιον με σαρκικά αυτιά που ακούει για να το πω και έτσι κάνουν ακόμη και το Άγιο Πνεύμα να χρειάζεται τα αυτιά για να πληροφορήσει.  
Είδες λοιπόν πως αν και λένε ότι δεν προσκυνούν αυτοί τα μέλη των αγίων το πράττουν και μάλιστα αφού τους έχουν αφαιρέσει το Άγιο Πνεύμα; 
Γιατί εμείς προσκυνούμε τα μέλη των αγίων που έχει κατοικήσει το Άγιο Πνεύμα, ενώ οι αιρετικοί δέχονται τα μέλη αφού τους έχουν αφαιρέσει το Άγιο Πνεύμα. Ο Διάβολος τους πλανά και ενώ με τις οδηγίες του εμάς αποκαλούν ειδωλολάτρες αυτοί είναι οι πραγματικοί ειδωλολάτρες και σαρκολάτρες.  Aμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις. Ιω. 21,18 Και πληροφορών αυτόν ο Κύριος του λέγει, σε διαβεβαιώνω ότι όταν ήσουν νεώτερος έζωνες τον εαυτό σου και πήγαινες όπου ήθελες. Όταν όμως γηράσης θα απλώσεις τα χέρια σου και άλλος θα σε ζώσει και θα σε φέρει εκεί, όπου δεν θέλεις. 
Βλέπεις λοιπόν ότι όμοιοι με τους διώκτες είναι οι αιρετικοί;
Ω της αιρετικής ανοησίας, ενώ ο απόστολος στην Γη είχε την πληροφόρηση από το Πνεύμα και γνώριζε τώρα την έχασε, ενώ όταν ήταν στην Γη πήγαινε όπου ήθελε τώρα είναι φυλακισμένος, ενώ στην Γη ακολουθούσε τον Χριστό τώρα δεν ακολουθεί το αρνίον όπου και εάν υπάγει, ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ 
Γιατί τι είπε ο Κύριος; ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. Μήπως τώρα άραγε ο Παύλος σταμάτησε να ακολουθεί τον Χριστό
Μήπως άραγε απαρνήθηκε τώρα τον Χριστό ο Παύλος και ενδύθηκε τον Άδη
Και που υπάγει ο Κύριος; 
Μήπως δεν εξήλθε νικών ίνα νικήσει την αμαρτία και να σώσει;  Μήπως άραγε ο Παύλος τώρα σταμάτησε να είναι απόστολος και να αγωνίζεται υπέρ των Χριστιανών; 
Μήπως τώρα δεν είναι μιμητής Χριστού και δεν εργάζεται το έργο εκείνου; μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.
Μήπως αυτός και όλοι όσοι είναι μαζί με τον Κύριο δεν είναι οι προσκεκλημένοι και διαλεγμένοι από τον Θεό και δεν αποτελούν την βασιλική του παράταξη που πολεμούν μαζί με το αρνίον και εναντίον του Σατάν; 
οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί.
Αλλά ω της Σατανικής διδασκαλίας, ο εν τω ουρανώ όχι μόνο έχει χάσει την κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα αλλά βρίσκεται σαν σε φυλακή και ενώ ο Άδης καταργήθηκε, οι αιρετικοί τον έχουν ακόμη σε λειτουργία έχοντας κλεισμένους μέσα τους Αγίους.  
Ταλαίπωρε, δεν βλέπεις τι λέγει η Γραφή;  
Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου και  
ἐγώ εἰμι Ῥαφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου και 
φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων·; 
Δεν βλέπεις ότι όχι μόνο στην Γη αλλά και όταν ανέλθουν στον ουρανό προσεύχονται οι άγιοι; Δεν βλέπεις ότι το σώμα του Χριστού είναι ένα; Δεν βλέπεις ότι ο Άδης τώρα καταργήθηκε; Δεν βλέπεις ότι ο Σατανάς αυτήν την φυλακή αναπολεί και τα παλαιά νοσταλγεί και για αυτό βάζει να λένε αυτό που θα του άρεσε ακόμη να γίνεται; 
Γιατί τους αμαρτωλούς και αμετανόητους ακόμη τους κρατεί ενώ τους δίκαιους έχασε, γιατί λοιπόν εσύ γίνεσαι ακόλουθος του και θες να φυλακίζεις στον Άδη τους Αγίους; 
Αυτοί τώρα εγέρθηκαν από τον Άδη, είναι οι φύλακες και προστάτες του Χριστιανικού έθνους μαζί με τους αγίους αγγέλους και κρατούν την ρομφαία της διδαχής Κυρίου, καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας, ὁ ἑστηκὼς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου·. Μαζί με τους αγγέλους είναι οι αόρατοι προστάτες και βοηθοί και θα έρθουν για να κηρύξουν μετάνοια στο Τέλος.
Κύριος εὐηργέτησέ σε, ὅτι ἐξείλετο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος. 
Εάν ο Ψαλμωδός λέγει ότι ο Κύριος τον έσωσε και από τον σωματικό θάνατο που και ένας άνθρωπος μπορεί να το πράξει και συμπληρώνει ότι ο Κύριος τον φυλάει από ολισθήματα πες μου λοιπόν μήπως αποστάτησε ο απόστολος που είπε ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου" ;Γιατί οι λόγοι Παναγία σώσε με σε κάνουν να διαμαρτύρεσαι; Δεν βλέπεις τον σχετικό σωτήρα; Και εάν τον βλέπεις γιατί εξανίστασαι;
Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό το ζητεί γιατί τον απόστολο άκουσε που είπε, ας γνωρίζει ότι εκείνος που έκανε έναν αμαρτωλό να επιστρέψει από την πλανεμένη οδό του θα σώσει την ψυχή του από το θάνατο και θα καλύψει πλήθος αμαρτιών. Και πως μπορεί κάποιος να επιστρέψει έναν στην ευθεία οδό αν πρώτα σε αυτήν δεν περιπατεί και την γνωρίζει; 

Δεν βλέπεις λοιπόν ότι τον δίκαιο επικαλείται που πολύ ισχύει η δέησις του; Γιατί ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον· και εις άδη φυλακίσατε την ψυχήν αυτού;
Και επιπλέον οι αιρετικοί μας κατηγορούν ότι τεμαχίζουμε τα λείψανα αλλά δεν βλέπουν ότι αυτοί τεμαχίζουν διπλά το σώμα του Χριστού. Αφού σε δύο κομμάτια πρώτα τεμάχισαν το σώμα Κυρίου χωρίζοντας Γη και ουρανό, μετά με τις αιρέσεις συνέχεια σε μυριάδες κομμάτια τεμαχίζουν. 



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου