Παρελθέτω το ποτήριον τούτο


28/2/2017 Οσίων Κύρας και Μαράνας

 Παρελθέτω το ποτήριον τούτο
απελθέτω το ποτήριον τούτο
Το σωστό είναι παρελθέτω

πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· 
πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ

Αγαπητοί σε αυτήν την ανάρτηση θα δούμε εν συντομία το λεχθέν του Ιησού παρελθέτω το ποτήριον τούτο. Ξεκινώντας θα πούμε ότι διάφοροι επαγγελματίες πολέμιοι χτίζουν τις "σοφίες" τους επάνω στα λόγια αυτά και θεωρούν ότι ο Χριστός δεν ήθελε να σώσει τον κόσμο, ότι είναι σωτήρας με το ζόρι, ότι την κρίσιμη στιγμή θέλει να αποφύγει τον θάνατο, ότι είναι κατώτερος των περιστάσεων και μύρια όσα.
Αυτά φυσικά είναι αλογίες και καταγέλαστα διότι η κρίσιμη στιγμή δεν είναι όταν ξέρεις ότι θέλουν να σου επιτεθούν κάποιοι ή θέλουν να σε σκοτώσουν, διότι εφόσον δεν σε έχουν πιάσει και εσύ ήδη είσαι πληροφορημένος για αυτό μπορείς να ετοιμάσεις την άμυνα σου ή την φυγή σου, αλλά η κρίσιμη στιγμή είναι όταν έρχονται για να το κάνουν.  
Τότε ξεχωρίζουν οι τολμηροί και οι ανδρείοι, από τους ήρωες στα λόγια και τους άφοβους του μικροφώνου.
Ας δούμε λοιπόν την κρίσιμη στιγμή και μάλιστα θα αναφέρουμε τα σχόλια που θα έκανε ο οποιοσδήποτε που για πρώτη φορά διαβάζει την αφήγηση και δεν γνωρίζει τίποτα όχι από θεολογία αλλά ούτε περί Ιησού ώστε να φανεί ο παραλογισμός των επαγγελματιών πολεμίων. Θα παραθέσουμε το κείμενο από τον ευαγγελιστή Ιωάννη:
Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθε σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάῤῥου τῶν Κέδρων, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. ᾔδει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν τὸν τόπον, ὅτι πολλάκις συνήχθη καὶ ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ οὖν Ἰούδας λαβὼν τὴν σπεῖραν καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων ὑπηρέτας ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων. Ἰησοῦς οὖν εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ᾿ αὐτόν, ἐξελθὼν εἶπεν αὐτοῖς· τίνα ζητεῖτε; ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον.  
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ᾿ αὐτῶν ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἔπεσον χαμαί. Πάλιν οὖν αὐτοὺς ἐπηρώτησε· τίνα ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον· Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν· ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν, ὅτι οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα. Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν, καὶ ἔπαισε τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν· ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ· βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό; Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν καὶ ἔδησαν αὐτόν, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν πρὸς Ἄνναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου.
Βλέπουμε τον Ιούδα μαζί με όχλο ο οποίος κρατά όπλα, αυτά την εποχή εκείνη πρέπει να εννοηθούν ως μαχαίρια, ξύλα-ρόπαλα, πέτρες κλπ (καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων πληροφορία από Ματθαίο και Μάρκο). Ο όχλος συνοδεία στρατιωτικού αποσπάσματος, του οποίου μάλιστα ηγείται χιλίαρχος, πηγαίνει νύχτα για να συλλάβει τον Ιησού. Την στιγμή που πλησιάζουν ο Ιησούς βγαίνει από εκεί που είναι, τους πλησιάζει και τους λέει ποιόν θέλετε;  Αυτοί απαντούν τον Ιησού τον Ναζωραίο, εκείνη την στιγμή οι μπροστάρηδες πηγαίνουν προς τα πίσω λες και τους έσπρωξε κάποιος και πέφτουν κάτω.  
Ο Ιησούς τους ξαναρωτάει για δεύτερη φορά ποιον ζητάτε; Αυτοί λένε τον Ιησού.
Ο Χριστός απαντάει σας είπα ότι εγώ είμαι, αφού ζητάτε εμένα αφήστε τους άλλους να φύγουν. Εκείνη την στιγμή κάποιος Μάχλος χτυπιέται από τον Πέτρο με μεγάλο μαχαίρι. 
Ο Μάλχος είναι δούλος του αρχιερέα και για να γίνει στόχος ενδεχομένως είτε δίδει εντολή στους σαστισμένους συντρόφους του ώστε να πάνε να πιάσουν τον Ιησού, είτε αποφασίζει να κινηθεί και να πιάσει τον Ιησού ο ίδιος, αυτό είναι και το πιθανότερο. 
Ο δούλος του Αρχιερέα Μαλχος λοιπόν μάλλον πρέπει να εννοηθεί ως αρχιτσιράκι του Αρχιερέα και αρχηγός του όχλου.
Μέχρι στιγμής στην διαφαινόμενη συμπλοκή έχουμε το γεγονός ότι οι πρώτοι, οι οποίοι προφανώς θα ήταν και οι κατάλληλοι σωματικώς για μπροστάρηδες, να είναι είτε ακόμη πεσμένοι, είτε φοβισμένοι από το πέσιμο και έτσι να αναλαμβάνει δράση ο Μάλχος, αυτό το γεγονός τον κάνει ώστε να γίνεται ο στόχος εκλογής από τον Πέτρο.
Το πιο πιθανόν είναι ότι ο Μάλχος αποφασίζει να πιάσει ο ίδιος τον Ιησού και πηγαίνει μόνος του. Μάλλον δεν πάει άμεσα για την σύλληψη αλλά αποφασίζει να κινηθεί για να πιάσει τον Ιησού μετά από λίγο διάστημα, προφανώς σκεπτόμενος ότι η δήλωση αφήστε τους άλλους αφού θέλετε εμένα ενέχει αδυναμία χειρισμού της καταστάσως και βασιζόμενος ταυτόχρονα στο γεγονός ότι η αριθμητική υπεροχή μάλλον θα είναι 10, 12 ή και παραπάνω προς έναν, αφού έχουμε την περιγραφή ὄχλος πολὺς και επιπλέον υπάρχει και μικρό στρατιωτικό άγημα. Στο ότι οι διώκτες έχουν σαστίσει και μάλλον ο Μάλχος αποφασίζει να κινηθεί μόνος συνηγορεί το γεγονός ότι ο Πέτρος δεν κραδαίνει ήδη το μικρό σπαθί αλλά το βγάζει από την θήκη αφού έχει γίνει κάποια συνομιλία μεταξύ Ιησού και διωκτών αλλά και το ότι μετά το χτύπημα δεν υπάρχει καμία επίθεση στον Ιησού
Η μάχαιρα που κρατάει ο Πέτρος προφανώς πρέπει να νοηθεί ως μικρό σπαθί, μάλλον φαίνεται ότι δεν είναι έμπειρος σε συγκρούσεις και έτσι αντί να τον χτυπήσει στο κεφάλι και να τον αδρανοποιήσει απλά του κόβει το αυτί. Ο Μάλχος τώρα αντί τον Ιησού σίγουρα πιάνει το κεφάλι του, ο Πέτρος είναι με το μαχαίρι στο χέρι και στέκεται ως απειλή για τον επόμενο που θα πάει να πιάσει τον Ιησού, αλλά παραδόξως κανείς από τον όχλο με τις πέτρες και τα ξύλα δεν κινείται. Φανταστείτε όχλο και στρατιωτικό άγημα με δεκαπλάσια δύναμη και κάποιος να δεχτεί επίθεση. Φανταστείτε να κόβουν το αυτί κάποιου μόλις πάει να κάνει την κίνηση για την οποία όλοι αυτοί έχουν έρθει εδώ. Και όμως όχι μόνο δεν γίνεται καμία επίθεση αλλά κανείς δεν έχει πιάσει τον Ιησού. Για αυτό ο Ιησούς μπορεί και πιάνει από κάτω και συγκολλάει το αυτί του Μάλχου, αυτή η πληροφορία βρίσκεται στον Ματθαίο, διότι ούτε έχει αρχίσει επίθεση ούτε τον κρατάει κάποιος άλλος, εξ ου και το παραπάνω συμπέρασμα ότι ο Μάλχος κινήθηκε και πήγε μόνος.  
Ο Ιησούς κάνει την παρατήρηση στον Πέτρο, μετά κάνει την παρατήρηση στους διώκτες ότι ήρθαν με ξύλα πέτρες και νύχτα ενώ κάθε μέρα αυτός είναι σε δημόσια θέα στις πλατείες αυτή η πληροφορία βρίσκεται στον Ματθαίο. 
τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀπόστρεψόν σου τὴν μάχαιραν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς· πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται  ἢ δοκεῖς ὅτι οὐ δύναμαι ἄρτι παρακαλέσαι τὸν πατέρα μου, καὶ παραστήσει μοι πλείους ἢ δώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων; πῶς οὖν πληρωθῶσιν αἱ γραφαὶ ὅτι οὕτω δεῖ γενέσθαι; Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τοῖς ὄχλοις· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· καθ᾿ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἐκαθεζόμην διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με.
Κάνει δηλαδή ο Ιησούς μια μίνι ομιλία που λέει για το ποτήριο που πρέπει να πιει, ότι μπορεί να παρατάξει λεγεώνες αγγέλων προς υπεράσπιση του ότι ήρθαν νυχτιάτικα για να τον συλλάβουν, λέει το γνωστό μάχαιρα έδωκες μάχαιρα θα λάβεις και λοιπά. Το οποίο προτελευταίο αν και η συντριπτική πλειοψηφία το θεωρεί ως παρατήρηση στον Πέτρο είναι πάλι παρατήρηση στους διώκτες κυρίως και όχι τόσο στον Πέτρο. Ο λόγος είναι ότι οι διώκτες είναι εν πλήρη αδικία, ο Πέτρος αν και πάει αντίθετα με την Θεϊκή βουλή που ήδη του έχει γνωστοποιηθεί είναι αμυνόμενος. 
Εάν κανένας δεν κινήθηκε όταν είδε τους μπροστάρηδες να πέφτουν φαρδιά πλατιά κάτω χωρίς καν να τους ακουμπήσει ο Ιησούς και για αυτό έμειναν ακίνητοι όταν έκοψαν το αυτί του συντρόφου τους, όταν αυτό συγκολλήθηκε σίγουρα κάθε σκέψη που είχε παραμείνει για επίθεση στον Ιησού έφυγε ακαριαία. Αυτός που συγκολλάει ένα αυτί χωρίς καν προσπάθεια απλώς και μόνο με το να το τοποθετεί ξανά εκεί που ήταν πριν, προφανώς θα μπορεί με περισσότερη ευκολία να ξεκολλήσει ξανά το αυτί το πόδι ή το κεφάλι του κάθε ενός από αυτούς που έκαναν το τραγικότατο λάθος να τον απειλήσουν νυχτιάτικα. 
Το αποκορύφωμα είναι ότι ο Ιησούς λέει αρκετά έως εδώ (ἐᾶτε ἕως τούτου πληροφορία από τον Λουκά) στους... 11 ακολούθους που είναι ενάντια σε πολλαπλάσιους αντιπάλους !
Τι να πει λοιπόν κανένας για τις δηλώσεις που διαβάζουμε στο διαδικτυο του τύπου, ο Ιησούς εμφανίζεται πανικόβλητος σωτήρας, αγωνιά, φοβάται...
Είναι εντελώς κωμικό να πούμε ότι ο Ιησούς προσεύχεται με αγωνία σε κάποιον για να τον γλυτώσει. Ακόμη και με την πρώτη ανάγνωση ο Ιησούς φαίνεται να έχει την τύχη του στα χέρια του και τους πολυάριθμους αντιπάλους του χεριού του.  
Σίγουρα δεν έχει ανάγκη κανένα διευθυντήριο να τον βοηθήσει ή να κάποιον ισχυρό για να τον παρακαλέσει ώστε να τον βοηθήσει για να ξεφύγει. Είναι φανερό ότι δεν έχουμε πανικόβλητο σωτήρα αλλά πανικόβλητους διώκτες, ακόμη και οι ίδιοι δεν κινούνται για επίθεση μετά το κόψιμο του αυτιού του Μάλχου διότι από μέσα τους θεωρούν ότι ο Μάλχος καλά τα έπαθε αφού ο Πέτρος του έκοψε τον βγαινάκη, δηλαδή το αυτί από το οποίο βγήκε το μήνυμα που πήραν όλοι οι υπόλοιποι με το πέσιμο των μπράβων φαρδιά πλατιά κάτω.
Ο Χριστός δεν ήταν δύο πρόσωπα αλλά ένα έτσι η ανθρώπινη θέληση υποτασσόταν την Θεία και έκανε ότι όριζε αυτή. Είναι φανερό ότι ο Χριστός προσευχόμενος απλά μας διδάσκει. Διδάσκει ότι πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό και στο σχέδιο του ο οποίος γνωρίζει καλύτερα, μας διδάσκει ότι έχει πραγματικά ανθρώπινο θέλημα, μας διδάσκει ότι ο Χριστιανισμός δεν ευνοεί μαζοχιστικές τάσεις, βλέπουμε κάποιους να σταυρώνονται, να μαστιγώνονται αυτά είναι λοιπόν λάθος. Ο Παύλος προσεύχεται και αυτός τρίς στον Κύριο κατα το παράδειγμα του Χριστού. Ο Θεός αγαπητοί ανέδειξε φωτισμένα άτομα στην αρχή της πορείας του Χριστιανισμού ώστε να δείξουν τον δρόμο στα διάφορα θέματα της πίστεως, έτσι σήμερα αφενός έχουν προηγηθεί αυτοί και αφετέρου είναι απείρως καλύτεροι από εμένα στο να μας εξηγήσουν γιατί ο Ιησούς προσεύχεται, οπότε κλείνοντας θα δούμε τον Χρυσόστομο, τον Αμβρόσιο και τον Μέγα Αθανάσιο να μας μιλάνε για το θέμα.

Χρυσόστομος: Ηὔξατο δὲ παιδεύων ἡμᾶς εὔχεσθαι, καὶ ἀεὶ ζητεῖν τῶν δεινῶν τὴν ἀπαλλαγήν· εἰ δὲ μὴ ἐγχωροίη, στέργειν τὰ τῷ Θεῷ δοκοῦντα. Διὰ τοῦτο ἔλεγε· Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ’ ὡς σύ· οὐκ ἐπειδὴ ἄλλο μὲν αὐτοῦ βούλημα, ἄλλο δὲ τοῦ Πατρός· ἀλλ’ ἵνα παίδευσε τοὺς ἀνθρώπους, κἂν ἀγωνιῶσι, κἂν τρέμωσι, κἂν κινδύνοις ἐπίῃ, κἂν μὴ βούλωνται ἀποῤῥαγῆναι τῆς παρούσης ζωῆς, ὅμως τοῦ οἰκείου βουλήματος προτιμᾶν τὸ τοῦ Θεοῦ βούλημα· ὥσπερ οὖν καὶ Παῦλος παιδευθείς, ἀμφότερα ταῦτα διὰ τῶν ἔργων ἔδειξε· τοὺς τε γὰρ πειρασμοὺς ἠξίωσεν ἀποκινηθῆναι αὐτοῦ, οὕτω λέγων·  Ὑπὲρ τούτου τρίτον τὸν Κύριον παρεκάλεσα· καὶ ἐπειδὴ οὐκ ἔδοξε τῷ Θεῷ, φησί· Δι’ ὃ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν διωγμοῖς. Τάχα δὲ ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον· οὐκοῦν ποιῶ αὐτὸ σαφέστερον· ἐκινδύνευσε πολλὰ ὁ Παῦλος, καὶ ηὔξατο μὴ κινδυνεύειν. Ἤκουσεν οὖν τοῦ Χριστοῦ λέγοντος, ὅτι Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἐπεὶ οὖν εἶδε τοῦ Θεοῦ θέλημα ὅν, λοιπὸν τὸ ἑαυτοῦ θέλημα ὑποτάττει τῷ τοῦ Θεοῦ θελήματι. 
Ταῦτα τοίνυν ἀμφότερα ἀπὸ τῆς εὐχῆς ταύτης ἐπαίδευσε, μήτε ἐπιπηδᾷν τοῖς κινδύνοις, ἀλλὰ καὶ εὔχεσθαι μὴ ἐμπεσεῖν εἰς αὐτούς· εἰ δὲ ἐπέλθοιεν, φέρειν αὐτοὺς γενναίως, καὶ τοῦ οἰκείου θελήματος προτιμᾶν τὸ τοῦ Θεοῦ θέλημα. Ταῦτα οὖν εἰδότες, εὐχώμεθα μὲν μηδέποτε εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν· κἂν εἰσέλθωμεν, παρακαλῶμεν τὸν Θεὸν διδόναι ἡμῖν ὑπομονὴν καὶ ἀνδρείαν, καὶ τὸ αὐτοῦ θέλημα παντὸς θελήματος ἡμῶν προτιμῶμεν. 
Οὕτω γὰρ καὶ τὸν παρόντα βίον μετὰ ἀσφαλείας διανύσομεν, καὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτευξόμεθα· ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν, χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ τῷ Πατρί, ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα, κράτος, τιμή, νῆν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Αμβρόσιος Μεδιολάνων: Ει δε και παραιτείται τον θάνατον κατά το ανθρώπινον αυτού θέλημα ο Σωτήρ, μη σκανδαλίζου. Φυσει γαρ την πηγήν της ζωής εν αυτή έχουσα η σαρξ και της αθανασίας τον Θεόλ Λόγον, της αυτού ώσπερ αθανασίας, μεταλαβούσα, δικαίως απεστρέφετο τον θάνατον, ουδειλιώσα, αλλά μισούσα και ως αναμάρτητος, θανάτω μη υποκειμένη.

Μέγας Αθανάσιος: Έδει δε το της σαρκός θέλημα κινηθήναι, υποταγήναι δε τω θελήματι τω θεϊκώ. Δηλαδή, το ανθρώπινο θέλημα έπρεπε να κινηθεί και να δείξει ότι υπάρχει και ευθύς αμέσως να υποταγεί στο θεϊκό όταν είπε όχι όπως εγώ θέλω αλλά όπως εσύ.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου