Τα τρία αξιώματα του Χριστού




Αγίου Ευγενίου του Ιερομάρτυρος 7/3/2017
ου γαρ ο θελω τουτο πρασσω, αλλ' ο μισω τουτο ποιω
Δεν κάνω αυτό που θέλω, αλλά αυτό που μισώ
Κάνω αυτό που δεν θέλω 

 

Τα τρία αξιώματα του Χριστού

Ιερατικό Προφητικό Βασιλικό


Ο Κύριος ως γνωστόν ήλθε για να σώσει τον άνθρωπο από τον πνευματικό θάνατο που προκάλεσε η ανυπακοή των πρωτοπλάστων. Αυτή η ανυπακοή είχε τριπλό άσχημο αποτέλεσμα επί του ανθρώπου. Είχε αποτέλεσμα, πρώτον να σκοτιστεί ο νους του ανθρώπου και να μην μπορεί να διακρίνει την αλήθεια, να γίνει δυσδιάκριτο το καλό από τον άνθρωπο, ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ.
Δεύτερον έγινε δυσκίνητος προς το καλό, η δε κυριαρχία της αμαρτίας όχι μόνο τον καθιστά δυσκίνητο αλλά εάν αφεθεί αδρανοποιεί την θέληση να πράξει το καλό, οὐ γὰρ ὃ θέλω τοῦτο πράσσω, ἀλλ᾿ ὃ μισῶ τοῦτο ποιῶ, αυτό σημαίνει όταν ο απόστολος λέγει δεν κάνω αυτό που θέλω αλλά αυτό που μισώ, η φράση δεν είναι δηλωτική εξαναγκασμού.
Τρίτο άσχημο αποτέλεσμα της πτώσεως ήταν ότι ο άνθρωπος με την αποστασία του καταδικάστηκε σε αιώνιο θάνατο. Αιώνιο πνευματικό θάνατο που είναι φοβερότατο, ο Θεός είπε ότι την ώρα που θα γευτεί θα πεθάνει, ο Αδάμ ως φυσική ύπαρξη πέθανε μετά από 900 χρόνια.
Έτσι ο Χριστός ήρθε να φωτίσει τον άνθρωπο, να τον απελευθερώσει από τα δεσμά της αμαρτίας και να τον συμφιλιώσει με τον Θεό. Από το σωτηριώδες έργο του Χριστού λοιπόν απορρέουν αυτά τα τρία αξιώματα του. Επιπλέον είναι όχι μόνο αδιαίρετα συνδεδεμένα αλλά και παρόντα αφού αυτά οδηγούν τον άνθρωπο στην σωτηρία, είναι όπως τρεις πλευρές ενός τριγώνου επί των οποίων βασίζεται η κορυφή, η σωτηρία του ανθρώπου. Έτσι απορρίπτεται η ιδέα της Χιλιετούς βασιλείας αφού ο Χριστός εκτός από ιερεύς και προφήτης είναι και βασιλεύς από τώρα.
Ήδη από την Παλαιά Διαθήκη γίνεται λόγο για τα τρία αξιώματα του Χριστού αφού αυτός παρουσιάζεται ως βασιλιάς που θα καθίσει στον θρόνο του Δαυίδ, ως ιερέας κατά την τάξη Μελχισεδέκ και ως ο προφήτης ο αγιώτατος από όλους τους προφήτες, προφήτην καὶ τοῦ χρῖσαι ἅγιον ἁγίων.

Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν· ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν. ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω· οὐ γὰρ ὃ θέλω τοῦτο πράσσω, ἀλλ᾿ ὃ μισῶ τοῦτο ποιῶ. εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω τοῦτο ποιῶ, σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός. νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ᾿ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία. οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί, τοῦτ᾿ ἔστιν ἐν τῇ σαρκί μου, ἀγαθόν· τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι, τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὐχ εὑρίσκω· οὐ γὰρ ὃ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ᾿ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω. εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐγὼ τοῦτο ποιῶ, οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ᾿ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία. εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ καλόν, ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται· συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον, βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου. Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος! τίς με ρύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου; εὐχαριστῷ τῷ Θεῷ διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας.

Γιατί ξέρουμε ότι ο νόμος είναι πνευματικός, εγώ όμως είμαι σάρκινος, πουλημένος κάτω από την αμαρτία. Επειδή δε γνωρίζω αυτό που κατεργάζομαι. Γιατί δεν πράττω τούτο, αυτό που θέλω, αλλά κάνω τούτο, αυτό που μισώ. Αν όμως κάνω τούτο, αυτό που δε θέλω, συμφωνώ με το νόμο ότι είναι καλός. Τώρα, όμως, εγώ πια δεν κατεργάζομαι αυτό, αλλά η αμαρτία που κατοικεί μέσα μου. Γιατί ξέρω ότι δεν κατοικεί μέσα μου, τουτέστι μέσα στη σάρκα μου, αγαθό. γιατί το να θέλω παρευρίσκεται σ’ εμένα, αλλά το να κατεργάζομαι το καλό, όχι. Γιατί δεν κάνω το αγαθό που θέλω, αλλά πράττω τούτο, το κακό που δεν θέλω. Αν όμως κάνω τούτο, αυτό που εγώ δεν θέλω, εγώ πια δεν το κατεργάζομαι, αλλά η αμαρτία που κατοικεί μέσα μου. Άρα βρίσκω αυτόν το νόμο, ότι ενώ εγώ θέλω να κάνω το καλό, σ’ εμένα το κακό παρευρίσκεται. Γιατί ευχαριστιέμαι στο νόμο του Θεού κατά τον εσωτερικό μου άνθρωπο, αλλά βλέπω άλλο νόμο στα μέλη μου, που αντιστρατεύεται στο νόμο του νου μου και με αιχμαλωτίζει στο νόμο της αμαρτίας που είναι στα μέλη μου. Ταλαίπωρος εγώ ο άνθρωπος! Ποιος θα με σώσει από τούτο το σώμα του θανάτου; Ευχαριστώ όμως το Θεό: αυτός θα με σώσει μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Άρα, λοιπόν, αφενός εγώ ο ίδιος με το νου μου είμαι δούλος στο νόμο του Θεού, αφετέρου με τη σάρκα μου στο νόμο της αμαρτίας.

Προφητικό αξίωμα
Αν και σήμερα όταν λέμε προφήτης η σκέψη μας οδηγείται σε κάποιον που προλέγει γεγονότα τα οποία θα λάβουν χώρα στο μέλλον, ο χαρακτηρισμός προφήτης για την ακρίβεια σημαίνει διδάσκαλος του λόγου του Θεού. Ο προφήτης είναι ένας αγωγός εξ ύψους και σε αυτόν  τον αγωγό εκτός από Θείες διδαχές και αποκαλύψεις υπάρχουν και διάφορα γεγονότα μελλοντικά τα οποία ο Θεός αποκαλύπτει. Όπως οι άνθρωποι προφήτες έτσι και ο Χριστός κηρύττει τον λόγο του Θεού και συνεχίζει από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης οι οποίοι ήταν αυτοί που αποκάλυπταν τον λόγο του Θεού και οι οδηγοί προς τον Θεό. Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά, ο Χριστός δεν είναι ένας προφήτης όπως οι όλοι οι υπόλοιποι αλλά ως Θεάνθρωπος είναι ο Προφήτης προφητών. Όλοι οι προ αυτού προφήτες δείχνουν προς αυτόν. Ως Θεάνθρωπος μεταδίδει όχι απλώς τον λόγο του Θεού όπως οι άνθρωποι προφήτες, δεν γίνεται δηλαδή ένας μεσίτης-μεταφορέας λόγων από τον Θεό στον άνθρωπο, αλλά ως πηγή της αλήθειας διδάσκει δικά του λόγια τα οποία σώζουν, ομολογεί ο Πέτρος, ρήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις. Οι άνθρωποι προφήτες έλεγαν τάδε λέγει Κύριος ενώ ο Χριστός ομιλεί με απόλυτη εξουσία. Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς, ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν·.
Το ότι δεν ομοιάζει με κανέναν προφήτη είναι φανερό από το γεγονός ότι διδάσκει ως έχων απόλυτη εξουσία και κύρος. ᾿Ηκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις -᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ο Χριστός στην ομιλία επανειλημμένως λέει, ακούσατε ότι στους προγόνους σας ειπώθηκε, εγώ σας λέγω.
Αυτό δεν θα τολμούσε να το πει κανείς άνθρωπος προφήτης.
Μάλιστα όχι μόνο κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε όταν ο Χριστός μιλάει σε όλη την πορεία του με αυτήν την εξουσία αλλά οι καλόπιστοι αναγνωρίζουν την σοφία και το κύρος του λέγοντας, οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως ἄνθρωπος, ὡς οὗτος λαλεῖ ὁ ἄνθρωπος ως ουτος
Ο Χριστός χαρακτηρίζει τον εαυτό του Φως, Οδό, Αλήθεια, Ζωή, ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ' ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
Εάν δεν ήταν Θεός όπως λένε κάποιοι, εάν δεν ήταν Θεάνθρωπος επί Γης αλλά μόνο άνθρωπος όπως λένε κάποιοι άλλοι, αυτό θα τον έκανε σφετεριστή ο οποίος κάνει αντιποίηση αρχής, κάποιον ο οποίος κάνει τον εαυτό του Θεό χωρίς να είναι. Του Διαβόλου λοιπόν διδαχές είναι ότι ο Χριστός στην γη ήταν μόνο άνθρωπος ή ότι δεν είναι Θεός, και τις διαδίδει ώστε να τον παρασύρει στην δική του αποστασία με απώτερο σκοπό να βάλει αυτά τα λόγια στο στόμα συνανθρώπων μας ώστε να βλασφημήσουν τον Χριστό. Τους παρασέρνει όλους στην δική του κατάσταση ο Διάβολος, διδάσκει ότι ο Χριστός είναι κτίσμα ώστε να κάνει τον Χριστό αποστάτη και να λέει ότι είναι Θεός ενώ δεν είναι, διδάσκει ότι ο Χριστός ήταν άνθρωπος στην Γη και απεκδύθηκε την Θεότητα ώστε να τον κάνει άνθρωπο. Και μερικοί λένε ότι ο Χριστός στην γη ήταν μόνο άνθρωπος και θεωρούν όσους λένε τον Χριστό κτίσμα βλάσφημους, αλλά εάν ο Χριστός απεκδύθηκε την Θεότητα, τώρα ο Διάβολος έγινε ανώτερος από αυτόν όπως ήθελε, ο διάβολος πονηρά τους βάζει να τον παραδέχονται ανώτερο από τον Χριστό.


Βασιλικό Αξίωμα
Το βασιλικό αξίωμα του Χριστού φαίνεται καθαρά από τα λεχθέντα του αγγέλου στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου αλλά και τις πράξεις του κατά την επίγεια πορεία του.  
Οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυΐδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.
Ο Χριστός θα καθίσει στον θρόνο Δαυίδ και θα βασιλεύει στους αιώνες των αιώνων. 

Ο Ιησούς ξεκινάει να κηρύττει και επιτελεί θαύματα που ποτέ κανείς δεν έχει επιτελέσει από αρχής κόσμου. Θεραπείες ασθενών αναστάσεις νεκρών επιβεβαιώνουν την παντοδυναμία του ως βασιλιά της Κτίσεως. Ως βασιλιάς που είναι ο Χριστός αποδέχεται τα λεχθέντα των Ιουδαίων που τον υμνούν, καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρός ἡμῶν Δαυΐδ· ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις. Αποδέχεται την φράση του ληστή μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου η οποία ομιλεί για βασιλεία του και φυσικά αυτό προϋποθέτει τον Ιησού ως βασιλέα.  
Η βασιλική του εξουσία είναι επί πάσης της κτίσεως, όχι μόνο επιγείων αλλά και καταχθονίων. Στον Άδη ως βασιλεύς συνέτριψε πύλας χαλκᾶς καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέθλασεν. Ως έχων βασιλική εξουσία συντρίβει τις πύλες του άδη και ανασταίνει τους απ' αιώνος νεκρούς και με την ανάληψη του κάθεται εκ δεξιών του πατρός και κυβερνά ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς.

Αρχιερατικό αξίωμα
Όταν ο άνθρωπος αποστάτησε η πτώση αυτή τον οδήγησε μακράν του Θεού, η δικαιοσύνη του Θεού επιβάλλει την τιμωρία του ενόχου αλλά από την άλλη η αγάπη και η ευσπλαχνία του δεν μπορεί να αφήσει τον άνθρωπο στον αιώνιο θάνατο. Έτσι ο Χριστός ενανθρωπίζει ώστε να αναλάβει αυτός το βάρος της αμαρτίας, να αίρει τις αμαρτίες, του ανθρωπίνου γένους. Επάνω στον σταυρό προσφέρει εξιλαστήριο θυσία τον εαυτό του και συμφιλιώνει τον αποστάντα άνθρωπο με τον Θεό, ἐξαλείψας τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ· ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ, προσφέρει την ζωή του και γίνεται αιώνιος αρχιερέας Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς.




0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου